VII SA/Wa 260/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska ( spr.), Sędziowie sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Protokolant st.sekr.sąd. Sylwia Rosińska-Czaykowska, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2018 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych oddala skargę UZASADNIENIE Starosta [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2017 r., Nr [...], na podstawie art. 30 ust. 5c ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017r., poz. 1332) i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017r., poz. 1257), wniósł sprzeciw do zgłoszenia [...] zamieszkałego w miejscowości [...] w gminie [...] dotyczącego prowadzenia robót budowlanych polegających na zmianie pokrycia dachowego z eternitu grubofalistego na blachę trapezową na części budynku inwentarskiego o wymiarach 27,5m x 12,66 m na działce nr ew. [...] w miejscowości [...], gmina [...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że z uwagi na nie spełnienie wymagań przy składaniu zgłoszenia określonych w art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego, postanowieniem z dnia [...] lipca 2017 r. nałożył na Inwestora obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów poprzez: 1) doprecyzowanie zakresu planowanych robót i sposobu wykonania ze szczególnym uwzględnieniem informacji, czy dotyczy to elementów konstrukcyjnych; 2) wyjaśnienie i odniesienie się do informacji o braku dachu oraz fakcie usunięcia eternitu w 2016 r. z budynku, którego dot. zgłoszenie, zawartych w piśmie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r. Zdaniem organu informacja o braku dachu oraz fakcie usunięcia eternitu w 2016 r., świadczy o tym, że rozpoczęcie robót budowlanych nastąpiło przed dokonaniem zgłoszenia. W dniu 14 sierpnia 2017 r. inwestor złożył pismo wyjaśniające, w którym nie doprecyzował zakresu i sposobu wykonania robót budowlanych określonych w zgłoszeniu. W efekcie organ wniósł sprzeciw na podstawie art. 30 ust. 5 c Prawa budowlanego. Wojewoda [...] zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2017 r., Nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania [...] od ww. decyzji Starosty [...] – utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., Nr [...]. W uzasadnieniu organ powołując się na art. 28 ust. 1 oraz art. 30 Prawa budowlanego i po analizie akt sprawy podzielił stanowisko organu I instancji. W ocenie Wojewody [...] uzupełnienie zgłoszenia z dnia 10 lipca 2017 r. miało kluczowe znaczenie dla prawidłowego zakwalifikowania zgłoszonych robót budowlanych. Potwierdzeniem tego jest pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r. informujące o dokonanej w dniu 5 czerwca 2017 r. kontroli aktualnego stanu faktycznego budynku gospodarczego z której wynika, że część budynku gospodarczego objęta przedmiotowym zgłoszeniem pozbawiona jest w całości istniejącej uprzednio drewnianej konstrukcji dachu oraz drewnianych desek szczytu budynku od strony północnej. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł [...] zarzucając jej naruszenie art. 28-31 Prawa budowlanego w związku z art. 138 §1 pkt 1 k.p.a., poprzez utrzymanie w mocy sprzeciwu. W odpowiedzi na skargi organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że pismem z dnia 29 października 2018r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zmianę terminu rozprawy wyznaczonej na dzień 8 listopada 2018r. na godzinę 12:30 z uwagi na fakt, że w tym samym dniu na godzinę 10:00 ma wyznaczony termin rozprawy przed Sądem Rejonowym dla [...] w [...] przy ul. [...]. W niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości, że strona została prawidłowo powiadomiona o terminie rozprawy. Zgodnie z zasadą obowiązującą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi nieobecność stron lub ich pełnomocników nie wstrzymuje rozpoznania sprawy (art. 107 p.p.s.a.). Odroczenie rozprawy jest wyjątkiem od tej zasady i powinno następować wyłącznie wówczas, gdy zachodzą prawem przewidziane przyczyny. W tej sprawie mogłyby to być jedynie nadzwyczajne zdarzenia lub znana sądowi przeszkoda, której nie można przezwyciężyć (art. 109 p.p.s.a.). Konieczność udziału w innej rozprawie może być uznana za przeszkodę skutkującą odroczeniem rozprawy jedynie wówczas, gdy strona wykaże, że nie mogła jej przezwyciężyć. Pełnomocnik strony skarżącej wskazał ,że w tym samym dniu został zawiadomiony o dwóch terminach rozpraw ( godz. 10:00 i 12:30) w tym samym mieście , co wydaje się nie być nadzwyczajną praktyką w życiu zawodowym adwokata czy też radcy prawnego. Jednocześnie pełnomocnik nie wyjaśnił z jakich przyczyn ewentualnie nie mógł ustanowić pełnomocnika substytucyjnego wobec braku takiego zastrzeżenia w pełnomocnictwie udzielonym mu przez skarżącego. W ocenie Sądu okoliczność, że tego samego dnia wyznaczono rozprawy przed innym sądem z udziałem tego samego pełnomocnika, nie wykazywała cech "nadzwyczajnego zdarzenia" w rozumieniu art.109 p.p.s.a , jak też nie mogła być uznana za "przeszkodę której nie można przezwyciężyć" (zob. np. wyrok NSA z 7 listopada 2008 r., sygn. akt II FSK 1098/07, lex nr 536808). Odnosząc się do meritum sprawy, należy wskazać, że podstawą materialnoprawną zaskarżonej decyzji był art. 30 ust 5c ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym , w razie nieuzupełnienia zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych pomimo nałożonego przez organ obowiązku, organ ten wnosi sprzeciw w drodze decyzji administracyjnej Przedmiotem zgłoszenia skarżącego z 10 lipca 2017 r., są roboty budowlane polegające na zmianie pokrycia dachowego z eternitu grubofalistego na blachę trapezową na części budynku inwentarskiego o wymiarach 27,5m X 12,66 m. Do zgłoszenia inwestor dołączył oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, kopię mapy zasadniczej z zaznaczoną lokalizacja planowanej inwestycji. W zgłoszeniu należało określić rodzaj, zakres i sposób wykonywania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należało dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, oraz, w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami (art. 30 ust. 2). Słusznie organ odwoławczy podniósł ,że celem procedury zgłoszeniowej jest ustalenie przez organ architektoniczno-budowlany, czy zamierzone roboty budowlane odpowiadają wymogom prawa i mogą być realizowane w oparciu o zgłoszenie. W tym miejscu podkreślenia wymaga informacja jak trafiła do organu od PINB w dniu 27 lipca 2017r. z której wynika, że objęta zgłoszeniem "cześć budynku inwentarskiego pozbawiona jest w całości istniejącej uprzednio konstrukcji dachu, która została zwalona do środka budynku, z tej części usunięto pokrycie z eternitu oraz drewniane deskowanie szczytu budynku..." Ponieważ przedłożone przy zgłoszeniu dokumenty nie wypełniały normy art. 30 ust 2 Prawa budowlanego , zasadnie organ postanowieniem z dnia [...] lipca 2017r. nałożył na inwestora obowiązek ich uzupełnienia poprzez doprecyzowanie zakresu planowanych robót i sposobu wykonania ze szczególnym uwzględnieniem informacji, czy dotyczy to elementów konstrukcyjnych oraz wyjaśnienie i odniesienie się do informacji o braku dachu oraz fakcie usunięcia eternitu w 2016 r. z budynku, którego dot. zgłoszenie, zawartych w piśmie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 27 lipca 2017 r. Z pisma złożonego przez skarżącego z dnia 14 sierpnia 2017r.nie wynikał nadal zakres i sposób wykonania określonych w zgłoszeniu robót co było brakiem istotnym zgłoszenia , wobec informacji o wcześniejszym usunięciu drewnianej konstrukcji dachu. Brak uzupełnienia zgłoszenia uniemożliwił organowi dokonanie prawidłowej kwalifikacji planowanych robót budowlanych jako remontu wymagającego zgłoszenia ( art. 29 ust 2 pkt 1) czy też przebudowy ingerującej w elementy konstrukcyjne o której mowa w art. 29 ust 2 pkt 1aa ustawy Prawo budowlane Dz.U z 2017r. poz.1332). Sąd ponownie podkreśla, że stosownie do treści art.30 ust. 5c Prawa budowlanego (który to przepis wskazał Starosta wnosząc sprzeciw), w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw w drodze decyzji. Jak z tego wynika, wniesienie sprzeciwu jest zasadne wówczas, gdy stwierdzone "braki" nie zostaną uzupełnione, co w sprawie niniejszej miało miejsce. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U z 2018r. poz. 1302) orzekł, jak w sentencji wyroku.