I Ca 468/17

<p>Sygn. akt I Ca 468/17</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p> Dnia 15 grudnia 2017 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Sieradzu Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSO Elżbieta Zalewska-Statuch</p> <p>Sędziowie SSO Barbara Bojakowska</p> <p>SSO Iwona Podwójniak</p> <p>Protokolant sekretarz sądowy Elwira Kosieniak</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2017 roku w Sieradzu</p> <p>na rozprawie sprawy</p> <p>z wniosku <span class="anon-block">A. M.</span> </p> <p>z udziałem <span class="anon-block">J. W.</span> </p> <p>o ustalenie kontaktów z małoletnim dzieckiem</p> <p>na skutek apelacji wnioskodawcy</p> <p>od postanowienia Sądu Rejonowego w Sieradzu</p> <p>z dnia 26 lipca 2017 roku, sygnatura akt III Nsm 480/15</p> <p>postanawia:</p> <p>1.  zmienić zaskarżone postanowienie w punkcie I w ten tylko sposób, że kontakty będą się odbywać w pierwszą niedzielę i w trzecią sobotę każdego miesiąca w godzinach od 10.00 do 14.00 zamiast kontaktów w każdą pierwszą sobotę miesiąca w godzinach od 10.00 do 14.00, ustalając dodatkowo, że wnioskodawca będzie zabierał dziecko sprzed miejsca zamieszkania matki i tam je odprowadzał i zastrzegając dla niego prawo wyboru miejsca i sposobu przebiegu kontaktu;</p> <p>2.  umorzyć postępowanie apelacyjne w pozostałej części;</p> <p>3.  ustalić, że każdy z zainteresowanych ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie w postępowaniu apelacyjnym.</p> <p>Sygn. akt I Ca 468/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 lipca 2017 roku Sąd Rejonowy w Sieradzu <br/>w sprawie sygn. akt III Nsm 480/17 z wniosku <span class="anon-block">A. M.</span> z udziałem <span class="anon-block">J. P.</span> <br/>o uregulowanie kontaktów z małoletnim dzieckiem ustalił, że wnioskodawca ma prawo do kontaktów z małoletnią córką <span class="anon-block">O. M.</span> <span class="anon-block">urodzoną (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>, które będą się odbywać w każdą pierwszą sobotę każdego miesiąca w godzinach od 10,00-14,00 <br/>w miejscu zamieszkania małoletniej i bez obecności matki w obecności kuratora sądowego. Sąd zobowiązał <span class="anon-block">A. M.</span> do przestrzegania zasad i terminów kontaktów określonych <br/>w punkcie I oraz zobowiązał matkę dziecka <span class="anon-block">J. P.</span> do nieprzeszkadzania wnioskodawcy <span class="anon-block">A. M.</span> w realizacji jego uprawnień w zakresie kontaktów <br/>w terminach kontaktów określonych w punkcie I oraz obciążył wnioskodawcę <span class="anon-block">A. M.</span> kosztami udziału kuratora sądowego w kontaktach z dzieckiem w kwocie 50 zł za udział kuratora sądowego w każdym kontakcie - w pozostałym zakresie zwolnił go od ponoszenia kosztów, a także zasądził od wnioskodawcy na rzecz Skarbu Państwa kwotę 562,15<br/>zł tytułem kosztów wykonania opinii przez biegłych w sprawie - z tym, że kwotę 200 zł na poczet należności pobrać z zaliczki zaksięgowanej pod numerem<span class="anon-block">(...)</span> i zasądził od uczestniczki postępowania na rzecz Skarbu Państwa kwotę 562,15 zł tytułem kosztów wykonania opinii przez biegłych w sprawie - z tym, że kwotę 200 zł na poczet należności pobrać z zaliczki zaksięgowanej pod numerem <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Rozstrzygnięcie Sądu zostało wydane w oparciu o następujące ustalenia <br/>i wnioski:</strong> </p> <p>Małoletnia <span class="anon-block">O. M.</span> <span class="anon-block">urodziła się (...)</span> Początkowo zamieszkiwała <br/>z obojgiem rodziców w wynajętym w <span class="anon-block">P.</span> mieszkaniu. Okresowo zamieszkiwali również w domu rodziców wnioskodawcy. W tym okresie małoletnia zaczęła uczęszczać do przedszkola. Opiekowali się nią zarówno rodzice jak i dziadkowie. Dziecko było związane zarówno z rodzicami jak i z dziadkami .W ostatnim okresie wspólnego zamieszkania między rodzicami dochodziło do sporów i nieporozumień . Nieporozumienia te były spowodowane zachowaniem wnioskodawcy, u którego zaczęły występować symptomy choroby psychicznej. Wnioskodawca słyszał głosy, użył noża przeciwko rzekomym na zewnątrz domu napastnikom, jadąc samochodem rozwijał zbyt dużą szybkość. Uczestniczka natomiast straszyła wnioskodawcę odejściem z domu i zabraniem dziecka. Wnioskodawca zaczął się leczyć psychiatrycznie w wieku 27 1at. W styczniu 2015r. nasiliła się choroba psychiczna. Trafił wtedy do <span class="anon-block"> Kliniki (...)</span> dla Dorosłych w <span class="anon-block">P.</span>, gdzie rozpoznano u niego chorobę psychiczną w postaci schizofrenii paranoidalnej. Szpitalu tym przebywał w okresie od 2 stycznia do 13 lutego 20l5r. Po opuszczenia szpitala podjął leczenie ambulatoryjne przyjmuje lek w zastrzykach w terminach co 14dni. Przebywał na zwolnieniu lekarskim. <br/>W tym czasie podczas nieobecności matki, która była w pracy samodzielnie opiekował się dzieckiem .</p> <p>Po zakończeniu zwolnienia podjął zatrudnienie w charakterze blacharza. W czerwcu 2015r. uczestniczka wyjechała z dzieckiem do <span class="anon-block">S.</span>. Uczestniczka z dzieckiem obecnie zamieszkuje w <span class="anon-block">S.</span>, ma mieszkanie w bloku o pow. 53mkw. Uczestniczka ma wykształcenie średnie. Obecnie dziecko zaczęło uczęszczać do klasy zerowej. Uczestniczka nie pracuje, utrzymuje dziecko i siebie z zasądzonych alimentów w kwocie 500zł i pomocy swojej matki. Nie miała spraw o ograniczenie władzy rodzicielskiej, ani innych spraw związanych z przyjmowaniem narkotyków lub niedozwolonych środków.</p> <p>Obecnie wnioskodawca mieszka ze swoimi rodzicami w <span class="anon-block">S.</span> pod <span class="anon-block">P.</span>. Pracuje w firmie jako blacharz zarabia 2600zł brutto. Wnioskodawca obecnie kontynuuje leczenie psychiatryczne aby nie nastąpił nawrót choroby. Choroba u niego jest w fazie remisji, ale nie nastąpiło jeszcze wyzdrowienie. Dopiero po odstawieniu leków i rocznej obserwacji można będzie stwierdzić ustąpienie choroby. U wnioskodawcy w nie ma obecnie poczucia, że był chory psychicznie, także jego rodzice nie wykazują takiego poczucia <br/>w stosunku do syna. W związku z chorobą uczestnika u matki dziecka występują obawy <br/>o bezpieczeństwo dziecka kiedy by przebywało z wnioskodawcą bez jej obecności. <br/>Sąd udzielił zabezpieczenia w sprawie kontaktów w ten sposób aby kontakty ojca z dzieckiem odbywały się raz w miesiącu w niedzielę w godzinach od 10 -15 w miejscu zamieszkania matki i w jej obecności.</p> <p>W czasie kontaktów z dzieckiem między rodzicami były konflikty i awantury mające miejsce przy dziecku. Były zarzuty, że dziecko w czasie kontaktów ma ograniczoną swobodę.</p> <p>Zachowania te spowodowały zmianę formy zabezpieczenia kontaktów i od maja tego roku kontakty odbywają się w obecności kuratora sądowego.</p> <p>Sąd wskazał, że z punktu widzenia psychiatrycznego brak jest obecnie przeciwwskazań do sprawowania przez ojca opieki nad dzieckiem. Dziecko identyfikuje ojca i nie ma obaw przed kontaktami z nim. Mówiło natomiast, że nie chciałoby z nim spotykać się sam na sam ani z dziadkami, bez matki.</p> <p>W ocenie Sądu w chwili obecnej kontakty winny odbywać się pod nadzorem, konieczne jest wstrzymanie się z decyzją o tym, aby kontakty ojca z dzieckiem mogły się odbywać bez kontroli. Kontakty te mogą zmienić formę jeżeli kontakty w dotychczasowej formie będą przebiegać bez zakłóceń.</p> <p>Sąd wskazał, że w sprawie trudność ustalenia formy kontaktów ich terminów wynikała z tego, z rodzice są ze sobą mocno skonfliktowani, dotychczasowe kontakty ojca z dzieckiem w obecności matki i bez nadzoru w ramach zabezpieczenia kończyły się awanturami, których świadkiem było dziecko. Taka sytuacja niewątpliwie nie była korzystna dla dziecka. Wnioskodawca chciał zabierać dziecko poza miejsce jego zamieszkania i to często. Obecnie w związku z jego chorobą w której co prawda nastąpiła remisja, ale nie wygasły obawy matki dziecka o bezpieczeństwo dziecka znajdującego się pod opieką tylko ojca dotkniętego chorobą.</p> <p>Mając te problemy na względzie Sąd zlecił w związku z tym wydanie opinii przez <br/> <span class="anon-block"> I (...)</span> przy Sądzie Okręgowym w Sieradzu. Kompleksowa opinia zwierająca także badanie <br/>i opinię psychiatryczną co prawda nie wykluczała z punktu widzenia psychiatrycznego samodzielnej opieki ojca nad dzieckiem, biegli jednak w ustnych wyjaśnieniach z uwagi na okoliczności, że wnioskodawca nie wyzdrowiał całkowicie i można się liczyć z nawrotem choroby sugerowali, aby kontakty do tego czasu odbywały się pod nadzorem, np. jego rodziców. Jednakże wobec negowania przez rodziców choroby syna nie można wykluczyć, <br/>że ten nadzór mógłby być niewłaściwie wykonywany. Prawdą było, że ojciec po chorobie sam opiekował się dzieckiem jednakże wówczas rodzice mieszkali razem i nie było między nimi konfliktów o skali obecnej. W obecnej sytuacji istnienia konfliktu rodziców <br/>i istniejącego między nimi napięcia opieka ta mogłaby wyglądać inaczej. Niewątpliwie <br/>do samodzielnego wykonywania opieki byłby groźny nawrót choroby u wnioskodawcy. Pewność, że to nie nastąpi będzie można ocenić jak to stwierdzili biegli, a w szczególności psychiatra po upływie roku obserwacji wnioskodawcy od momentu odstawienia leków.<br/>Do tego czasu ten element ryzyka istnieje i obawa matki aby dziecko samo nie przebywało <br/>z wnioskodawcą jest uzasadniona. Gdyby nie skonfliktowanie rodziców to kontakty mogły by się odbywać bez udziału kuratora sądowego w obecności matki. Natomiast w tym stanie rzeczy kiedy w obecności dziecka rodzice robili awantury i zachodziła możliwość sprowokowania wnioskodawcy przez matkę dziecka do nieprzewidzianych zachowań kontakty te należało poddać nadzorowi kuratora sądowego. Okoliczność, że w kontaktach ma uczestniczyć kurator warunkowała częstotliwość kontaktów i ich miejsce oraz czas ich trwania. Na to ma także wpływ odległość miejsca zamieszkania wnioskodawcy od dziecka <br/>co pociąga koszty dojazdu celem realizacji kontaktów.</p> <p>Należy uznać, że dotychczas kontakty w tej formie przebiegały prawidłowo <br/>o czym świadczą sprawozdania złożone przez kuratora. Sąd w celu obniżenia kosztów kontaktów wnioskodawcy z dzieckiem w obecności kuratora obciążył częścią kosztów jego uczestnictwa Skarb Państwa.</p> <p>Sąd miał świadomość, że kontakty te są niewystarczające dla ojca, także ich forma utrudnia ich odbywanie. Według Sądu kontakty te powinny zostać po wyzdrowieniu wnioskodawcy zmienione w kierunku ich rozszerzenia i zmiany formy. Zmianę kontaktów może także uzasadnić stwierdzenie, że te obecnie ustalone kontakty będą odbywać się prawidłowo. Na ten moment jednak, dobro i bezpieczeństwo dziecka wymaga aby kontakty odbywały się w sposób ustalony przez Sąd. Kontakty te mają na celu przede wszystkim utrzymanie przez ojca więzi z dzieckiem i być podstawą przyszłych rozszerzonych kontaktów po wyeliminowaniu ryzyka nawrotu u niego choroby. Takie stwierdzenie uzasadnia bowiem to, że w czasie kiedy dziecko z nim mieszkało miał z nim prawidłowe związki i prawidłowo wykonywał wobec dziecka obowiązki rodzicielskie.</p> <p>Z rozstrzygnięciem Sądu nie zgodził się wnioskodawca wnosząc apelację, w której zaskarżył postanowienie w całości oraz wniósł o zmianę postanowienia i ustalenie kontaktów <br/>w następujący sposób:</p> <p>- w pierwszy i trzeci weekend miesiąca od soboty od godz. 10.00 do niedzieli do godz. 18.00 poza miejscem zamieszkania dziecka</p> <p>- w okresie Świąt Bożego Narodzenia w latach nieparzystych w Wigilię od godziny 12.00 do pierwszego dnia świąt Bożego Narodzenia do godz. 18.00, a w latach parzystych w pierwszy dzień świąt Bożego Narodzenia od godziny 15.00 do drugiego dnia świąt Bożego Narodzenia do godziny 19.00 poza miejscem zamieszkania dziecka</p> <p>- w okresie Świąt Wielkanocnych w latach nieparzystych od soboty od godziny 10.00 do niedzieli do godziny 18.00, a w latach parzystych od niedzieli od godz.15.00 do poniedziałku do godziny 19.00. poza miejscem zamieszkania dziecka</p> <p>- dwa tygodnie podczas wakacji letnich poza miejscem zamieszkania dziecka przy czym matka przygotuje dziecko do kontaktu i nie będzie w nim przeszkadzać, a ojciec zobowiąże się odbierać i odprowadzać dziecko we wskazanych terminach</p> <p>oraz</p> <p>- co najmniej raz w tygodniu kontakt telefoniczny lub przez komunikator internetowy <span class="anon-block">S.</span> w godzinach popołudniowych</p> <p>skierowanie stron na trening kompetencji wychowawczych nie obciążanie wnioskodawcy kosztami postępowania</p> <p>ewentualnie o uchylenie zaskarżonego Postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz pozostawienie Sądowi I instancji rozstrzygnięcia o kosztach instancji odwoławczej.</p> <p>Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono:</p> <p>- naruszenie przepisów postępowania cywilnego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232;art. 232 zd. 2)">art. 232 zd.2 kpc</a> w zw. z art.. 290(1) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 par. 2 kpc</a> poprzez brak zarządzenia dodatkowej opinii przez ten sam lub inny opiniodawczy zespół sądowych specjalistów mimo, iż opinia zespołu była niepełna oraz wewnętrznie sprzeczna oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 328;art. 328 § 2)">art. 328 par.2 kpc</a> poprzez brak uzasadnienia, dlaczego uznaje ją za wiarygodną i w jakim zakresie oraz</p> <p>- naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 par. 2 kpc</a> poprzez dowolną ocenę, iż dobro dziecka wymaga, by kontakty odbywały się raz w miesiącu w wymiarze 4 godzin w miejscu zamieszkania dziecka i będzie to służyło utrzymaniu więzi ojca z córką, podczas gdy ograniczenie takie nie znajduje uzasadnienia i nie sposób uznać, iż taki wymiar kontaktu jest wystarczający, co skutkowało naruszeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 113(1))">art. 113 (1) kro</a> podczas gdy prawidłowa ocena dowodów powinna prowadzić do wniosku, że na obecnym etapie rozwoju dziecka i jej relacji z ojcem kontakty powinny odbywać się w większym wymiarze i w warunkach sprzyjających umacnianiu więzi;</p> <p>- błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że kontakty nie mogą odbywać się obecnie bez nadzoru z uwagi na stan zdrowia wnioskodawcy i obawę dziecka, gdyż z punktu widzenia psychiatrycznego wnioskodawca może sprawować opiekę nad dzieckiem, a dziecko w relacji z nim nie wykazuje niechęci czy strachu, a także nie mogłyby odbywać się w obecności rodziców wnioskodawcy- podczas gdy ustalenia biegłych tego nie wykluczają, a dodatkowo stwierdzają, że nie było to przedmiotem opinii, natomiast z zeznań świadków wynika, że są gotowi świadczyć taką pomoc, dziecko ich identyfikuje i miało <br/>z nimi silny związek;</p> <p>- naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 113(4))">art. 113 (4) kro</a> przez jego niezastosowanie mimo, iż wystąpiła taka potrzeba w niniejszym postępowaniu, a biegli oraz kurator sugerowali podjęcie terapii rodzinnej.</p> <p>Skarżący wnióśł o dopuszczenie dodatkowej opinii innego zespołu sądowych specjalistów na okoliczność ustalenia więzi między dzieckiem a ojcem, w jaki sposób ustalić formę i częstotliwość kontaktów zgodnie z dobrem dziecka, czy ojciec może kontaktować się z dzieckiem samodzielnie, czy kontakty mogą odbywać się poza miejscem zamieszkania dziecka, ewentualnie czy mogą odbywać się z udziałem rodziców wnioskodawcy, wpływu zachowania matki na postawę dziecka, w jaki sposób polepszyć współpracę stron w zakresie komunikowania się odnośnie dziecka, czy można uzależniać rozmiar opieki od tzw. pełnego wyzdrowienia wnioskodawcy.</p> <p>Uczestniczka w odpowiedzi na apelację wniosła o jej oddalenie i zasądzenie na jej rzecz od wnioskodawcy kosztów postepowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 2)">art. 520 § 2 kpc</a>.</p> <p>Na rozprawie przed Sądem Okręgowym w Sieradzu w dniu 15 grudnia 2017 roku strony zgodnie ustaliły, że kontakty wnioskodawcy z córką będą się odbywać w pierwszą niedzielę i trzecią sobotę każdego miesiąca od 10.00 do 14.00, w obecności kuratora, ale bez obecności matki, z prawem wyboru dla wnioskodawcy miejsca spotkania, przy czym wnioskodawca zobowiązał się odbierać dziecko z miejsca zamieszkania matki i je odwozić do domu a uczestniczka wyraziła na to zgodę.</p> <p>Z uwagi na dokonane ustalenie, które na tym etapie wnioskodawca uznał <br/>za adekwatne do sytuacji wnioskodawca zdecydował o cofnięciu apelacji dalej idącej.</p> <p> <strong> <!-- -->Rozpoznając apelację Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Wobec uzgodnienia przez strony na rozprawie apelacyjnej sposobu, częstotliwości <br/>i terminów spotkań wnioskodawcy z małoletnią córką Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 kpc</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 kpc</a> zmienił zaskarżone postanowienie w punkcie I w ten tylko sposób, że kontakty będą odbywać się w pierwszą niedzielę i trzecią sobotę każdego miesiąca w godzinach od 10.00 do 14.00, zamiast kontaktów w pierwszą sobotę miesiąca w godzinach od 10.00 do 14.00, ustalając dodatkowo, że wnioskodawca będzie zabierał dziecko sprzed miejsca zamieszkania matki i tam je odprowadzał i zastrzegając dla niego prawo wyboru miejsca i sposobu przebiegu kontaktu.</p> <p>Dalej idąca apelacja została przez wnioskodawcę cofnięta. Zgodnie z regulacją <span class="underline"> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 391;art. 391 § 2)">art. 391 § 2 k.p.c.</a> </span> w razie cofnięcia apelacji sąd drugiej instancji umarza postępowanie apelacyjne i orzeka o kosztach jak przy cofnięciu pozwu.</p> <p>Przyjmuje się, że cofnięcie apelacji nie podlega kontroli sądu na zasadzie odpowiedniego stosowania <span class="underline"> <!-- --> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 203;art. 203 § 4)">art. 203 § 4 k.p.c.</a> </span>, nie wymaga też zgody (zezwolenia) strony przeciwnej. Również Sąd Najwyższy w swojej uchwale z 29 maja 2000 r., sygn. III CZP 6/00 przyjął, że cofnięcie apelacji nie podlega kontroli sądu.</p> <p>W świetle powyższego Sąd Okręgowy był związany cofnięciem apelacji i nie mógł kontrolować tej czynności procesowej, jest to bowiem wynikająca z zasady dyspozycyjności (rozporządzalności) akceptacja autonomii woli skarżącego wnioskodawcy.</p> <p>Mając na uwadze powyższe okoliczności sąd drugiej instancji umorzył postępowanie apelacyjne w części dalej idącej i orzekł o kosztach postepowania apelacyjnego w oparciu <br/>o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 1)">art. 520 § 1 kpc</a>. Sąd uznał, że nie zachodzą żadne przesłanki do przełamania ogólnej zasady rządzącej rozliczeniem kosztów postępowania w postępowaniu nieprocesowym, wyrażonej <br/>w tym przepisie.</p> </div>