II GSK 2166/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku J. G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 16 czerwca 2011 r. sygn. akt III SA/Gd 179/11 w sprawie ze skargi J. G. na postanowienie Komendanta Morskiego Oddziału Straży Granicznej w G. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić wniosek UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z dnia 16 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Gd 179/11 oddalił skargę J. G. na postanowienie Komendanta Morskiego Oddziału Straży Granicznej w G. z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania w sprawie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji. Skargą kasacyjną J. G. zaskarżył powyższy wyrok wnosząc między innymi o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Placówki Straży Granicznej w G. z dnia [...] lutego 2011 , nr [...]. W uzasadnieniu wniosku Skarżący podniósł, iż domaga się wstrzymania wykonania wskazanej decyzji z uwagi na jego wyjątkowo ważny interes oraz wysokość nałożonej kary pieniężnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji dotyczy nie zaskarżonego do Sądu pierwszej instancji postanowienia Komendanta Morskiego Oddziału Straży Granicznej w G. z dnia [...] marca 2011 r., lecz poprzedzającej go decyzji Komendanta Palcówki Straży Granicznej w G. z dnia [...] lutego 2011 r., nakładającej na skarżącego karę w wysokości 8.500 złotych. Wobec treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określającego, że wniosek jak i orzeczenie o wstrzymaniu aktu dotyczy również aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, nie ma wątpliwości, że decyzja, której wniosek dotyczy jest aktem wydanym w prowadzonym postępowaniu administracyjnym dotyczącym tej samej sprawy. Przechodząc do oceny wniosku skarżącego wskazać należy, że zgodnie z art. 61 § 3 powołanej ustawy, katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony o możliwości wystąpienia tych przesłanek. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nakładającej na skarżącego karę pieniężną nie wskazuje na jakiekolwiek okoliczności pozwalające na ustalenie, czy istotnie wykonanie decyzji może spowodować wystąpienia w stosunku do niego którejkolwiek z przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy. Brak wskazania na fakty, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek potrzebnych do wstrzymania wykonania decyzji uniemożliwia dokonanie oceny wniosku w tym przedmiocie, a w konsekwencji prowadzi do jego nieuwzględnienia. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.