Ppolska.starec← UrzadnikВойти

IV SA/Po 664/18

Sądy administracyjne2018-11-20
Sygnatura
IV SA/Po 664/18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia
2018-11-20
Rodzaj
Postanowienie WSA w Poznaniu

Sędziowie

Józef Maleszewski

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2018r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na nadbudowę postanawia odrzucić skargę UZASADNIENIE D. S. wniósł skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2018r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na nadbudowę. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł., ustalonego zarządzeniem z dnia 13 lipca 2018r. stosownie do §2 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczególnych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193), skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został rozstrzygnięty ostatecznym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 28 sierpnia 2018r. odmawiającym przyznania prawa pomocy. W związku w powyższym, pismem z dnia 10 października 2018r. wezwano skarżącego do wykonania w terminie 7 dni prawomocnego zarządzenia z dnia 13 lipca 2018r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł. Powyższe należało wykonać pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy powyższe wezwanie nie zostało odebrane przez skarżącego, w związku z czym przesyłkę w dniu 30 października 2018r. zwrócono na adres Sądu. Wobec niemożności doręczenia skarżącemu przesyłki sądowej zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sposób przewidziany w art. 65-72 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018r., poz. 1302 - dalej P.p.s.a.), została ona pozostawiona na okres 14 dni we właściwej placówce pocztowej. Jak wynika z opisu koperty oraz druku zwrotnego potwierdzenia odbioru, zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do skarżącego - zgodnie z adnotacją dokonaną przez doręczyciela - w skrzynce oddawczej adresata nastąpiło w dniu 15 października 2018 r. Kolejne awizo zostało dokonane w dniu 23 października 2018r. Nieodebranie przez skarżącego przesyłki w terminie 14 dni, licząc od dnia złożenia pierwszego awiza, skutkowało, na mocy art. 73 P.p.s.a., dokonaniem zastępczego doręczenia korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić należy, że fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 P.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, bowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy zatem, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej pozostawiono w skrzynce oddawczej adresata w dniu 15 października 2018 r., to od tej daty rozpoczął biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 P.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma nastąpił w dniu 29 października 2018 r., a zatem siedmiodniowy termin do wykonania nałożonego na skarżącego obowiązku procesowego upływał z dniem 5 listopada 2018 r. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie uzupełnił braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wymaganego wpisu, co jednoznacznie potwierdza informacja Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu z dnia 8 listopada 2018 r. (k. 17 akt sąd.). Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi, o czym Sąd na podstawie art. 220 §3 P.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.