VI Ka 1183/17

<p>Warszawa, dnia 6 grudnia 2017 r.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 1183/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :</p> <p>Przewodniczący: SSO Beata Tymoszów ( spr.)</p> <p>Sędziowie: SO Adam Bednarczyk</p> <p>SO Maciej Schulz</p> <p>Protokolant: p.o. protokolanta sądowego Katarzyna Pawelec</p> <p>przy udziale prokuratora Iwony Zielińskiej</p> <p>po rozpoznaniu dnia 6 grudnia 2017 r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">T. B.</span> syna <span class="anon-block">T.</span> i <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">T.</span> (Gruzja)</p> <p>skazanego wyrokiem łącznym</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego</p> <p>od wyroku łącznego Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie</p> <p>z dnia 16 maja 2017 r. sygn. akt III K 127/17</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok, sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie.</p> <p>SSO Maciej Schulz SSO Beata Tymoszów SSO Adam Bednarczyk</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego Warszawa Praga w Warszawie wydanego w sprawie VI Ka 1183/17</em> </strong> </p> <p>Wyrokiem łącznym z dnia 16 maja 2017 roku ( sygn. akt III K 127/16) Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie połączył <span class="anon-block">T. B.</span> kary ograniczenia wolności orzeczone w sprawach o sygn. akt: III K 346/14, III K 230/15 i IV K 822/15 oraz kary jednostkowe i karę łączną pozbawienia wolności orzeczone w sprawach o sygn. akt V K 599/13, III K 879/14 i III K 656/16 i wymierzył mu karę łączną 2 lat i 5 miesięcy pozbawienia wolności. Stwierdził również, że w pozostałym zakresie wyroki te podlegają odrębnemu wykonaniu, zaś w odniesieniu do wyroków nie opisanych w części dyspozytywnej wyroku łącznego - postępowanie umorzył. ono.</p> <p>Wyrok ten (z wyłączeniem rozstrzygnięć o kosztach) zaskarżył obrońca oskarżonego i podniósł zarzuty:</p> <dl> <dt></dt> <dd> <p>obrazy przepisów prawa materialnego, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a>, polegającej na niezaliczeniu na poczet orzeczonej kary łącznej rzeczywistego okresu pozbawienia wolności w sprawie o sygn. akt K 879/14, a mianowicie zatrzymania w dniach 4 i 5 października 2014 roku,</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>obrazy przepisów postępowania, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 571;art. 571 § 1)">art. 571 § 1 k.p.k.</a>, mającej wpływ na treść wydanego orzeczenia, a polegającej na niezwróceniu się do zakładu karnego o aktualną opinie o skazanym, skutkującej orzekaniem w oparciu o treść opinii z lutego 2017 roku, co bezpośrednio przełożyło się na treść wydanego wyroku łącznego,</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>rażącej niewspółmierności orzeczonej kary pozbawienia wolności, polegającej na orzeczeniu jej na zasadzie asperacji zbliżonej do kumulacji.</p> </dd> </dl> <p>W konkluzji apelacji wniósł o zmianę wyroku i orzeczenie wobec skazanego kary łącznej 10 miesięcy pozbawienia oraz zaliczenie na jej poczet rzeczywistego okresu pozbawienia wolności ze spraw:</p> <dl> <dt></dt> <dd> <p>III K 346/14, tj. zatrzymania w daniach 4 i 5 maja 2014 roku,</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>III K 230/15, tj. zatrzymania w dniu 6 kwietnia 2015 roku,</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>V K 599/13, tj. zatrzymania w dniach 29 czerwca – 1 lipca 2013 roku wraz z okresem dotychczas wykonywanej kary pozbawienia wolności od dnia 5 maja 2017 roku do dnia uprawomocnienia się wyroku,</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>III K 879/14, tj. zatrzymania w dniach 4 i 5 października 2015 roku,</p> </dd> <dt></dt> <dd> <p>III K 656/16, tj. zatrzymania w dniu 18 kwietnia 2014 roku.</p> </dd> </dl> <p>Ponadto, obrońca oskarżonego wniósł również o przeprowadzanie na rozprawie apelacyjnej dowodu z aktualnej opinii o skazanym na okoliczność właściwości i warunków osobistych skazanego, jego aktualnego sposobu życia oraz stopnia resocjalizacji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje.</strong> </p> <p>Jakkolwiek apelacji obrońcy w pewnej mierze nie sposób© odmówić słuszności, to jednak wobec pojawienia się na etapie postępowania odwoławczej nowej, istotnej dla prawidłowego rozstrzygnięcia okoliczności, wyrok ten należało uchylić.</p> <p>Nie ma wątpliwości, że w niniejszej sprawie zachodzą warunki do wydania wyroku łącznego w zakresie kar ograniczenia wolności orzeczonych w sprawach o sygn. akt III K 346/14, III K 230/15 i IV K 822/15 z karami pozbawienia wolności orzeczonymi w sprawach o sygn. akt V K 599/13, III K 879/14 i III K 656/16., wobec czego na etapie orzekania przez Sąd Rejonowy sposób ukształtowania kary łącznej był prawidłowy. Jak jednak wynika z aktualnych danych o karalności, po wydaniu zaskarżonego wyroku <span class="anon-block">T. B.</span> skazany został nadto wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Południe w Warszawie, który zapadł w dniu 25 lipca 2017r., a uprawomocnił się w dniu 2 sierpnia 2017r. (IV K 405/15) i wymierzono mu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności ( k. 265). Z kolei w aktualniej opinii o skazanym zaznaczono, że kara ta odbywana będzie w okresie od 20 listopada 2018r. do 20 marca 2009r. ( k. 269).</p> <p>Trzeba zaznaczyć, że zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 575;art. 575 § 1)">art. 575 § 1 k.p.k.</a> <em> <!-- -->jeżeli po wydaniu wyroku łącznego zachodzi potrzeba wydania nowego wyroku łącznego, z chwilą jego uprawomocnienia się poprzedni wyrok łączny traci moc.</em> Należy pamiętać, że wyrok łączny wydawany jest nie tylko na wsnioek, ale również z urzędu, a obowiązek podejmowania przez sąd określonych czynności w tym zakresie wynika choćby z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970900557" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy - Dz. U. z 1997 r. Nr 90, poz. 557 (art. 12 b)">art. 12 b k.k.w.</a> Skoro zatem, jeszcze przed uprawomocnieniem się „poprzedniego wyroku łącznego” sąd odwoławczy dostrzegł, że istnieją podstawy do wydania „nowego wyroku łącznego, gdyż spełnione są przesłanki określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1;art. 85 § 2)">art. 85 § 1 i 2 k.k.</a> ( w kolejnym wyroku skazującym wymierzono karę tego samego rodzaju, podlegającą wykonaniu”), mając na uwadze kierunek zaskarżenia – na korzyść skazanego, Sąd Okręgowy ów wyrok uchylił, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.</p> <p>Niezależnie bowiem od wspomnianych wyżej kwestii natury formalnej, obligujących do ponownego rozważenia podstaw wydania wyroku łącznego (co, oczywiście nie jest sytuacją w żadnej mierze „zawinioną” przez Sąd Rejonowy), możliwość objęcia węzłem kary łącznej również kary wymierzonej w sprawie IV K 405/15 jest dla skazanego orzeczeniem bardziej korzystnym niż to, jakie poddano kontroli instancyjnej. Podkreślić przy tym należy, że rozpoznając ponownie tę sprawę sąd I instancji związany będzie zakazem ne peius, który ma „pierwszeństwo” przed określonymi przepisami prawa karnego materialnego. Skoro bowiem wyrok uchylony został na skutek rozpoznania środka odwoławczego wniesionego <span class="underline"> <!-- -->wyłącznie na korzyść skazanego, </span>to fakt wykonania niektórych z prawidłowo połączonych uprzednio kar, nie stoi na przeszkodzie ich włączeniu do kształtowanej na nowo kary łącznej ( vide: k. 599/13 Sądu Rejonowego dla Warszawy Śródmieścia).</p> <p>Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy orzekł jak w części dyspozytywnej wyroku.</p> <p>SSO Maciej Schulz SSO Beata Tymoszów SSO Adam Bednarczyk</p> </div>