I SA/Gl 686/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Gapiński (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego orzeczenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji o oddaleniu skargi T. Z. (dalej "skarżący") na czynności egzekucyjne – zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego zawiadomieniami z dnia [...] r., dokonane w ramach postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obejmujących należności w opłacie za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W skardze na powyższe postanowienie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2018 r. starszy referendarz sądowy pozostawił ww. wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania wobec niewykonania wezwania do złożenia tego wniosku na urzędowym formularzu, a zarządzenie to zostało przez Sąd utrzymane w mocy postanowieniem z dnia 24 września 2018 r. Do sprzeciwu skarżący załączył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, który został rozpatrzony przez referendarza sądowego postanowieniem z dnia 8 listopada 2018 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. W wyniku rozpatrzenia sprzeciwu od powyższego orzeczenia postanowieniem z dnia 17 grudnia 2018 r. Sąd utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego. Z uwagi na powyższe, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 grudnia 2018 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpowiadając na wezwanie, skarżący wniósł zażalenie na zarządzenie z dnia 18 grudnia 2018 r., w którym zawarł również wniosek o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2019 r. oddalił ww. zażalenie na wezwanie do uiszczenia wpisu. W dalszej kolejności nadano bieg wnioskowi o przyznanie prawa pomocy zawartemu w zażaleniu. Zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2019 r. starszy referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone. W konsekwencji, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 września 2019 r. wezwano stronę skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 18 grudnia 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie została doręczona stronie skarżącej w dniu 2 października 2019 r. Wymagany wpis sądowy od skargi do chwili obecnej nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej "ppsa", Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata – w tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod odpowiednim rygorem uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei stosownie do art. 220 § 3 ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpatrywanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została doręczona stronie skarżącej w dniu 2 października 2019 r. Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 9 października 2019 r. Skarżący, mimo prawidłowego wezwania, zawierającego pouczenie o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej nie uiścił. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.