IX W 1501/17

Sądy powszechne2017-12-18

Sygnatura

IX W 1501/17

Data orzeczenia

2017-12-18

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Beata Kalińska (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

Sygn. akt IX W 1501/17 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 18 grudnia 2017r. Sąd Rejonowy w Olsztynie Wydział IX Karny w składzie: Przewodniczący - SSR Beata Kalińska Protokolant – sekr. sąd. A. O. w obecności oskarżyciela publ. nie stawił się zawiadomiony prawidłowo po rozpoznaniu w dniu 05/06/2017r., 26/06/2017r., 31/08/2017r., 03/10/2017r., 31/10/2017r., 04/12/2017r. sprawy  D. K. s. K. i K. z domu M.  ur. (...) w B. obwinionego o to, że: w dniu 17.03.2017r. o godzinie 08:23 w O. na ul. (...) kierując pojazdem marki F. (...) o nr rej (...) nie zachował bezpiecznego odstępu od omijanego kierującego pojazdem marki S. o nr rej (...) doprowadzając do zderzenia i uszkodzenia pojazdu czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a następnie oddalił się z miejsca zdarzenia - tj. za wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1</a> kw, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 97)">art. 97</a> kw w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 23;art. 23 ust. 1;art. 23 ust. 1 pkt. 2)">art. 23 ust. 1 pkt. 2 Ustawy Prawo o ruchu drogowym</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 44)">art. 44 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a>  ORZEKA: I. obwinionego  D. K. uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1</a> kw, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 97)">art. 97</a> kw w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 23;art. 23 ust. 1;art. 23 ust. 1 pkt. 2)">art. 23 ust. 1 pkt. 2 Ustawy Prawo o ruchu drogowym</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 44)">art. 44 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> i za to z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 9;art. 9 § 2)">art. 9 § 2</a> kw skazuje go na karę grzywny w wymiarze 300zł( trzysta) złotych; II. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 1)">art. 118 § 1 kpw</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art. 3 ust. 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 21;art. 21 pkt. 2)">art. 21 pkt. 2 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a> obciąża obwinionego zryczałtowanymi wydatkami postępowania w kwocie 100,- (sto) złotych i opłatą w kwocie 30,- (trzydzieści) złotych oraz kosztami opinii biegłego w wysokości 639,40zł </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Sąd ustalił następujący stan faktyczny : W dniu 17 marca 2017r. około godziny 8:23 obwiniony D. K. w O. kierował pojazdem m-ki F. (...) nr rej. (...). Jechał ul. (...) w kierunku D.. Poruszał się po drodze jednojezdniowej , dwukierunkowej, gdzie obowiązywało ograniczenie prędkości do 50km/h Na prawym pasie ul. (...) trwały roboty drogowe , miejsce to było oznakowane. Ulicą ta poruszał się również autobus komunikacji miejskiej ,m-ki S. nr rej. (...), kierowany przez Z. K. (1) , jadący w tym samym kierunku co obwiniony. Gdy autobus zatrzymał się kilkanaście metrów przed przystankiem autobusowym na prawym pasie ruchu ,z uwagi trwające prace drogowe , był omijany przez inne pojazdy. Pojazdy osobowe omijające autobus poruszały się w znacznej odległości od lewego boku autobusu. Natomiast inaczej manewr omijania wykonywał obwiniony D. K. , kierujący pojazdem m-ki F. (...) nr rej. (...). Odmienność ta polegała na tym , że poruszał się bardzo blisko lewego boku autobusu S. .Niezachowanie bezpiecznego odstępu od omijanego autobusu skutkowało tym , że doszło do kolizji ,tj. kontaktu bocznego między pojazdami. Prawy bok pojazdu m-ki F. w szczególności klosz prawego bocznego kierunkowskazu uszkodził lewy bok nadwozia autobusu, przez zarysowanie poszycia nadwozia po stronie lewej. Obwiniony nie zatrzymał się na miejscu zdarzenia .Przybyli na miejsce zdarzenia funkcjonariusze Policji A. C. i S. G. sporządzili dokumentację , rozpytali kierującego autobusemS., Z. K. (1). Przeprowadzili oględziny autobusu S. nr rej. (...) oraz wykonali poglądowy szkic sytuacyjny. Został zabezpieczony monitoring znajdujący się w autobusie. Oględziny pojazdu obwinionego m-ki F. zostały przeprowadzone po upływie 13 dni od zdarzenia. Wykazały uszkodzenie w postaci otarcia kierunkowskazu lustra zewnętrznego prawego na wysokości 99-100cm. ( d. notatka urzędowa k.3,-3 verte, 24protokół oględzin k.4,14,szkic sytuacyjny k.5,zeznania świadków k. Z. K. (1) k.46v-47, 18-18, A. C. k.57, P. J. k.57-57v , zapis monitoringu z autobusu k.29, protokół odtworzenia utrwalonych zapisów k.28 ) Obwiniony zarówno na rozprawie , jak i w toku czynności wyjaśniających nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Poza tym , że potwierdził niesporną okoliczność dotyczącą przejazdu ulicą (...) w dniu 17.03.2017r. , kwestionował by doszło do kontaktu miedzy pojazdem m-ki F. a autobusem m-ki S., ponieważ uznał , że przejeżdżał w wystarczającej odległości od niego. Omijał autobus , w odległości bocznej, około 5cm . Lusterko prawe z jego pojazdu znajdowało się z lewej strony autobusu Z relacji obwinionego wynika , że wykonywał manewr omijania autobusu , lecz na jego pojeździe nie ma żadnych śladów kontaktu z innym pojazdem .Pojazdu nie naprawiał ,a jest jego jedynym użytkownikiem . Podpisał protokół oględzin , z którego wynika , że nastąpiło uszkodzenie , które określił jako otarcie lustra prawego. Nie wie skąd się wzięło, sugerował , że może powstało , jak ktoś przechodził i torbą otarł. W dalszej kolejności uznał , że otarcie na autobusie znajduje się powyżej lusterka F. o około 30cm. ( d. wyjaśnienia obwinionego k.46-46v) Sąd zważył , co następuje : Wyjaśnienia obwinionego nie zasługują na podzielenie w zakresie sprzecznym z ustalonym stanem faktycznym ,w szczególności co do źródła i okoliczności powstania uszkodzeń stwierdzonych na pojeździe obwinionego i pokrzywdzonego. Sąd nie uznał za wiarygodną wersję obwinionego , zmienianą przez obwinionego , który najpierw nie widział uszkodzeń na swoim pojeździe , potem uznał , że widocznie ktoś dokonał uszkodzenia przez otarcie torbą by w końcu stwierdzić , że są to uszkodzenia stare . Na tę ostatnią okoliczność na wniosek obrońcy obwinionego zostały złączone do akt dokumenty ze zdarzenia z dnia 14.08.2014r. Przy czym obwiniony zgłaszając tamtą szkodę , jak na k.97akt podał , że zarysowania w jego pojeździe dotyczyły pojazdu m-ki F. (...) o nr rej (...) i dotyczyły drzwi przednich i tylnych prawych i nadkola ,zatem dotyczyły innego pojazdu.( k.87-98) .Podczas , gdy w niniejszej sprawie pojazd obwinionego m-ki F. (...) nosi nr rej. (...). Przeczą wersji obwinionego zeznania świadków Z. K. (1) -kierowcy autobusu oraz funkcjonariuszy Policji A. C. i P. J.. Z relacji Z. K. (1) wynika , że kierując autobusem m-ki S. , pojazdem przegubowym wykonywał przejazd na linii (...), gdzie na ostatnim przystanku wysadził pasażerów . Nastąpiło to w miejscu położonym bliżej o około 15m niż faktyczny przystanek z uwagi na roboty drogowe , prowadzone na tym odcinku drogi. Dotychczasowy przystanek był zastawiony tzw. pachołkami. Po ominięciu autobusu przez 2-3 pojazdy ,pokrzywdzony usłyszał „szorowanie „na lewym boku autobusu. Zauważył w lusterku , że pojazd osobowy swoim prawym lusterkiem ociera o bok autobusu. Był to odgłos porównywalny do rysowania , kluczem czy gwoździem po metalu. Otworzył okno próbując zatrzymać ten pojazd .Z uwagi na brak reakcji ze strony sprawcy , zapisał numer rejestracyjny tego pojazdu na okładce książki napraw . Po wyjściu z autobusu obejrzał uszkodzenia , była to rysa długości około 1,5 -2m, prowadząca od środka autobusu tuż przed tzw. harmonią. Określił , że gdy podszedł do autobusu rysa znajdowała się mniej więcej , na wysokości jego klatki piersiowej. Dodał , że podczas wysiadania pasażerów pojazd mógł obniżyć się o około 2cm. Wersja ta znajduje potwierdzenie w dokumentacji sporządzonej przez świadka A. C. , który uczestniczył w oględzinach autobusu S. i sporządzał dokumentację z miejsca zdarzenia. Istotnym dowodem w sprawie jest zapis na płycie (...)z kamer zamontowanych w autobusie. Analiza tych nagrań, zdaniem Sądu , nie pozostawia wątpliwości ,co do sprawstwa obwinionego. Ponadto znajduje to potwierdzenie w wersji przedstawionej przez pokrzywdzonego ,co do zachowania podczas zdarzenia świadka Z. K. oraz obwinionego ,kierującego pojazdem m-ki F. .Zapis z monitoringu jest wiarygodnym źródłem dowodowym. Istotne dla oceny materiału dowodowego ,zgromadzonego w przedmiotowej sprawie ,są również zeznania P. J. , który przeprowadzał oględziny pojazdu obwinionego m-ki F. (...) nr rej. (...) . Z zeznań świadka wynika , że było widoczne otarcie na kierunkowskazie prawego lustra F. . Innych uszkodzeń nie stwierdził .Obwiniony w obecności świadka twierdził , że nie jest to otarcie ,tylko stare uszkodzenie. Według świadka otarcie przebiegało na samej krawędzi kierunkowskazu. Dowiedział się ponadto od dyspozytora(...) , że uszkodzenie na autobusie nie było głębokie , udało się je usunąć za pomocą pasty polerskiej. Sąd uznał zeznania przesłuchanych w/w świadków za logiczne i konsekwentne. Za pozostające bez związku ze sprawą Sąd uznał zeznania R. Ż. (1)(zeznania R. Ż. k.106akt) , który jak wynika z faktury (...) ( k.87akt, 92) miał naprawiać pojazd F. (...) ,ale o nr rej (...) i o innym numerze nadwozia , a zgodnie z dokumentacją nie był to ten sam pojazd , który uczestniczył w zdarzeniu drogowym z dnia 17.03.2017r., ponieważ był to F. (...) o  nr rej (...). Fakt posiadania przez obwinionego dwóch pojazdów m-ki F. (...) został potwierdzony w części opisowej wniosku o ukaranie W sprawie został dopuszczony dowód z opinii biegłego sądowego D. M.. Z ustaleń biegłego wynika , że do kolizji doszło na skutek niezachowania przez obwinionego , kierującego pojazdem m-ki F. bezpiecznego odstępu od omijanego pojazdu komunikacji miejskiej. Biegły przeprowadzając analizę uszkodzeń stwierdzonych w pojazdach dopatrzył się cech wspólnych tych uszkodzeń , uwzględniając ich wysokości ,podczas wykorzystania odpowiedniego programu komputerowego, mimo , że nie wykonano takie pomiaru podczas oględzin autobusu S.. Porównywalna jest szerokość uszkodzeń lewego boku nadwozia autobusu i uszkodzeń klosza prawego bocznego kierunkowskazu pojazdu F., rzędu kilkudziesięciu milimetrów , bardzo zbliżony do siebie obraz oraz ich charakter otarciowy , identyczny mechanizm powstania tych uszkodzeń tj. styczno-otarciowy. Ponadto uszkodzenia nadwozia autobusu i pojazdu F. są bardzo mało „ intensywne , mają postać płytkich zarysowań , otarć .Ujawnione uszkodzenia korelują ze sobą . Sąd podzielił w tym zakresie ustalenia biegłego , uznał opinię za jasną , rzetelną i wyczerpującą . Biegły ustosunkował się również na rozprawie do pytań zawartych w piśmie procesowym obrońcy obwinionego. ( d. opinia biegłego k.59-69,zeznania biegłego k.99-99v) .Reasumując w tych warunkach nie ulega wątpliwości , że obwiniony D. K. wykonywał manewr omijania, uczynił to z naruszeniem przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§1</a>kw , 97kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 23;art. 23 ust. 1;art. 23 ust. 1 pkt. 2;art. 44)">art. 23ust.1pkt.2 i art. 44Ustawy prawa o ruchu drogowym</a>, przez to , że w dniu 17.03.2017r. o godzinie 08:23 w O. na ul. (...) kierując pojazdem marki F. (...) o nr rej (...) nie zachował bezpiecznego odstępu od omijanego kierującego pojazdem marki S. o nr rej (...) doprowadzając do zderzenia i uszkodzenia pojazdu czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, a następnie oddalił się z miejsca zdarzenia . Odpowiedzialność na podstawie art. 86 § 1 kw będzie ponosił sprawca, który poprzez zachowanie nienależytej ostrożności spowodował realne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, czyli groźbę wypadku drogowego czy innego niebezpieczeństwa mogącego prowadzić do kolizji drogowej. Wykroczenie określone w art. 86 kw ma charakter powszechny i materialny, a wiec może je popełnić każdy uczestnik ruchu drogowego poprzez działanie, umyślne, jak i nieumyślne, którego skutkiem jest realne zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym. (W. Janowski, komentarz do art. 86 Kodeksu Wykroczeń, Lex 2010) . Zgodnie z treścią art. 23ust. 1 pkt.2„kierujący pojazdem jest obowiązany przy omijaniu zachować bezpieczny odstęp od omijanego pojazdu, uczestnika ruchu lub przeszkody , a w razie potrzeby zmniejszyć prędkość …..”Zdaniem Sądu obwiniony uchybił wymienionej zasadzie. Ponadto przez oddalenie się z miejsca zdarzenia , mimo kolizji , naruszył przepis art. 44, który nakłada określone obowiązki na kierującego pojazdem w razie uczestniczenia w zdarzeniu drogowym jak w niniejszej sprawie. Do okoliczności obciążających Sąd zaliczył stopień szkodliwości społecznej czynu obwinionego . Sąd nie dopatrzył się w postawie obwinionego szczególnych okoliczności łagodzących, poza niekaralnością W tych warunkach skazał obwinionego na karę grzywny w wymiarze 300złotych i uznał, że jako osoba pracująca , osiągająca dochód w wysokości około 5000złotych jest w stanie ponieść wydatki postępowania w łącznej kwocie 130złotych oraz koszty opinii biegłego ustalone na 639,40zł. Orzeczona kara grzywny, dolegliwość o charakterze ekonomicznym spełni swe cele prewencyjno- wychowawcze wobec obwinionego. </div>