I SA/Gd 1280/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 24 września 2012 r. Nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu nabycia na terenie kraju samochodu osobowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku P. N. zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia 24 września 2012 r. dotyczącej określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia na terenie kraju samochodu osobowego w kwocie 7 654 zł. W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że wykonanie decyzji grozi wyrządzeniem mu znacznej szkody, zwłaszcza, że wykazana w niej kwota została blednie określona przez organ i przekracza aktualne możliwości skarżącego, który w związku z kryzysem ekonomicznym znalazł się w znacznie gorszej sytuacji materialnej. Skarżący wyjaśnił, że prowadzi działalność gospodarczą w branży reklamowej, która w szczególny sposób ucierpiała w trakcie kryzysu, a zaciągnięcie pożyczki na spłatę zobowiązania, wygenerowałoby odsetki, na które skarżący nie może sobie aktualnie pozwolić i które stanowiłyby nieodwracalny skutek wykonania decyzji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270) – dalej zwaną P.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że przepis art. 61 P.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004). Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 wskazał, że wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu. Zdaniem Sądu skarżący nie wykazał, że istotnie zaistniały okoliczności świadczące o możliwości wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskodawca ograniczył się wyłącznie do ogólnikowego wskazania, że wykonanie decyzji spowodować może po jego stronie trudności finansowe. Sąd nie ma natomiast informacji o bieżącym stanie majątkowym skarżącego. Skarżący nie sprecyzował jednocześnie jakiego rodzaju niebezpieczeństwo i trudne do odwrócenia skutki powstaną w chwili zapłaty zobowiązania, poza powołaniem się na okoliczność powstania odsetek od ewentualnie zaciągniętej pożyczki. Powyższa okoliczność przy braku wiedzy o aktualnym stanie majątkowym skarżącego nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy. Przekonanie skarżącego o zasadności podniesionych w skardze zarzutów oraz wysokim prawdopodobieństwie uchylenia decyzji również nie jest wystarczającym argumentem, aby uznać, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r. (FZ 358/04), który Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, stanowisko strony skarżącej, że skarżona decyzja jest merytorycznie niesłuszna i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze przestawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.