IV U 317/17

Sądy powszechne2017-12-20

Sygnatura

IV U 317/17

Data orzeczenia

2017-12-20

Rodzaj

SENTENCE

Sędziowie

Elżbieta Wojtczuk (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

art. 114 ust. 1 pkt. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Treść orzeczenia

Sygn. akt IV U 317/17 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 20 grudnia 2017r. Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Elżbieta Wojtczuk <table> <colgroup> <col width="183"/> <col width="426"/> </colgroup> <tr> <td> Protokolant </td> <td> st. sekr. sądowy Marta Żuk </td> </tr> </table> po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2017r. w Siedlcach na rozprawie odwołania A. Z. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. z dnia 4 kwietnia 2017 r. (Nr (...) ) w sprawie A. Z. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. o wysokość emerytury zmienia zaskarżoną decyzję i przelicza ubezpieczonej A. Z. emeryturę ustalając jej wysokość z uwzględnieniem waloryzacji od dnia 1 marca 2017 roku na kwotę 2.564,41 (dwa tysiące pięćset sześćdziesiąt cztery i 41/100) złotych brutto. Sygn. akt: IV U 317/17 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Decyzją z 4 kwietnia 2017 r. znak: (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 114;art. 114 ust. 1)">art. 114 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> odmówił A. Z. prawa do przeliczenia emerytury z uwzględnieniem zarobków uzyskanych w latach 1980-1989 i od 1990 do 1991, wskazując, że złożone przez ubezpieczoną karty wynagrodzeń za lata 1980-1989 nie stanowią środka dowodowego wymienionego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20112371412" title="Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11 października 2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe - Dz. U. z 2011 r. Nr 237, poz. 1412 (§ 21)">§ 21 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 11.10.2011 r. w sprawie postępowania o świadczenia emerytalno-rentowe</a> (Dz.U. 2011, nr 237, poz. 1412), gdyż nie zostały opatrzone pieczątką zakładu pracy oraz imienną pieczątką osoby dokonującej wpisów. Odnośnie wynagrodzeń za lata 1990-1991 organ rentowy wskazał, że za ten okres zostały wzięte zarobki uzyskane z tytułu zatrudnienia w Powszechnym Uniwersytecie Pracowniczym na podstawie poświadczenia wydziału składek. Odwołanie od w/w decyzji złożyła A. Z. wnosząc o jej zmianę i przeliczenie jej emerytury z uwzględnieniem faktycznie uzyskiwanego przez nią wynagrodzenia w latach 1980-1988 z Wojewódzkiego (...) w S. na podstawie oryginalnych kartotek wynagrodzenia, które otrzymała podczas likwidacji (...) od pracownika i odnalazła je przy przeprowadzce mieszkaniowej (odwołanie k. 1). W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie powołując się na przepisy prawa i uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji (odpowiedź organu rentowego na odwołanie k.2-3). Sąd ustalił, co następuje: Decyzją z dnia 8 września 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S. przyznał A. Z. od dnia 27 sierpnia 2016 r. prawo do emerytury na podstawie art. 24 ust. 1a ustawy o emeryturach i rentach z FUS i obliczył jej wysokość na podstawie art. 26 w/w ustawy na kwotę 2350,57 zł brutto (decyzja k. 13 akt emerytalnych). Organ rentowy ustalając ubezpieczonej wysokość świadczenia emerytalnego za okres zatrudnienia w Wojewódzkim (...) w S. od 1980-1989 przyjął wynagrodzenia na podstawie wpisów w legitymacji ubezpieczeniowej oraz przedłożonych przez A. Z. umowy o pracę i angaży. Podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne za okres zatrudnienia A. Z. w Powszechnym Uniwersytecie Pracowniczym od 01.04.1990 r. do 31.12.1991r. zostały ustalone przez organ rentowy na podstawie poświadczenia ubezpieczenia dokonanego przez wydział składek (...) Oddział w S. – k. 48 akt o ustalenie kapitału początkowego (niesporne). Dnia 20 marca 2017 r. A. Z. złożyła do organu rentowego wniosek o ponowne ustalenie wysokości świadczenia emerytalnego załączając oryginały kartotek wynagradzania za okres jej zatrudnienia Wojewódzkim (...) w S. od 1980-1988 (wniosek z załącznikami k. 28-34 akt emerytalnych). Decyzją z 4 kwietnia 2017 r. znak: (...)Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w S., działając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 114;art. 114 ust. 1)">art. 114 ust. 1 ustawy z 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> odmówił A. Z. prawa do przeliczenia emerytury z uwzględnieniem zarobków uzyskanych w latach 1980-1989 i od 1990 do 1991 (decyzja k. 35 akt emerytalnych). Kartoteki wynagrodzeń za lata 1980-1988 r. A. Z. otrzymała od pracownika Wojewódzkiego (...) w S. w związku z likwidacją zakładu, trzymała je w domu, odnalazła je podczas przeprowadzki. Kartoteki wynagrodzeń A. Z. za lata 1980-1988 są oryginalne, na kartotekach znajduje się nazwa pracodawcy, imię i nazwisko ubezpieczonej, jej stanowisko, daty założenia kartotek, ponadto na kartotekach z lata 1983 i 1987 swoje podpisy rozpoznała K. Z., która w tych latach była księgową w wymienionym zakładzie pracy i sporządzała kartoteki wynagrodzeń (zeznania K. Z. k. 40v). Po uwzględnieniu wynagrodzenia uzyskanego faktycznie przez A. Z. wynikającego ze złożonych przez nią kartotek wynagradzania (k. 30-34 akt emerytalnych) oraz z uwzględnieniem przy wyliczeniu wskaźnika wysokości podstawy wymiaru kapitału początkowego za rok 1986 r. kwoty 39 605 zł, która to kwota została wypłacona tytułem wyrównania wynagrodzenia (a nie tytułem 13-ki) wysokość emerytury A. Z. od dnia 1 marca 2017 r. z uwzględnieniem waloryzacji wynosi 2564,41 zł brutto (projekty decyzji k. 45-49 akt sprawy). Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie obdarzonego przez Sąd wiarygodnością. Sąd zważył, co następuje: Odwołanie A. Z. okazało się uzasadnione. Zgodnie z art. 114 ust. 1 pkt 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS w sprawie zakończonej prawomocną decyzją organ rentowy, na wniosek osoby zainteresowanej lub z urzędu, uchyla lub zmienia decyzję i ponownie ustala prawo do świadczeń lub ich wysokość, jeżeli po uprawomocnieniu się decyzji zostaną przedłożone nowe dowody lub ujawniono nowe okoliczności istniejące przed wydaniem tej decyzji, które mają wpływ na prawo do świadczeń lub ich wysokość. Ubezpieczona A. Z. po uprawomocnieniu się decyzji z dnia 8 września 2016 r. złożyła do organu rentowego dnia 20 marca 2017 r. wniosek o ponowne ustalenie wysokość świadczenia emerytalnego w oparciu o nowe dowody w postaci kartotek wynagradzania za okres jej zatrudnienia w Wojewódzkim (...) w S. za lata 1980-1988. Ostatecznie sporną kwestią w niniejszym postępowaniu pozostawało ustalenie, czy kartoteki wynagradzania złożone przez ubezpieczoną do wniosku z dnia 20 marca 2017 r. stanowią dowody na podstawie, których można ustalić wysokość faktycznie uzyskiwanego wynagrodzenia przez A. Z.. W treści odwołania ubezpieczona nie kwestionowała bowiem podstaw wymiaru składek przyjętych przez organ rentowy za lata 1990-1991 r. na podstawie zaświadczenia z wydziału składek (k. 48 akt dot. ustalenia kapitału początkowego). W ocenie Sądu organ rentowy niezasadne odmówił ubezpieczonej uznania za dowody kartotek wynagradzania podnosząc, że nie zostały one opatrzone pieczątką zakładu pracy i pieczątką imienną osoby dokonującej wpisów. W ocenie Sądu zostało wykazane, że złożone przez ubezpieczoną kartoteki wynagradzania za lata 1980-1988 r. dotyczą jej zatrudnienia w Wojewódzkim (...) w S., każda z kartotek opatrzona jest imieniem i nazwiskiem ubezpieczonej, datą jej urodzenia, nazwą zakładu pracy, datą jej założenia, tak więc z całą pewnością dotyczą niniejsze kartoteki wynagrodzeń uzyskiwanych przez ubezpieczoną. Dodatkowo w niniejszej sprawie zeznawała w charakterze świadka K. Z. (k. 40), która była Wojewódzkim (...) w S. księgową i sporządzała kartoteki wynagrodzeń i zeznała, że z całą pewnością są to oryginalne kartoteki z wynagrodzeniami uzyskiwanymi przez ubezpieczoną, a nadto na kartotekach znajdujących się na kartach 32 i 34 akt emerytalnych rozpoznała swoje podpisy. Niniejszy świadek wyjaśnił również, że sporna kwota 39 605 zł w roku 1986 r., która nie została uznana przez organ rentowy, bo potraktowana została jako trzynastka, stanowiła wyrównanie wynagrodzenia za rok 1986, a nie trzynastkę. Trzynastka wypłacona ubezpieczonej za rok 1986 to kwota 17 123, co wynika również z wyliczenia trzynastki znajdującego się na karcie wynagrodzenia za rok 1986. Sąd powyższy dowód z zeznań świadka obdarzył w całości wiarygodnością. W związku z powyższym ubezpieczona złożyła nowe dowody, które mają wpływ na wysokość jej świadczenia emerytalnego, które powinny zostać uwzględnione przez organ rentowy. Uwzględniając wysokość wynagrodzenia uzyskiwanego przez ubezpieczoną w okresie w latach 1980-1988 od dnia 1 marca 2017 r. (z uwzględnieniem waloryzacji) wysokość emerytury ubezpieczonej wynosi 2564,41 zł brutto (wyliczenie organu rentowego k. 45). Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477 14 § 2 kpc</a> orzekł jak w sentencji wyroku. </div>