V K 115/17
Sądy powszechne2017-12-20
Sygnatura
V K 115/17
Data orzeczenia
2017-12-20
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Dorota Scott-Sienkiel (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Streszczenie
skazanie za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości
Treść orzeczenia
<p>Sygn. akt V K 115/17</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 20 grudnia 2017 r.</p>
<p>Sąd Rejonowy w Giżycku w V Zamiejscowym Wydziale Karnym z siedzibą w Węgorzewie w składzie:</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Przewodniczący – SSR Dorota Scott-Sienkiel</strong>
</p>
<p>Protokolant – st. sekr. sąd. Danuta Betlej</p>
<p>w obecności Prokuratora -------------------</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 30.08.2017r., 20.09.2017r., 09.10.2017r., 20.12.2017r. na rozprawie</p>
<p>sprawy <strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">K. S.</span>
</strong>
</p>
<p>
<span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>
</p>
<p>syna <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">Z.</span> z d. <span class="anon-block">D.</span>
</p>
<p>oskarżonego o to, że: W dniu 29 marca 2017 roku około godz. 16:45 w m. <span class="anon-block">R.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> kierował samochodem osobowym marki <span class="anon-block">P.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości o stężeniu 1,53 promila alkoholu etylowego we krwi przy czym był uprzednio skazany za prowadzenie pojazdu mechanicznego będąc w stanie nietrzeźwości (wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Żoliborza w Warszawie III Wydział Karny sygn. akt III K 370/12),</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178 a §4 kk</a> </em>
</strong>
</p>
<p>1.
Oskarżonego<strong>
<!-- --> <span class="anon-block">K. S.</span>
</strong> uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a§4 kk</a> skazuje go na karę 1 (jeden) roku pozbawienia wolności.</p>
<p>2.
Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 3)">art. 42§3 kk</a> orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio.</p>
<p>3.
Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 2)">art. 63§2 kk</a> na poczet orzeczonego w pkt 2 środka karnego zalicza okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 29.03.2017r.</p>
<p>4.
Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 2)">art. 43a§2 kk</a> orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 10.000 (dziesięć tysięcy) złotych.</p>
<p>5.
Zwalnia oskarżonego od obowiązku ponoszenia opłat i pozostałych kosztów sądowych.</p>
<p>Sygn. akt VK 115/17</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego Sąd ustalił, co następuje:</p>
<p>W dniu 29 marca 2017r. pełniący dyżur funkcjonariusze policji: <span class="anon-block">A. O.</span> i <span class="anon-block">K. J.</span> uzyskali informacje o nietrzeźwym kierowcy poruszającym się w miejscowości <span class="anon-block">R.</span> samochodem marki <span class="anon-block">P.</span> koloru niebieskiego o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>. O godz. 16.45 policjanci zaobserwowali opisany pojazd i na <span class="anon-block">ul. (...)</span> zatrzymali go do kontroli. Kierowcą samochodu marki <span class="anon-block">P.</span> koloru niebieskiego okazał się oskarżony <span class="anon-block">K. S.</span>, który odmówił poddania się badaniu na stan trzeźwości. Podczas wysiadania z samochodu usiłował zbiec z miejsca kontroli, więc policjanci założyli mu kajdanki. <span class="anon-block">K. S.</span> zachowywał się agresywnie, groził, że popełni samobójstwo, oświadczył, że tego dnia nie został przyjęty do szpitala psychiatrycznego. Oskarżony odmówił poddania się badaniu również w KPP w <span class="anon-block">W.</span>. Przewieziony na pogotowie nadal był agresywny, groził, że po powrocie do domu zrobi awanturę. Ostatecznie udało się oskarżonego przekonać do dobrowolnego oddania krwi do badania. Funkcjonariusze policji podjęli próbę umieszczenia oskarżonego w <span class="anon-block"> Szpitalu (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, lecz lekarz odmówił jego przyjęcia, potwierdzając słowa <span class="anon-block">K. S.</span>, że oskarżony zgłosił się do szpitala tego samego dnia rano, ale ze względu na stan nietrzeźwości, około 1 promila, nie został przyjęty. We krwi pobranej o godz. 18.10 stwierdzono 1,53 promila alkoholu etylowego (sprawozdanie z przeprowadzonych badań krwi z protokołem pobrania krwi, k. 13-14, zeznania <span class="anon-block">A. O.</span>, k. 32-33, 108v, <span class="anon-block">K. J.</span>, k. 123, wyjaśnienia oskarżonego oraz świadka <span class="anon-block">M. W.</span> złożone w postępowaniu przygotowawczym, k. 27-29, 74-75, 23-24).</p>
<p>Oskarżony był już wcześniej karany wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy Żoliborza w Warszawie z dnia 27 września 2012r., sygn. akt IIIK 370/12 za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178;art. 178 § 1)">art. 178§1 kk</a> (odpis wyroku, k. 43).</p>
<p>Oskarżony w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, że w dniu 29 marca 2017r, zgłosił się do <span class="anon-block"> Szpitala (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> celem podjęcia leczenia odwykowego. W związku z tym, że był pod wpływem alkoholu, nie został jednak przyjęty. Pojechał więc do <span class="anon-block">R.</span>, gdzie pod sklepem spotkał swojego znajomego <span class="anon-block">M. W.</span>. Wspólnie udali się do miejscowości <span class="anon-block">P.</span>. Samochodem w jedną stronę kierował <span class="anon-block">M. W.</span>, w drogę powrotną- oskarżony. Pod sklepem zatrzymał ich patrol policji. Oskarżony podał, że alkohol spożywał przez kilka dni przed zatrzymaniem, w dniu zdarzenia jednak nie pił. Obawiając się konsekwencji, odmówił poddania się badaniu. Podał, że w dniu zdarzenia czuł się dobrze, myślał, że jest trzeźwy, doznał jednak załamania nerwowego (wyjaśnienia, k. 27-29, 74-75).</p>
<p>Powyższe wyjaśnienia w zasadniczej części potwierdził świadek <span class="anon-block">M. W.</span>, który w postępowaniu przygotowawczym zeznał, że oskarżonego w dniu 29 marca 2017r. spotkał przed sklepem w <span class="anon-block">R.</span>. Na prośbę <span class="anon-block">K. S.</span> pojechał z nim do <span class="anon-block">P.</span>, ale tylko w charakterze pasażera. Z <span class="anon-block">P.</span> do <span class="anon-block">R.</span> również samochodem kierował <span class="anon-block">K. S.</span>. <span class="anon-block">M. W.</span> zeznał, że tego dnia spożywał alkohol, natomiast nie widział, by alkohol spożywał oskarżony. W dniu zdarzenia oskarżony zachowywał się normalnie, nic nie wskazywało na to, że ma problemy ze zdrowiem psychicznym (zeznania <span class="anon-block">M. W.</span>, k. 23-24).</p>
<p>Sąd dał wiarę powyższym wyjaśnieniom oskarżonego oraz zeznaniom <span class="anon-block">M. W.</span>, gdyż relacje te znajdują potwierdzenie w zeznaniach <span class="anon-block">A. O.</span> i <span class="anon-block">K. J.</span>. Funkcjonariusze prowadzili obserwację pojazdu, gdyż posiadali informacje, które uprawdopodabniały fakt, że jego kierowca znajduje się w stanie nietrzeźwości. Stąd od chwili zauważenia pojazdu po raz pierwszy do chwili jego zatrzymania, nie tracili go z oczu. Taki sposób obserwacji wykluczał możliwość błędnych spostrzeżeń, tym bardziej, że osobę kierowcy policjanci widzieli nie tylko po zatrzymaniu samochodu, lecz także wtedy, gdy pojazd nadjeżdżał <span class="anon-block">ul. (...)</span>, z prawej strony radiowozu. Zresztą podczas zatrzymania, oskarżony nie wspomniał słowem, że nie kierował samochodem, próbował jedynie szantażować policjantów samobójstwem, czy awanturą w domu, by uzyskać zwolnienie. Okoliczność, że oskarżony nie spodziewał się kontroli, że policjanci niezwłocznie po zauważeniu pojazdu podjęli decyzję o kontroli, wyklucza możliwość, że oskarżony zdążył przygotować fałszywą wersję zdarzeń. Okoliczności te przemawiają właśnie za tym, że relacja oskarżonego przedstawiona policjantom jako spontaniczna była zgodna z prawdą. Oskarżony zresztą trzymał się tej wersji do 21 czerwca 2017r. (a więc prawie 3 miesiące po zdarzeniu) kiedy to powtórnie słuchany, po raz drugi przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Zeznania <span class="anon-block">A. O.</span> i <span class="anon-block">K. J.</span> są w pełni wiarygodne, gdyż nie tylko, że pochodzą od osób bezstronnych, to pozostają konsekwentne i spójne.</p>
<p>W związku z powyższym, wyjaśnień oskarżonego złożonych na rozprawie nie można uznać za wiarygodne. Podał on wtedy, że samochodem na trasie <span class="anon-block">R.</span>- <span class="anon-block">P.</span> oraz <span class="anon-block">P.</span>- <span class="anon-block">R.</span> kierował <span class="anon-block">M. W.</span>. Dopiero pod sklepem, już po zatrzymaniu samochodu, zamienili się miejscami a to z tego względu, że drzwi od strony kierowcy otwierały się tylko od zewnątrz, a <span class="anon-block">M. W.</span> chciał iść do sklepu po piwo. Tym razem podał, że powodem, dla którego odmówił poddania się badaniu na trzeźwość była okoliczność, że nie kierował samochodem (wyjaśnienia, k. 108). Wersję tą potwierdzili <span class="anon-block">M. W.</span> (k. 109) oraz <span class="anon-block">P. S.</span> (k. 129 oraz <span class="anon-block">K. O.</span> (k. 147)- dwaj ostatni twierdząc, że obserwowali całe zdarzenie sprzed sklepu. Oskarżony podał, że wcześniej złożył fałszywe wyjaśnienia, gdyż tym sposobem chciał chronić swojego kolegę <span class="anon-block">M. W.</span>, który spożywał tego dnia alkohol. Ta wersja wyjaśnień oskarżonego została przedstawiona dopiero po 5 miesiącach od zdarzenia, po tym, jak oskarżony uzyskał wsparcie w kolegach, którzy zdecydowali się składać zeznania na jego korzyść, przy czym <span class="anon-block">M. W.</span> nie potrafił nawet wyjaśnić, dlaczego zeznawał odmiennie w postępowaniu przygotowawczym. Wyjaśnienia oskarżonego z rozprawy ewidentnie stanowią jego linię obrony nastawioną na uniknięcie konsekwencji prawnych czynu. Podobnie należy ocenić zeznania <span class="anon-block">M. W.</span> z rozprawy oraz zeznania <span class="anon-block">P. S.</span> i <span class="anon-block">K. O.</span>. Wymienieni zeznali odmiennie od rzeczywistego przebiegu zdarzenia, by chronić swojego kolegę przed odpowiedzialnością karną.</p>
<p>Wina <span class="anon-block">K. S.</span> nie budzi wątpliwości, gdyż lekarze psychiatrzy oraz psycholog nie stwierdzili u oskarżonego choroby psychicznej, czy upośledzenia umysłowego. Biegli rozpoznali natomiast u oskarżonego cechy organicznych zaburzeń osobowości oraz zespół uzależnienia spowodowany używaniem kilku substancji (alkoholu, marihuany oraz amfetaminy). W czasie popełnienia czynu zdolność do rozpoznania znaczenia czynu oraz zdolność do pokierowania swoim postępowaniem u oskarżonego nie była zaburzona (opinia sądowo- psychiatryczna, k. 49-53, sądowo- psychologiczna, k. 54-56). Sąd uznał, że obie opinie są jasne, nie budzące żadnych wątpliwości, także w świetle zasad doświadczenia życiowego. Biegli szczegółowo przedstawili uzasadnienie swoich wniosków oraz proces myślowy prowadzący do końcowych konkluzji.</p>
<p>Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy zdaniem Sądu pozwala na przyjęcie, że oskarżony <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">S.</span> swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona występku opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a>.</p>
<p>Z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 115;art. 115 § 16)">art. 115 § 16 kk</a> wynika, iż stan nietrzeźwości zachodzi, gdy zawartość alkoholu we krwi przekracza 0,5 promila albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość lub zawartość alkoholu w 1 dm<sup>
<!-- -->3</sup> wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Już sam zatem tylko fakt prowadzenia pojazdu w takim stanie pociąga za sobą wypełnienie znamion przestępstwa, chociażby pojazd był prowadzony całkowicie prawidłowo, sprawca nie naruszył żadnej innej zasady bezpieczeństwa w ruchu i nie sprowadził konkretnego niebezpieczeństwa. Jest ono dokonane w momencie uruchomienia pojazdu i podjęcia jazdy. Bacząc przy tym na poczynione w sprawie niniejszej ustalenia, przyjąć należało, że oskarżony <span class="anon-block">K. S.</span> wyczerpał swoim zachowaniem znamiona opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a§4 kk</a> typu kwalifikowanego omawianego przestępstwa, albowiem czynu tego dopuścił się będąc wcześniej prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości<em>
<!-- -->. </em>W przypadku takim, znamieniem wpływającym na zwiększenie zagrożenia karą jest uprzednie prawomocne skazanie za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> niezależnie od tego, na jaką karę sprawca został skazany, czy była to kara bezwzględna, a jeśli tak - jaką część kary skazany odbył (zob. pod. M. Budyn–Kulik, <em>
<!-- -->Komentarz do art. 178a kodeksu karnego (Dz.U.97.88.553)</em>, <em>
<!-- -->[w:] M. Mozgawa (red.), M. Budyn-Kulik, P. Kozłowska-Kalisz, M. Kulik, Kodeks karny. Komentarz praktyczny, Oficyna 2010, wyd. III). </em>
</p>
<p>Przy wymiarze kary Sąd miał na uwadze wszelkie okoliczności podmiotowo- przedmiotowe sprawy, w tym znaczny stopień nietrzeźwości oskarżonego, a także jego dotychczasową wielokrotną karalność <em>
<!-- -->(karta karna, k. 136</em>). Sąd uznał, że karą adekwatną do okoliczności czynu będzie kara 1 roku pozbawienia wolności. Powinna spełnić w stosunku do oskarżonego funkcję prewencyjną i wychowawczą, by powstrzymać go od popełniania kolejnych przestępstw.</p>
<p>Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 3)">art. 42§3 kk</a> zaszły przesłanki do orzeczenia zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio. Stosownie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 2)">art. 63§2 kk</a> na poczet tego środka karnego Sąd zaliczył okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 29.03.2017r.</p>
<p>Na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 2)">art. 43a§2 kk</a> Sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej w kwocie 10000,00 (dziesięć tysięcy) złotych.</p>
<p>Mając na uwadze sytuację materialną oskarżonego, który pracuje tylko dorywczo, jest zobowiązany do płacenia alimentów, w perspektywie ma do odbycia karę pozbawienia wolności, Sąd na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§1 kpk</a> zwolnił go od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.</p>
</div>