III Ca 1566/17

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt III Ca 1566 / 17 </strong> </p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem zaocznym z dnia 5 czerwca 2017 roku w sprawie z powództwa <span class="anon-block"> (...)</span> Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty InSecura z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> przeciwko <span class="anon-block">H. B.</span> o zapłatę, sygn. akt XVIII C 1533/17 Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia w Łodzi: 1) zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.389,74 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 23 marca 2017 roku do dnia zapłaty, jak również kwotę 549 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, 2) oddalił powództwo w pozostałym zakresie, 3) nadał wyrokowi w pkt. 1 rygor natychmiastowej wykonalności.</p> <p>Apelację od powyższego rozstrzygnięcia w zakresie w jakim oddalone zostało powództwo i w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach postępowania wniosła strona powodowa.</p> <p>Skarżący zarzucił rozstrzygnięciu naruszenie prawa materialnego:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1)">art. 58 § 1 k.c.</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 2)">art. 58 § 2 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 359;art. 359 § 2(1))">art. 359 § 2 ^{<!-- -->1}k.c.</a> w brzmieniu obowiązującym do dnia 1 stycznia 2016 r. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie wskutek błędnego uznania, że określona w § 2 ust. 1 umowy pożyczki z dnia 26.10.2010 r. o numerze <span class="anon-block"> (...)</span> prowizja za obsługę pożyczki w domu zmierza do obejścia prawa w zakresie przepisów o odsetkach maksymalnych oraz pozostaje sprzeczna z zasadami współżycia społecznego, podczas gdy przedmiotowa należność stanowi rodzaj kosztów związanych z obsługą umowy pożyczki, wobec czego przepisy dotyczące odsetek maksymalnych nie znajdują zastosowania względem ww. należności.</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 2)">art. 58 § 2 k.c.</a> poprzez jego niewłaściwe zastosowanie wskutek błędnej wykładni zapisu umowy pożyczki z dnia 26.10.2010 r. o numerze <span class="anon-block"> (...)</span>, zawartego w § 2 ust. 1 dotyczącego prowizji za obsługę pożyczki w domu przejawiającej się w uznaniu, iż ww. opłata jest zbyt wysoka, a tym samym jej naliczanie stanowi naruszenie zasad współżycia społecznego, podczas gdy z ustawy o kredycie konsumenckim wynika możliwość zamieszczania w umowach pożyczki zapisów umożliwiających naliczanie tego rodzaju opłat, a zatem obciążanie nimi pożyczkobiorcy należało uznać za dopuszczalne,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1);art. 385(1) § 1)">art. 385 ^{<!-- -->1}§ 1 k.c.</a> poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w realiach sprawy przejawiające się w uznaniu, iż § 2 ust. 1 umowy pożyczki z dnia 26.10.2010 r. o numerze <span class="anon-block"> (...)</span> uprawniający do naliczenia i dochodzenia przez powoda prowizji za obsługę pożyczki w domu stanowi klauzulę abuzywną, podczas gdy przedmiotowe postanowienie nie kształtuje prawa i obowiązku konsumenta w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami oraz nie narusza jego interesów.</p> <p>Skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda dalszej kwoty 1.138,65 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia 23.03.2017 r do dnia zapłaty, zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego za obie instancje.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje : </strong> </p> <p>Apelacja nie jest zasadna.</p> <p>Sąd I instancji dokonał prawidłowych ustaleń stanu faktycznego, znajdujących pełne oparcie w zebranym w sprawie materiale dowodowym i trafnie określił konsekwencje prawne z nich wynikające.</p> <p>Ocena materiału dowodowego dokonana przez Sąd I instancji nie jest sprzeczna z zasadami logicznego rozumowania, czy doświadczenia życiowego i mieści się w granicach swobodnej oceny dowodów, wyznaczonej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 k.p.c.</a> </p> <p>Bezzasadne są zarzuty naruszenia przez Sąd I instancji przepisów prawa materialnego.</p> <p>Zgodzić należy się z Sądem I instancji, że postanowienia dotyczące obsługi pożyczki w domu, stanowią niedozwoloną klauzulę umowną, rażąco naruszającą interesy konsumenta, przy czym w materiale dowodowym brak było podstaw do przyjęcia, że tego rodzaju zapis w umowie został uzgodniony indywidualnie z pozwanym i że pozwany miał jakikolwiek wpływ na jego treść. W sytuacji, gdy kwota pożyczki ustalona była na 5.132 zł, trudno przyjąć zasadne twierdzenie, że pozwany w sposób racjonalny wyraziła zgodę na pokrycie kosztów obsługi pożyczki w domu w kwocie 1.138,65 zł, w sytuacji, gdy kwota ta stanowiła ok. 25 % kwoty pożyczki. Zwłaszcza, że pozwanemu potrącono z kwoty pożyczki kwotę 236,82 zł tytułem opłaty wstępnej za czynności związane z zawarciem umowy pożyczki. W tym stanie rzeczy, tego rodzaju postanowienie umowne nie wiąże konsumenta (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 385(1);art. 385(1) § 1;art. 385(1) § 2)">art. 385^{<!-- -->1}§ 1 i 2 k.c.</a>).</p> <p>Wbrew poglądowi skarżącego, w ocenie Sądu Okręgowego nie ma żadnych podstaw do zasądzenia na rzecz strony powodowej kwoty 1.138,65 zł z tego tytułu.</p> <p>Sąd Okręgowy w pełni podziela w tym zakresie szerokie i wyczerpujące uzasadnienie tej kwestii zaprezentowane przez Sąd I instancji.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, Sąd Okręgowy oddalił apelację jako bezzasadną na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> </p> </div>