VI Ka 676/17

<p>Warszawa, dnia 28 listopada 2017 r.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 676/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :</p> <p>Przewodniczący: SSO Agnieszka Wojciechowska - Langda (spr.)</p> <p>Sędziowie: SSO Aleksandra Mazurek</p> <p>SSO Adam Bednarczyk</p> <p>Protokolant protokolant sądowy Wioletta Gumienna</p> <p>przy udziale Prokuratora Wojciecha Kapuścińskiego</p> <p>po rozpoznaniu dnia 15 listopada 2017 r. w Warszawie</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. F.</span> </strong> syna <span class="anon-block">F.</span> i <span class="anon-block">L.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>;</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> </strong> syna <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">J.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">C.</span> oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>, z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> i jego obrońcę oraz obrońcę oskarżonego <span class="anon-block">M. F.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi - Północ w Warszawie</p> <p>z dnia 31 stycznia 2017 r. sygn. akt VIII K 685/15</p> <p> <strong> <!-- -->I.</strong> utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok co do <span class="anon-block">M. F.</span>;</p> <p> <strong> <!-- -->II.</strong> zmienia zaskarżony wyrok co do <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> w ten sposób, że:</p> <p>a) uchyla orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności z pkt. 4</p> <p>b) w ramach czynów zarzucanych <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> uznaje go za winnego tego, że w okresie od maja 2014 r. do dnia 24 czerwca 2014 r. najpierw przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>, chcąc aby <span class="anon-block">M. F.</span> dokonał czynu zabronionego polegającego na oszustwie na szkodę <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> S.K.A., nakłonił go do tego, aby - wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">P. R.</span> - motywowany celem osiągnięcia obiecanej mu korzyści majątkowej, zawarł z ww. podmiotem umowę leasingu finansowego nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 23.06.2014 r., doprowadzając tę firmę do niekorzystnego rozporządzenia jej mieniem w postaci samochodu m-ki <span class="anon-block">L. (...)</span> o nr VIN <span class="anon-block"> (...)</span> i wartości 110.200 zł, wprowadzając pokrzywdzonego w błąd co do swojej sytuacji majątkowej, rzeczywistej woli wzięcia przedmiotowego pojazdu w leasing oraz woli zapłaty wynagrodzenia pieniężnego na rzecz finansującego, a następnie działając w krótkich odstępach czasu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, aby <span class="anon-block">P. R.</span> i <span class="anon-block">M. F.</span> dokonali czynu zabronionego polegającego na motywowanym celem osiągnięcia korzyści majątkowej doprowadzeniu <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> S.K.A. do niekorzystnego rozporządzenia jej mieniem w postaci samochodu osobowego m-ki <span class="anon-block">L. (...)</span> o nr VIN <span class="anon-block"> (...)</span> i wartości 110.200 zł, za pomocą wprowadzenia ww. podmiotu w błąd co do osoby korzystającego z wyżej wymienionego pojazdu, jego sytuacji majątkowej i woli zapłaty wynagrodzenia pieniężnego na rzecz finansującego - swoim zachowaniem ułatwił jego popełnienie w ten sposób, że udzielił <span class="anon-block">M. F.</span> informacji dotyczącej konieczności uprzedniego zarejestrowania działalności gospodarczej oraz obowiązujących w tym zakresie procedur, przedstawił mu do podpisu wniosek leasingowy, a następnie przekazał ten dokument innej osobie w celu nadania mu biegu, a także zawiózł wyżej wymienionego na miejsce podpisania właściwej umowy leasingowej dostarczając mu środka przewozu, tj. popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 k. k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> skazuje go, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> wymierza mu karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;</p> <p> <strong> <!-- -->III. </strong>zwalnia <span class="anon-block">M. F.</span> od uiszczenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa;</p> <p> <strong> <!-- -->IV. </strong>zwalnia <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> od uiszczenia kosztów sądowych w sprawie, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa;</p> <p> <strong> <!-- -->V. </strong>zasądza od Skarbu Państwa – Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi – Północ w Warszawie na rzecz adw. <span class="anon-block">W. O.</span> i adw. <span class="anon-block">D. R.</span> kwoty po 516, 60 zł obejmujące wynagrodzenie za obronę z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek VAT.</p> <p>SSO Aleksandra Mazurek SSO Agnieszka Wojciechowska – Langda SSO Adam Bednarczyk</p> <p> <strong> <!-- -->VI Ka 676/17</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje.</strong> </p> <p>Apelacje wniesione przez oskarżonego <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> i jego obrońcę oraz apelacja obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">M. F.</span> nie zasługują na uwzględnienie.</p> <p>W pierwszym rzędzie podnieść trzeba, że Sąd I instancji przeprowadził w niniejszej sprawie prawidłowe postępowanie dowodowe dążąc do wyjaśnienia wszystkich istotnych dla rozstrzygnięcia okoliczności sprawy. Jednocześnie zebrane dowody Sąd I instancji poddał wszechstronnej analizie nie wykraczającej poza ramy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> i na tej podstawie wyprowadził zasadne wnioski w przedmiocie winy obu w/w oskarżonych. Ustalenia faktyczne poczynione w niniejszej sprawie znajdują pełne oparcie w ujawnionym w toku przewodu sądowego materiale dowodowym. Jednocześnie lektura pisemnych motywów zaskarżonego wyroku wskazuje, że sąd meriti dokonał całościowej, logicznej i wszechstronnej oceny zebranych dowodów odnosząc się do wszystkich ujawnionych okoliczności sprawy. Szczegółowe i wyczerpujące uzasadnienie pozwala na prześledzenie toku rozumowania Sądu I instancji, szczególnie w kwestii ocen związanych z wiarygodnością zgromadzonego materiału dowodowego.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego ustalenia co do przebiegu czynności podejmowanych przez oskarżonych, całokształtu okoliczności związanych z zawarciem przedmiotowej umowy leasingowej i udziału poszczególnych osób w doprowadzeniu do jej zawarcia nie budzą żadnych wątpliwości. Czyniąc te ustalenia Sąd I instancji wnikliwie przeanalizował wyjaśnienia oskarżonych i zeznania świadków, a rozważania przedstawione w zakresie oceny wiarygodności poszczególnych źródeł dowodowych znajdują pełną akceptację Sądu Odwoławczego. Tym bardziej, że żadna z apelacji nie zawiera argumentów, które mogłyby skutecznie podważyć stanowisko Sądu Rejonowego w tym zakresie. W świetle tych ustaleń nie budzi również wątpliwości, że <span class="anon-block">P. R.</span> zapewniał pomagające mu osoby o tym, że będzie spłacał raty leasingowe. W świetle chociażby wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">M. F.</span> niesporne jest, że zarejestrowanie firmy na jego nazwisko nastąpiło po to, aby było możliwe zawarcie umowy leasingu na samochodów, który faktycznie będzie w posiadaniu <span class="anon-block">P. R.</span>.</p> <p>Analizując wszystkie wniesione apelacje należy stwierdzić, że zawarte w nich argumenty skupiają się nie tyle na kwestionowaniu ustaleń co do okoliczności, w jakich doszło do zawarcia umowy leasingu, co na kwestii przekonania obu oskarżonych, że <span class="anon-block">P. R.</span> będzie spłacał raty leasingu, co w ocenie skarżących zwalnia ich od odpowiedzialności karnej. Otóż w tym kontekście zauważyć należy, że wszystkie czynności związane z rejestracją <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwa (...)</span> w realiach sprawy niniejszej były podjęte tylko po to, aby <span class="anon-block">P. R.</span>, który nie miał takich możliwości, mógł faktycznie użytkować wyleasingowany na tę firmę samochód. Zarówno <span class="anon-block">M. F.</span> jak i <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> doskonale zdawali sobie z tego sprawę. Podobnie jak z tego, że założona firma nie prowadzi żadnej faktycznej działalności i nie posiada żadnego majątku. W tym kontekście nie można podzielić zapatrywania skarżących, że obaj oskarżeni nie mieli zamiaru wprowadzenia w błąd pokrzywdzonego co do woli zapłaty wynagrodzenia na jego rzecz, dlatego że <span class="anon-block">P. R.</span> zapewniał o tym, że będzie spłacał raty leasingowe za samochód. Przypomnieć w tym kontekście trzeba, że przestępstwo oszustwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> jest dokonane z chwilą niekorzystnego rozporządzenia mieniem, a to pojęcie ma szeroki zakres znaczeniowy i nie sprowadza się wyłącznie do powstania rzeczywistej szkody czy jej niepowetowalności. Niekorzystne rozporządzenie mieniem, o którym mowa w tym przepisie to takie, które jest niekorzystne z punktu widzenia interesów pokrzywdzonego, pogarszające jego sytuację majątkową, przy czym powstanie szkody w mieniu nie jest warunkiem koniecznym do uznania, że doszło do realizacji tego znamienia (por. np. wyrok SN z 28 VI 2017 r. III KK 100/17). W realiach sprawy niniejszej przedstawiono pokrzywdzonej <span class="anon-block"> spółce (...)</span> dokumentację <span class="anon-block"> firmy Przedsiębiorstwo (...)</span>, która co do zasady spełniała wymogi formalne, ale w istocie firma ta została założona tylko po to, aby umożliwić <span class="anon-block">P. R.</span> użytkowanie samochodu <span class="anon-block">L.</span>. Jednocześnie z poczynionych ustaleń faktycznych jasno wynika, że <span class="anon-block">M. F.</span> i <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> doskonale zdawali sobie sprawę, że ani <span class="anon-block">M. F.</span> ani założona na jego dane firma nie posiada żadnego majątku, a spłata rat leasingowych jest uzależniona wyłącznie od wywiązania się przez <span class="anon-block">P. R.</span> z czynionych deklaracji. W takiej sytuacji jest oczywiste, że w rzeczywistości pokrzywdzona spółka zawarła umowę leasingu z firmą, która w istocie nie dawała żadnego zabezpieczenia, co w sposób oczywisty wiązało się dla niej z ryzykiem braku spłaty rat leasingowych, a nawet z utratą leasingowanego pojazdu, skoro faktycznie miała nim dysponować osoba, która z firmą widniejącą w umowie nie miała nic wspólnego. Dodatkowo tylko zauważyć trzeba, że już ustalone przez Sąd I instancji powody i okoliczności założenia Przedsiębiorstwa firmowanego nazwiskiem <span class="anon-block">M. F.</span> powinny nawet przeciętnie rozsądną osobę skłaniać do daleko posuniętej ostrożności co do deklaracji o spłacie rat leasingowych przez kogoś, kto sam takiej umowy nie może zawrzeć i dlatego poszukuje zastępczego podmiotu, który formalnie mógłby wziąć w leasing wskazany samochód. Reasumując – w świetle tych rozważań fakt, że <span class="anon-block">P. R.</span> deklarował spłatę rat leasingowych nie zwalnia obu oskarżonych, w ustalonych realiach sprawy niniejszej, od odpowiedzialności karnej w kontekście znamion niezbędnych do zaistnienia oszustwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> </p> <p>Od tej odpowiedzialności nie zwalnia oskarżonych również fakt, że pośredniczący w zawieraniu przedmiotowej umowy świadek <span class="anon-block">T. M.</span> zdawał sobie sprawę z tego, kto faktycznie będzie korzystał z leasingowanego samochodu. W tym kontekście na wstępie podnieść trzeba, że istotnie znamię „doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem” nie jest spełnione w sytuacji, gdy rozporządzenie jest dokonywane przez pokrzywdzonego ze świadomością jego niekorzystności. Tyle tylko, że w realiach sprawy niniejszej świadek <span class="anon-block">T. M.</span> jedynie współpracował ze <span class="anon-block"> spółką (...)</span> w ten sposób, że to za jego pośrednictwem wniosek leasingowy był przesyłany do działu analiz w/w spółki w celu weryfikacji i uzyskania decyzji, a następnie wygenerowana umowa leasingu podpisana przez dyrektora oddziału <span class="anon-block">I. N.</span> została przesłana <span class="anon-block">T. M.</span> w celu podpisania jej przez drugą stronę umowy. Zatem oczywiste jest, że <span class="anon-block">T. M.</span> nie zawierał tej umowy w imieniu pokrzywdzonej spółki, a w tej sytuacji nie ma żadnych podstaw do przyjęcia, że pokrzywdzona spółka zdecydowała się na podpisanie umowy ze świadomością, kto będzie faktycznym użytkownikiem leasingowanego pojazdu. Tym bardziej, że <span class="anon-block">T. M.</span> nie przekazał swojej wiedzy w tym zakresie osobom, które w imieniu pokrzywdzonej spółki zajmowały się analizą przesłanego przez niego wniosku i przygotowaniem w jej imieniu umowy leasingowej, co jednoznacznie wynika z poczynionych, także na podstawie jego zeznań, ustaleń faktycznych.</p> <p>Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do kwestionowania winy oskarżonych <span class="anon-block">M. F.</span> i <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> w zakresie zarzucanych im czynów.</p> <p>Co do oskarżonego <span class="anon-block">M. F.</span> Sąd Odwoławczy uznał, że prawidłowa jest również kwalifikacja prawna przypisanego mu czynu, a wymierzona kara jest adekwatna do stopnia jego winy, jego roli odegranej w przestępczym procederze i dotychczasowego trybu życia. Jest to kara wyważona, sprawiedliwa i w żadnym razie nie nosi cech rażącej surowości.</p> <p>W aspekcie tych dotyczących oskarżonego <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> należy podnieść, że co do zasady możliwy jest zbieg przepisów określających podstawy odpowiedzialności za podżeganie i pomocnictwo, a z uwagi na konfigurację działań oskarżonego i przyjęty okres oraz logikę podejmowanych przez niego zachowań realizujących w realiach sprawy niniejszej znamiona i podżegania i pomocnictwa Sąd Odwoławczy uznał, że należy przyjąć ich kumulatywną kwalifikację prawną. Dlatego dokonał w ramach czynów zarzucanych w akcie oskarżenia stosownej zmiany opisu czynu <span class="anon-block">A. Z. (1)</span> i zakwalifikował go z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 k. k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> skazał tego oskarżonego, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności. W ocenie Sądu Okręgowego tak ukształtowana kara uwzględnia stopień winy oskarżonego, jego znaczną rolę w przestępstwie mającym na celu oszustwo na szkodę pokrzywdzonej spółki, a także fakt, że jest to jego kolejne przestępstwo popełnione przeciwko mieniu. Zdaniem Sądu Odwoławczego tak ukształtowana kara jest sprawiedliwą, nie noszącą cech rażącej surowości i niezbędną do osiągnięcia pożądanych celów zapobiegawczych wobec oskarżonego, który nie wyciągnął żadnych wniosków z poprzednich skazań i po raz kolejny zdecydował się na popełnienie przestępstwa.</p> <p>Z tych wszystkich względów Sąd Okręgowy orzekł jak w wyroku</p> <p>SSO Aleksandra Mazurek SSO Agnieszka Wojciechowska – Langda SSO Adam Bednarczyk</p> </div>