V W 197/17

<p>Sygn. akt VW 197/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 21 grudnia 2017 roku</p> <p>Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie, w V Wydziale Karnym:</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: Joanna Kasicka</p> <p>Protokolant: stażysta Faustyna Marek</p> <p>przy udziale oskarżyciela Pierwszego Urzędu Skarbowego w Szczecinie</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2017 roku</p> <p>sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. W.</span> </strong> </p> <p>syna <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">B.</span> </p> <p> <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że:</strong> </p> <p>jako podatnik, wbrew <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981440930" title="Ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne - Dz. U. z 1998 r. Nr 144, poz. 930 (art. 21)">art. 21 ustawy z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne</a> (Dz. U. z 1998r., nr 144, poz. 930 ze zm.), uporczywie nie wpłacał na rachunek Pierwszego Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">S.</span> zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych wynikającego z zeznania PIT-28 o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za rok 2013 w kwocie 2.319,00 zł, dla którego termin płatności przypadał na dzień 31.01.2014r., tj. o popełnienie wykroczenia skarbowego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 57;art. 57 § 1)">art. 57 § 1 kks</a>.</p> <p>I.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. W.</span> </strong>uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za wykroczenie to, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 57;art. 57 § 1)">art.57§1 kks</a>, wymierza mu karę grzywny w wysokości 300 (trzystu) złotych.</p> <p>II.  Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokat <span class="anon-block">N. M.</span> kwotę 738 (siedmiuset trzydziestu ośmiu) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu.</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art.3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe, w tym 30 (trzydzieści) złotych opłaty.</p> <p>VW 197/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 14 kwietnia 2014 r. <span class="anon-block">P. W.</span> złożył w Pierwszym Urzędzie Skarbowym w <span class="anon-block">S.</span> zeznanie podatkowe PIT – 28 wykazując w nim kwotę 1 zł. jako nadpłatę. Korzystając z możliwości wynikającej z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971370926" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - Dz. U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926 (art. 81;art. 81 § 1)">art.81§1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa</a> oskarżony w dniu 12 sierpnia 2014 r. złożył w tym samym Urzędzie Skarbowym korektę zeznania podatkowego PIT-28, w której wykazał, że winien uiścić fiskusowi kwotę 2319 zł. <span class="anon-block">P. W.</span> nie dokonał jednak wpłaty wymaganej kwoty na konto Pierwszego Urzędu Skarbowego. Dlatego też pismem z dnia 5 września 2014 r., które zostało mu doręczone w dniu 25 września 2014 r. Pierwszy Urząd Skarbowy w <span class="anon-block">S.</span> zwrócił się do w/w o dokonanie wpłaty w terminie 7 dni od dnia otrzymania tego pisma.</p> <p> <em> <!-- -->dowód: pismo Administracji Skarbowej k.1</em> </p> <p> <em> <!-- --> kopia zeznania podatkowego PIT-28 z 12.08.2014 r. k.2-6</em> </p> <p> <em> <!-- --> kopia wezwania k.7</em> </p> <p> <span class="anon-block">P. W.</span> był karany sądownie za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 224;art. 224 § 1)">art.224§1 kk</a>, a nadto w dniu 21.04.2016 r. był karany na terenie Niemiec za prowadzenie pojazdu bez prawa jazdy lub w okresie pozbawienia uprawnień do kierowania pojazdami.</p> <p> <em> <!-- -->dowód: dane o karalności k.132-133</em> </p> <p>Postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2017 roku wobec oskarżonego w omawianej sprawie zastosowano postępowanie w stosunku do nieobecnego. Ani w postępowaniu przygotowawczym ani w postępowaniu sądowym nie można było poznać stanowiska <span class="anon-block">P. W.</span> co do przypisywanego mu czynu. Jednakże ustawodawca wprowadzając do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 ()">kodeksu karnego skarbowego</a> instytucję postępowania w stosunku do nieobecnego przewidział i dopuścił taką możliwość.</p> <p>Sąd ustalił stan faktyczny w oparciu o dowody z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy i przedstawionych przez oskarżyciela.</p> <p>Sąd uznał, że zasługują one na przymiot wiarygodności, albowiem zostały sporządzone przez kompetentne organy państwowe w ramach ich obowiązków służbowych i w toku postępowania nie ujawniły się żadne okoliczności, które podważałby ich wiarygodność. Na istnienie takich okoliczności nie wskazywały również strony, w tym obrońca oskarżonego.</p> <p> <span class="anon-block">P. W.</span> nie wpłacając uporczywie w terminie do dnia 31.01.2014 r. na rachunek Pierwszego Urzędu Skarbowego w <span class="anon-block">S.</span> zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych wynikających z zeznania podatkowego PIT-28 za rok 2013 wyczerpał znamiona wykroczenia skarbowego, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 57;art. 57 § 1)">art.57§1 kks</a>.</p> <p>Uznając winę oskarżonego sąd miał na uwadze także stanowisko Sądu Najwyższego, że kondycja finansowa płatnika nie ma znaczenia dla odpowiedzialności karnoskarbowej płatnika (por. wyrok SN z dnia 16 maja 2002 r., IV KKN 427/98, Prok. i Pr. 2003, nr 2, poz. 12). Z tych też przyczyn <span class="anon-block">P. W.</span> taką odpowiedzialność musiał ponieść.</p> <p>W tym miejscu podkreślenia wymaga okoliczność, że na zaistnienie znamienia uporczywego niepłacenia podatku w terminie, będącego warunkiem odpowiedzialności za wykroczenie skarbowe z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 57;art. 57 § 1)">art. 57 § 1 kks</a>, może wskazywać zarówno cykliczność zachowań podatnika, polegająca na umyślnym niestosowaniu się do wymogu terminowego płacenia podatku, jak i jednorazowe, ale długotrwałe zaniechanie przez niego uregulowania podatku płaconego jednorazowo, mające miejsce już po terminie płatności tego podatku, a więc, gdy ma on uregulować go już jako zaległość podatkową, jeżeli zachowanie to wskazuje, że zamiarem podatnika w momencie upływu terminu płatności podatku było uporczywe jego niepłacenie, a więc odsunięcie uregulowania tego podatku na dłuższy okres (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2013 r. I KZP 11/13).</p> <p>W świetle przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 57;art. 57 § 1)">art. 57 § 1 kks</a>, należność publiczno-prawna uszczuplona czynem zabronionym jest to wyrażona liczbowo kwota pieniężna, od której uiszczenia lub zadeklarowania uiszczenia w całości lub w części osoba zobowiązana uchyliła się i w rzeczywistości ten uszczerbek finansowy nastąpił. Uporczywe niewpłacanie w terminie podatku, będące znamieniem wykroczenia skarbowego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 57;art. 57 § 1)">art. 57 § 1 kks</a>, stanowi uszczuplenie należności publicznoprawnej. Niewpłacenie w określonym ustawowo terminie należnego podatku, już w dacie upływu tego terminu skutkuje zaległością podatkową, a tym samym uszczupleniem należności (por. postanowienie Sądu Najwyższego - Izba Karna z dnia 11 stycznia 2011 r. V KK 361/10).</p> <p>Należy potwierdzić, że pojęcie „uporczywie" charakteryzować może zachowanie zarówno ze względu na jego powtarzalność, jak i na trwałość utrzymywanego określonym zachowaniem stanu. Trzeba jednak stwierdzić, że pogląd ten nie znalazł odzwierciedlenia w normatywnym opisie typu wykroczenia określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 57;art. 57 § 1)">art. 57 § 1 KKS</a>. Nie może budzić wątpliwości, że tak określony czyn naganny - jako element postaci wieloczynowej - jest popełniony z chwilą upływu terminu wpłaty, a czasem zakończenia czynu karalnego określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 57;art. 57 § 1)">art. 57 § 1 KKS</a> jest moment upływu ostatniego ustawowego terminu do zapłaty podatku objętego opisem czynu. Dla realizacji znamion wykroczenia określonego w tym przepisie rozstrzygające jest zatem ustalenie, że w ustawowym terminie nie dokonano wpłaty i bez znaczenia pozostaje dalszy stan zobowiązania podatkowego, a w szczególności to, czy zostało ono później spełnione i z jaką zwłoką (por. postanowienie<br/>Sądu Najwyższego - Izba Karna z dnia 3 października 2008 r. III KK 176/08).</p> <p>Sąd nie dostrzegł okoliczności wyłączających winę oskarżonego lub bezprawność czynu, a karę kształtował na zasadach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 12)">art. 12 kks</a>.</p> <p>Zdaniem sądu rejonowego wymierzona oskarżonemu kara grzywny jest adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości czynu i stopnia zawinienia oraz uwzględnia cele kary w zakresie prewencji ogólnej i szczególnej. Ustalając jej wysokość sąd miał na uwadze przede wszystkim wysokość należności publicznoprawnej narażonej na uszczuplenie.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art.627 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 3;art. 3 ust. 1)">art.3 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a>, sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w tym 30 zł. tytułem opłaty.</p> <p>Nadto sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">N. M.</span> kwotę 738 zł. brutto tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu, albowiem zgodnie z oświadczeniem obrońcy koszty te nie zostały w żaden sposób uiszczone.</p> </div>