XVII Ka 922/17

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt XVII Ka 922/17</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <p> <strong> <!-- -->W I M I E N I U</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p>Dnia 21 grudnia 2017 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Poznaniu w Wydziale XVII Karnym Odwoławczym w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Justyna Andrzejczak</p> <p>Protokolant: sekr. sąd. Agnieszka Popławska</p> <p>przy udziale prokuratora Prokuratury Rejonowej Poznań – Grunwald Agnieszki Babiak – Burzewskiej </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 roku</p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">M. W.</span> </strong> </p> <p>oskarżonej o przestępstwo z art.244k.k.</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonej</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego Poznań –Grunwald i Jeżyce w Poznaniu z dnia 8 maja 2017 roku sygn. akt VIIIK 261/16</p> <p>1.  zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art.69§1 kk</a> i 70<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4 § 1)">§1</a> pkt1kk wykonanie orzeczonej w pkt.1 kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres 3 (trzech) lat tytułem próby, w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art.4§1kk</a> przyjmując, iż w stosunku do oskarżonej zastosowanie mają przepisy w brzmieniu obowiązującym w dniu 7 czerwca 2014r.</p> <p>2.  w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,</p> <p>3.  zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym wymierza mu opłatę za II instancję w kwocie 120 zł.</p> <p> <em> <!-- --> Justyna Andrzejczak </em> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 8 maja 2017 r. w sprawie o sygn. akt VIII K 261/16 Sąd Rejonowy Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu uznał oskarżoną <span class="anon-block">M. W.</span> za winną przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> i za to wymierzył jej karę 6 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Wyrok ten zaskarżył obrońca oskarżonej w całości, zarzucając mu rażącą obrazę przepisów postępowania, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 2)">art. 2 § 2 k.p.k.</a> oraz błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku, mający wpływ na jego treść.</p> <p>Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego rozstrzygnięcia i uniewinnienie oskarżonej od zarzucanego jej czynu, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zarzuty sformułowane przez obrońcę oskarżonej okazały się bezzasadne, choć wniesienie apelacji przez tego skarżącego pozwoliło Sądowi Odwoławczemu na rozpoznanie niniejszej sprawy oraz dokonanie korekty zaskarżonego rozstrzygnięcia.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, a nadto to, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożył jedynie prokurator, Sąd Okręgowy - na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 457;art. 457 § 2)">art. 457 § 2 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 423;art. 423 § 1 a)">art. 423 § 1a k.p.k.</a> – ograniczył zakres uzasadnienia, odnosząc się wyłącznie do powodów, które legły u podstaw dokonanych zmian w zaskarżonym orzeczeniu.</p> <p>I tak zauważyć należy, że Sąd Rejonowy wymierzając oskarżonej karę 6 miesięcy pozbawienia wolności (w uzasadnieniu omyłkowo odnosząc się do kary 8 miesięcy pozbawienia wolności) wskazał, że na niekorzyść oskarżonej przemawiała jej uprzednia dwukrotna karalność, w tym za przestępstwo skierowane przeciwko wymiarowi sprawiedliwości, a nadto, że z drugiej strony należało mieć na względzie upływ czasu od zdarzenia opisanego w akcie oskarżenia. Sąd I instancji zwrócił także uwagę, że przestępstwa nierespektowania prawomocnych orzeczeń sądowych, zwłaszcza w przedmiocie zakazu prowadzenia pojazdów są nagminne i godzą w prawidłowe funkcjonowanie wymiaru sprawiedliwości.</p> <p>W ocenie Sądu I instancji ww. okoliczności wskazywały nie tylko na zasadność wymierzenia oskarżonej kary 6 miesięcy pozbawienia wolności, ale nadto sprzeciwiały się zastosowaniu wobec niej dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia wykonania orzeczonej kary pozbawienia wolności.</p> <p>Z ww. stanowiskiem, w zakresie w jakim Sąd Rejonowy uznał, że tylko bezwzględna kara pozbawienia wolności jest w stanie spełnić swe cele wobec oskarżonej, nie sposób się jednak zgodzić.</p> <p>O ile bowiem Sąd I instancji miał na względzie, że w chwili popełnienia przypisanego <span class="anon-block">M. W.</span> w niniejszym postępowaniu przestępstwa oskarżona była wyłącznie raz karana, a czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a>, za który została skazana w sprawie o sygn. akt III K 36/15, dopuściła się już po popełnienia tego czynu zabronionego, o tyle jednak Sąd I instancji zbyt pochopnie uznał, że uprzednia karalność oskarżonej stała na przeszkodzie sformułowaniu wobec niej pozytywnej prognozy kryminologicznej.</p> <p>Zauważyć bowiem należy, że zważywszy na okoliczność, iż przestępstwa przypisanego <span class="anon-block">M. W.</span> w niniejszej sprawie oskarżona dopuściła się niecałe trzy miesiące po uprawomocnieniu się orzeczenia w sprawie o sygn. akt VI K 106/14, w której to sprawie wymierzono jej karę grzywny oraz środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku, a przy tym w sprawie o sygn. akt III K 36/15 skazano ją za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> popełnione już po tym przypisanym jej w niniejszym postępowaniu i wyrok skazujący uprawomocnił się w marcu 2015 r., nie sposób uznać, że karalność oskarżonej świadczy o bezcelowości orzekania wobec niej kar o charakterze wolnościowym. Wbrew bowiem temu co wynika z treści uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia nie sposób uznać, że wymierzone uprzednio oskarżonej kary o charakterze wolnościowym (wykonanie kary pozbawienia wolności orzeczonej w sprawie o sygn. akt III K 36/15 warunkowo zawieszono) nie spełniły swych celów, a kolejne popełnione przez nią przestępstwo jest wyrazem jej stałej postawy i świadczy o bezcelowości orzekania kary o charakterze wolnościowym. Przecież obu czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 244)">art. 244 k.k.</a> <span class="anon-block">M. W.</span> dopuściła się na przestrzeni dwóch miesięcy, w niewielkiej odległości czasowej od uprawomocnienia się wyroku w którym orzeczono wobec niej środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 1 roku. De facto zatem nie sposób uznać, tak jak to zrobił Sąd I instancji, że oskarżona popełniając kolejne przestępstwo za nic miała podjęte wobec niej uprzednio próby oddziaływania wychowawczego.</p> <p>Co również istotne, a czego Sąd Okręgowy nie mógł pomijać, z treści pisemnego uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd Rejonowy uznał, iż na niekorzyść oskarżonej przemawiało to, że dopuściła się ona kolejnych czynów zabronionych w nagannych okolicznościach i kara jej wymierzona winna działać odstraszająco, a taki cel może spełnić jedynie odpowiednio surowa bezwzględna kara pozbawienia wolności. O ile bowiem rzeczywiście popełniając przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 k.k.</a>, za które <span class="anon-block">M. W.</span> została skazana w sprawie o sygn. akt VI K 106/14 oskarżona udowodniła, że nie jest odpowiedzialnym uczestnikiem ruchu lądowego, o tyle jednak ani z akt sprawy, ani z treści pisemnego uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia nie wynika, by kolejnych występków dopuszczała się w nagannych okolicznościach.</p> <p>Mając na uwadze powyższe Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1)">art. 69 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> wykonanie orzeczonej wobec oskarżonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 3 lat tytułem próby, w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> przyjmując, iż w stosunku do oskarżonej zastosowanie mają przepisy w brzmieniu obowiązującym w dniu 7 czerwca 2014 r. Zauważyć bowiem należy, że do 1 lipca 2015 r. Sąd mógł warunkowo zawiesić wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności nie przekraczającej 2 lat, kary ograniczenia wolności lub grzywny orzeczonej jako kara samoistna, jeżeli było to wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary, a w szczególności zapobieżenia powrotowi do przestępstwa, a przy tym korzystając z tego dobrodziejstwa, gdy nie orzekał środka karnego, nie był zobligowany do nałożenia na skazanego obowiązków o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1)">art. 72 § 1 k.k.</a> Bez wątpienia zatem przepisy obowiązujące przed nowelizacją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a>, która weszła w życie w dniu 1 lipca 2015 r. były względniejsze dla oskarżonej i dlatego też, mając na względzie treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a>, to te przepisy winny znaleźć zastosowanie w niniejszej sprawie. Zgodnie bowiem z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy.</p> <p>W pozostałym zakresie Sąd Odwoławczy utrzymał zaskarżony wyrok w mocy.</p> <p>W tym miejscu zauważyć także należy, że uwadze Sądu Okręgowego nie uszło, iż z aktualnej karty karnej wynika, że wyrokiem z dnia 9 czerwca 2016 r., który uprawomocnił się w dniu 28 września 2016 r. w sprawie o sygn. akt VIII K 232/15 <span class="anon-block">M. W.</span> została skazana za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 k.k.</a> Zauważyć jednak należy, że w niniejszej sprawie apelację wniósł wyłącznie obrońca oskarżonej, a Sąd Rejonowy ustalenia faktyczne o uprzedniej karalności oskarżonej poczynił na podstawie karty karnej uzyskanej w październiku 2016 r., w której skazanie to nie zostało odnotowane. W tym stanie rzeczy Sąd Odwoławczy przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy nie mógł brać pod uwagę faktu skazania oskarżonej wyrokiem wydanym w sprawie o sygn. akt VIII K 232/15.</p> <p>O kosztach sądowych za postępowanie odwoławcze orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a>, w tym o opłacie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 8)">art. 8</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 2;art. 2 ust. 1;art. 2 ust. 1 pkt. 2)">art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a>, zasądzając od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa zwrot kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, w tym wymierzając jej opłatę za II instancję w kwocie 120 zł.</p> <p>SSO Justyna Andrzejczak</p> </div>