V Ka 503/17

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt V .2 Ka 503/17 </strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 21 grudnia 2017 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy w Gliwicach Ośrodek Zamiejscowy w Rybniku </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Wydział V Karny Sekcja Odwoławcza </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: </strong> SSO Sławomir Klekocki</p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant</strong>: Beata Pinior</p> <p>w obecności Marcina Felsztyńskiego Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Wodzisławiu Śląskim</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2017 r.</p> <p>sprawy: <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">G. W. (1)</span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> syna <span class="anon-block">T.</span> i <span class="anon-block">J.</span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> </em> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> </em> </strong> </p> <p>na skutek apelacji, wniesionej przez oskarżonego i jego obrońcę</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Wodzisławiu Śląskim</p> <p>z dnia 22 czerwca 2017r. sygn. akt II K 592/16</p> <p>I.utrzymuje w mocy zaskarżony wyroku;</p> <p>II.zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze w kwocie 20 ( dwadzieścia) zł i obciąża go opłatą za II instancję w kwocie 120 ( sto dwadzieścia ) zł.</p> <p>SSO Sławomir Klekocki</p> <p>Sygn. akt V.2 Ka 503/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 22 czerwca 2017 r. Sąd Rejonowy w Wodzisławiu Śląskim uznał <span class="anon-block">G. W. (1)</span> za winnego tego, że w dniu 2 kwietnia 2016r. w lokalu <span class="anon-block"> Bar (...)</span> mieszczącym się w <span class="anon-block">W.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, jako właściciel <span class="anon-block"> firmy (...)</span>.<span class="anon-block">G.</span> <span class="anon-block">G. W. (1)</span>” z siedzibą w <span class="anon-block">U.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, urządzał w celach komercyjnych gry o charakterze losowym, na automacie do gry o nazwie <span class="anon-block">B. H.</span> o numerze FK-00-03 oraz na automacie do gry bez nazwy o numerze <span class="anon-block"> (...)</span>, wbrew przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy z dnia 19.11.2009r. o grach hazardowych</a> ( Dz. U. Nr 201/2009, poz. 1540 z późn.zm.), eksploatując automaty do gry poza kasynem gdy, z naruszeniem art. 14 ust. 1 ww. ustawy oraz bez rejestracji automatu do gry, o której mowa w art. 23a ust. 1 ww. ustawy tj. popełnienia czynu wyczerpującego znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> i za to na mocy tego przepisu wymierzył mu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 30;art. 30 § 5)">art. 30 § 5 kks</a> orzekł względem oskarżonego <span class="anon-block">G. W. (1)</span> tytułem środka karnego przepadek na rzecz Skarbu Państwa dowodów rzeczowych w postaci dwóch automatów do gier o nazwie <span class="anon-block">B. H.</span> o numerze FK-00-03 oraz bez nazwy o numerze <span class="anon-block"> (...)</span> przechowywanych w magazynie, depozytowym <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> pod pozycją <span class="anon-block"> (...)</span>, polskie pieniądze obiegowe w kwocie 1870 zł przechowywanych na koncie sum depozytowych Izby Celnej w <span class="anon-block">K.</span> pod pozycją <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624§ 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 617)">art. 617 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> zwolnił oskarżonego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.</p> <p>Apelacje od tego wyroku wnieśli oskarżony <span class="anon-block">G. W. (1)</span> i jego obrońca.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">G. W. (1)</span> w swojej osobistej apelacji zakwestionował przebieg kontroli lokalu <span class="anon-block"> Bar (...)</span> i przeprowadzonych w tym czasie dowodów gry kontrolnej na znajdujących się tam automatach przez funkcjonariusza <span class="anon-block">W. C.</span>. Jego zdaniem znajdujące w lokalu automaty były to automaty zręcznościowe i zabawowe.</p> <p>Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">G. W. (1)</span> zaskarżył wyrok w całości .W oparciu o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1;art. 427 § 2)">art. 427 § 1 i 2 kpk</a> i art. 438 pkt 1 i 3 , zarzucił mu obrazę przepisów prawa materialnego oraz błąd w ustaleniach faktycznych, mający wpływ na treść orzeczenia, a mianowicie:</p> <p>1.<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art.107§1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 14;art. 14 ust. 1;art. 23 a;art. 23 a ust. 1)">art. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1 i art. 23a ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009r. o grach hazardowych</a> w zw. z art. 4 ustawy z dnia 12 czerwca 2015r. o zmianie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy o grach hazardowych</a> poprzez wydanie wyroku skazującego pomimo braku znamion przestępstwa, wobec niemożności zastosowania przez Sąd przepisów współtworzących zestaw znamion zarzucanego mu czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a>, z uwagi na treść prawa europejskiego,</p> <p>2.<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 10;art. 10 § 4)">art. 10 § 4 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 14;art. 14 ust. 1;art. 23 a;art. 23 a ust. 1)">art. 6 ust. 1, art. 14 ust. 1 i art. 23a ust. 1 ustawy o grach hazardowych</a>, poprzez uznanie, iż oskarżony miał pełną świadomość bezprawności swojego czynu, a co za tym idzie działał umyślnie, pomimo istnienia poważnych wątpliwości prawnych co do faktu zgodności przepisów art. 6 i art. 14 ustawy hazardowej z prawem europejskim,</p> <p>3.błąd w ustaleniach faktycznych poprzez ustalenie, że gry na urządzeniach, o których mowa w zarzucie, miały charakter gier hazardowych, pomimo , iż brak jest dowodów, które pozwalałyby na wysnucie takiego wniosku.</p> <p>W oparciu o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1;art. 427 § 2)">art. 427 § 1 i 2 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4</a> zarzucił:</p> <p>4.rażącą niewspółmierność wymierzonej kary, poprzez wymierzenie oskarżonemu bezwzględniej kary pozbawienia wolności w sytuacji, gdy oskarżony nie miał świadomości tego, iż jego czyn może stanowić przestępstwo, jak też nie miał zamiaru naruszenia przepisów prawa, wymierzona kara jest niewspółmierna do wagi zarzucanego mu czynu, zaś w zachowaniu oskarżonego można zauważyć pozytywną prognozę kryminologiczną.</p> <p>W oparciu o w/w zarzuty obrońca oskarżonego wnosił o :</p> <p>1.zmianę zaskarżonego wyroku w całości poprzez uniewinnienie oskarżonego od popełnienia zarzucanych mu czynów, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania,</p> <p>2.ponadto o zasądzenie na rzecz oskarżonego od Skarbu Państwa kosztów procesu za obie instancje, w tym zwrotu wydatków poniesionych na ustanowienie obrońcy z wyboru według norm przepisanych , względnie według spisu, o ile ten zostanie złożony do akt.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje :</strong> </p> <p>obie apelacje nie zasługują na uwzględnienie. Jeżeli chodzi o osobistą apelację oskarżonego <span class="anon-block">G. W. (1)</span> to stanowi ona jedynie polemikę z ustaleniami sądu rejonowego. W aktach sprawy znajdują się zeznania świadka <span class="anon-block">W. C.</span> oraz sporządzony protokół kontroli w zakresie przestrzegania przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy o grach hazardowych</a> z którego wynika jednoznacznie, że znajdujące się w lokalu <span class="anon-block"> Bar (...)</span> automat <span class="anon-block">B. H.</span> o nr FK-00-03 oraz automat bez nazwy o nr <span class="anon-block"> (...)</span> i organizowane na w/w automatach gry mają charakter losowy , organizowane były w celach komercyjnych, nadto urządzenia te spełniają definicję automatu do gier w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 2;art. 2 ust. 3)">art. 2 ust. 3 ustawy o grach hazardowych</a>. Nie przedstawiono przez oskarżonego kontrolującym dokumentów poświadczających rejestrację przedmiotowych urządzeń , ani opinii technicznych z badań poprzedzających rejestrację, wykonywanych przez upoważnioną jednostkę badającą do czego obligował art.. 23 a <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy o grach hazardowych</a>. Mimo eksploatacji tych urządzeń oskarżony nie posiadał koncesji na prowadzenie kasyna gry udzielanej przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Odnośnie apelacji obrońcy oskarżonego, podniesiony w niej zarzut błędu w ustaleniach faktycznych nie zasługuje na uwzględnienie. Nie trafny okazał się zarzut barku znamion przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a>. Odnośne zarzutu, że oskarżony działał w usprawiedliwionym błędzie co do okoliczności stanowiących znamię czynu zabronionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 k.k.s.</a> należy stwierdzić, że oskarżony był osobą której podstawową działalnością było dystrybuowane automatów do gier na szeroką skalę. Z udostępniania automatów do użytkowania właścicielom lokali gastronomicznych oskarżony <span class="anon-block">G. W. (1)</span> uzyskiwał dochody. To wskazuje, że oskarżony nie mógł nie wiedzieć o rygorach prawnych , którym poddana była jego działalność w zakresie gier hazardowych. W niniejszej sprawie oskarżonemu zarzuca się czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 k.k.s.</a> polegający na urządzaniu gier hazardowych na automatach poza kasynem gry oraz bez wymaganej koncesji naprowadzenie kasyna gry, a tym samym również bez rejestracji i opinii jednostki badającej ,o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 23 a;art. 23 a ust. 1)">art. 23 a ust. 1</a> ug.h. Z ustaleń sądu rejonowego jednoznacznie wynika, ż oskarżony nie posiadał wymaganej prawem koncesji na prowadzenie tego typu działalności, wydanej przez właściwy organ. Zachowanie oskarżonego naruszyło zarówno przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 ust. 1)">art. 6 ust 1</a> u.g.h., jak i znowelizowany <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 14;art. 14 ust. 1)">art. 14 ust. 1</a> u.g.h. Z treści uchwały Sądu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2017 r. sygn. I KZP 17/16 wynika, że czyn polegający na urządzaniu wbrew normie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 ust. 1)">art. 6 ust. 1</a> u.g.h. gier na automatach pomimo nie posiadania koncesji na prowadzenie kasyna stanowi przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 k.k.s .</a>nawet przed wejściem w życie w dniu 3 września 201 5r. nowelizacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy o grach hazardowych</a> . Podkreślić należy że zarzucony oskarżonemu popełnienie czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 k.k.s.</a> w dniu 2 kwietnia 2016 r. czyli po wejściu w życie ustawy zmieniającej z dnia 12 czerwca 2015 r. w której znowelizowano <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 14;art. 14 ust. 1)">art. 14 ust. 1</a> u.g.h. Jak wynika z ustaleń sądu rejonowego w dacie popełnienia zarzucanego mu czynu oskarżony prowadził działalność gospodarczą pod nazwą <span class="anon-block"> (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">U.</span>. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej oskarżony wydzierżawiał od właścicieli lokali powierzchnię użytkową wielkości 1 m 2 w celu zainstalowania i oraz użytkowania urządzenia do gry. Zabezpieczony w <span class="anon-block"> barze (...)</span> automat do gier <span class="anon-block">B. H.</span> o nr FK-00-03 oraz automat bez nazwy o nr <span class="anon-block"> (...)</span> był własnością w/w firmy i zostały wstawiony do przedmiotowego lokalu za zgodą oskarżonego. Znajdujący się w tym lokalu automaty stwarzały warunki do prowadzenia gier na tym automacie i umożliwił prowadzenie takich gier, z czego oskarżony czerpał stały dochód. Takie ustalenia wynika wprost z z dowodów zgromadzonych w sprawie tj. protokołu kontroli i zatrzymania przedmiotu oraz zeznań <span class="anon-block">W. C.</span>. Zgodnie z treścią art2 ust. 3 u.g.h. grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych oraz gry odpowiadające zasadom gier na automatach urządzane przez sieć Internet o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zwiera element losowości. Z kolei art. 2 ust. 4 tejże ustawy stwierdza , iż wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze , a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze. W realiach niniejszej sprawy przedmiotowe automaty zawierał gry o charakterze losowym co wynika z protokołu kontroli. W trakcie kontroli funkcjonariusze Urzędu Celnego w <span class="anon-block">R.</span> przeprowadzili eksperyment gier kontrolnych na automatach, wyniki wskazywały, że gry zainstalowane na urządzeniach mają charakter tylko i wyłącznie losowy, gdyż ich przebieg jak i wynik był całkowicie niezależny od jakichkolwiek działąń lub umiejętności grającego Nie zasługuje na uwzględnienie prezentowany w apelacjach pogląd istnienia lub braku zamiaru popełnienia przestępstwa treści przepisu przejściowego ustawy nowelizującej z dnia 12 czerwca 201 5 r. tj. art. 4 cytowanej ustawy. Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2016 r. sygn. akt I KZP 1/16 Sąd Najwyższy wyraźnie stwierdził, że powołany przepis dotyczy podmiotów , które prowadziły taką działalność zgodnie z ustawą o grac hazardowych w brzmieniu sprzed 3 września 2015 r. czyli na podstawie koncesji albo zezwolenia a takich uprawnień oskarżony nie posiadał. Nie trafny okazał się również zarzut braku zgodności przepisów art. 6 art. 14 ustawy hazardowej z prawem europejskim. Faktem jest, ze problem stosowania art. 6 ust 1 i art.,. 14 ust 1 ugh wywoływał duże rozbieżności w orzecznictwie sądów karnych i nauce prawa. Przedmiotem tych rozbieżności była kwestia, czy wymienione wyżej przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy o grach hazardowych</a>, uzupełniające blankietową normę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> mają charakter techniczny w świetle dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, a w konsekwencji czy ich obowiązywanie w krajowym porządku prawnym uzależnione było od notyfikacji Komisji Europejskiej. Obecnie wątpliwości w tym przedmiocie zostały usunięte. Europejski Trybunał Sprawiedliwości wyrokiem z dnia 13 października 2016 r. wydanym w sprawie C-303/15 stwierdził, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 6;art. 6 ust. 1)">art. 6 ust 1 ustawy o grach hazardowych</a> nie stanowi przepisu technicznego w rozumieniu dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r, podlegającego obowiązkowi notyfikacji na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 8;art. 8 ust. 1)">art. 8 ust. 1</a> tej dyrektywy. Pogląd ten został podzielony w uchwale siedmiu sędziów Sadu Najwyższego z dnia 19 stycznia 2017 r. sygn. I KZP 17/16. Z powoływanej uchwały Sadu Najwyższego należy wnosić, że o wypełnieniu normy blankietowej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> stanowi już naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 6;art. 6 ust. 1)">art. 6 ust. 1</a> ugh i możliwym jest przypisanie odpowiedzialności karnej za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> , który polega na naruszeniu wyłącznie lub również <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 (art. 6;art. 6 ust. 1)">art. 6 ust 1</a> ugh, nawet jeśli czyn ten został popełniony przed wejściem w życie nowelizacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20092011540" title="Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - Dz. U. z 2009 r. Nr 201, poz. 1540 ()">ustawy o grach hazardowych</a>. W tych okolicznościach w ocenie Sądu Okręgowego nie ulega wątpliwości, iż zachowanie oskarżonego <span class="anon-block">G. W. (2)</span> wyczerpało znamiona zarzucanego mu czynu opisanego w akcie oskarżenia. Wymierzona oskarżonemu kara 4 miesięcy pozbawienia wolności jest sprawiedliwa, odpowiednia do stopni winy i społecznej szkodliwości. Oskarżony był wielokrotnie karany, głównie za przestępstwa przeciwko mieniu jak również za przestępstwo podobne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a>. Biorąc pod uwagę, że czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 107;art. 107 § 1)">art. 107 § 1 kks</a> zagrożone jest karą grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 3, albo obu tym karą łącznie, trudno uznać, że wymierzenie oskarżonemu kary 4 miesięcy pozbawienia wolności jest karą rażąco niewspółmiernie surową, a tylko wymierzenie takiej kary uzasadniałoby ingerencję sadu odwoławczego. Z tych też względów nie uznając zasadności zarzutów apelacji oskarżonego i jego obrońcy, nie podzielając przytoczone na ich poparcie argumentów Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy. O kosztach postępowania orzeczono na postawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 kpk</a>.</p> <p> <em> <!-- -->SSO Sławomir Klekocki </em> </p> </div>