Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II AKa 30/24

Sądy powszechne2024-07-10
Sygnatura
II AKa 30/24
Data orzeczenia
2024-07-10
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Bogusław TocickiJerzy Skorupka (PRESIDING_JUDGE)Piotr Kaczmarek

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p>Sygnatura akt II AKa 30/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 10 lipca 2024 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p>Przewodniczący SSA Jerzy Skorupka (spr.)</p> <p>Sędziowie: SA Piotr Kaczmarek</p> <p>SA Bogusław Tocicki</p> <p>Protokolant: Anna Konieczna</p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Bogdana Wrzesińskiego prokuratora Prokuratury <span class="anon-block"> (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu 10 lipca 2024 r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">M. K. (1)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 1)">art. 284 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z 13 października 2023 r. sygn. akt III K 196/23</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; </strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">M. K. (1)</span> na rzecz Skarbu Państwa 20 zł tytułem wydatków postępowania odwoławczego oraz wymierza mu opłatę w wysokości 300 zł za II instancję.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z 13 października 2023 r., III K 196/23 uznał <span class="anon-block">M. K. (1)</span> za winnego popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 1)">art. 284§1 KK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 KK</a>, za co wymierzył mu karę roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Ponadto, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46§1 KK</a> sąd zasądził od <span class="anon-block">M. K. (1)</span> obowiązek naprawienia w całości szkody wyrządzonej przestępstwem przez zapłatę na rzecz <span class="anon-block"> (...) SA</span> w <span class="anon-block">Ł.</span> 492.000 zł, z tym zastrzeżeniem, że spełnienie w całości lub w części przez <span class="anon-block"> sp. z o.o. (...)</span> do kwoty 190.650 zł świadczenia określonego nakazem zapłaty wydanym 1 czerwca 2021 r. przez Sąd Okręgowy w Łodzi w sprawie X GHc 734/21 zwolni oskarżonego o uiszczoną kwotę z obowiązku naprawienia szkody.</p> <p>Wymieniony wyrok zaskarżył w całości obrońca oskarżonego adw. <span class="anon-block">G. H.</span> zarzucając:</p> <p>1.  obrazę przepisów postępowania, która miała istotny wpływ na treść wyroku, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 KPK</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 KPK</a>, przez oparcie rozstrzygnięcia na części materiału dowodowego, która zawiera tezy oskarżenia, bez wszechstronnego rozważenia wszystkich istotnych okoliczności sprawy, a nadto dowolną ocenę dowodów, co skutkowało</p> <p>2.  błędnym ustaleniem, że oskarżony przywłaszczył maszyny rolnicze przekazane mu do dyspozycji przez <span class="anon-block"> sp. z o.o. (...)</span>;</p> <p>3.  obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 42;art. 42 ust. 2)">art. 42 ust. 2 Konstytucji RP</a>, zgodnie z którym, każdy przeciw komu prowadzone jest postępowanie ma prawo do obrony we wszystkich stadiach postępowania.</p> <p>We wniosku odwoławczym skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie oskarżonego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zważył co następuje</strong>. Apelacja jest niezasadna, gdyż sąd pierwszej instancji nie naruszył podanych w skardze przepisów postępowania i przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ()">Konstytucji RP</a>. Ujawnione na rozprawie głównej dowody sąd ocenił swobodnie, z uwzględnieniem warunków określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 KPK</a> oraz ustalił stan faktyczny odpowiadający treści tych dowodów.</p> <p>Według apelacji, <span class="anon-block">M. K. (1)</span> 21.02.2020 r. na ręce firmy windykacyjnej złożył pisemne oświadczenie, że nie posiada siewnika pneumatycznego do kukurydzy <span class="anon-block">marki M. (...)</span> oraz agregatu siewnego <span class="anon-block">marki A. (...)</span>, a w sprawie brak jest jakichkolwiek dowodów przeciwnych, świadczących o posiadaniu przez oskarżonego wymienionych maszyn. Sąd pierwszej instancji nie ustalił też żadnych okoliczności modalnych wskazujących na przywłaszczenie tych maszyn, czyli: 1) czasu i sposobu wejścia przez oskarżonego w posiadanie leasingowanych maszyn; 2) charakteru rzekomego posiadania, tj. samoistnego czy zależnego; 3) charakteru relacji pomiędzy oskarżonym a sp. <span class="anon-block">(...)</span>, w której nie pełnił żadnych funkcji statutowych. Podnosi się również, że obie umowy leasingowe nie zostały skutecznie rozwiązane.</p> <p>Wskazuje się również, że w postępowaniu przygotowawczym, pomimo polecenia przesłuchania <span class="anon-block">M. K. (1)</span> w charakterze podejrzanego został on ponownie przesłuchany w charakterze świadka, przez co naruszone zostało jego prawo do obrony wyrażone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 42;art. 42 ust. 2)">art. 42 ust. 2 Konstytucji RP</a>.</p> <p>Zważyć zatem należy, że <span class="anon-block">G. T.</span>, prowadzący czynności windykacyjne na zlecenia <span class="anon-block"> (...)</span> zeznał (k. 458), że 21 lutego 2020 r. <span class="anon-block">M. K. (1)</span> stwierdził, że posiada leasingowane maszyny oraz na piśmie zadeklarował ich zwrot. Pokwitował także przyjęcie wezwania do wydania przedmiotów umów leasingowych do 16 marca 2020 r. oraz do 31 marca 2020 r., których nie oddał do chwili przesłuchania świadka, tj. do 18 kwietnia 2023 r. Oświadczenie oskarżonego o zobowiązaniu się do zwrotu leasingowanych maszyn znajduje się na k. 468. Na rozprawie w dniu 2 sierpnia 2023 r. <span class="anon-block">G. T.</span> zeznał, że z rozmowy z oskarżonym wynikało, że świetnie orientuje się w sprawach <span class="anon-block"> spółki (...)</span> i leasingowanych maszyn. Świadek potwierdził, że oskarżony przyznał, że posiada te maszyny i wyda je, gdy „skończy robotę”.</p> <p> <span class="anon-block">M. K. (1)</span> przesłuchany w dniu 18 maja 2023 r. w charakterze podejrzanego przyznał, że 21 lutego 2020 r. sporządził i podpisał oświadczenie, że zobowiązuje się do zwrotu siewnika pneumatycznego do kukurydzy <span class="anon-block">M.</span> oraz agregatu siewnego <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">(...)</span>. Przyznał również, że tego dnia pokwitował odbiór wezwania z dnia 11 października 2019 r. do zwrotu tych maszyn. Przyznał też, że używał siewnika <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">(...)</span>, ale odmówił odpowiedzi na pytanie, co się z nim stało i gdzie się znajduje, podobnie, jak odmówił odpowiedzi na pytania dotyczące siewnika <span class="anon-block">M.</span>. Podejrzany podał, że osoba z firmy windykacyjnej, która z nim rozmawiała, z pewnością mówiła, że umowy leasingowe są rozwiązane bez możliwości ich wznowienia (k. 517). Dodać należy, że wezwanie z dnia 12.12.2017 r. do zapłaty przez <span class="anon-block"> sp. z o.o. (...)</span> (k. 492) zostało odebrane przez oskarżonego 15 stycznia 2018 r. (k. 490, k. 491).</p> <p>Zważyć więc należy, że w zarzucie apelacji nie podano, które dowody sąd pierwszej instancji miał ocenić dowolnie. Posiłkując się uzasadnieniem skargi stwierdzić należy, że sąd ocenił oświadczenie <span class="anon-block">M. K. (1)</span> z 21 lutego 2020 r. zgodnie z jego literalnym brzmieniem, ustalając, że oskarżony przyznał, że posiada leasingowane maszyny i zobowiązał się do ich zwrotu w terminie miesiąca. Sąd <em> <!-- -->a quo</em> ocenił także wyjaśnienia oskarżonego, w których przyznał, że sporządził i podpisał wymienione oświadczenie oraz wiedział, że umowy leasingowe są rozwiązane bez możliwości ich wznowienia. Oskarżony wyjaśnił, że posiadał i użytkował rzeczone maszyny, ale odmówił podania co z nimi uczynił oraz gdzie się znajdują. Wymieniony sąd ocenił także zeznania <span class="anon-block">G. T.</span> i dalszych świadków przesłuchanych w sprawie. Z apelacji nie wynika zaś jakie błędy miał popełnić sąd przy ocenie dowodów ujawnionych na rozprawie.</p> <p>Wbrew apelacji, sąd <em> <!-- -->meriti</em> ustalił także fakty odpowiadające ustawowym znamionom czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 1)">art. 284§1 KK</a>, a także okoliczności wskazane w skardze, co wynika z lektury uzasadnienia zaskarżonego wyroku.</p> <p>Nie można też podzielić zarzutu, że w postępowaniu przygotowawczym zostało naruszone prawo oskarżonego do obrony, gdyż zamiast przesłuchania w charakterze podejrzanego został on przesłuchany w charakterze świadka. Przede wszystkim zaś, nie wiadomo, jakie znaczenie dla treści zaskarżonego wyroku miała wymieniona sytuacja, gdyż ta kwestia została pominięta milczeniem.</p> <p>W świetle powyższych uwag, zarzuty apelacji ocenić należy jako bezzasadne, gdyż sąd pierwszej instancji ocenił wszystkie dowody zebrane w sprawie w sposób wskazany w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 KPK</a>, ustalając na podstawie tych dowodów fakty, mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia o winie oskarżonego.</p> <p>Sąd odwoławczy nie znajduje również powodów do kwestionowania kary i środka kompensacyjnego wymierzonych oskarżonemu. Sąd <em> <!-- --> meriti</em> podkreślił zwłaszcza premedytację oskarżonego oraz działanie w recydywie, gdyż wcześniej dopuszczał się przestępstw przywłaszczenia maszyn rolniczym, działając w prawie identyczny sposób. Odnotować wszak należy, że <span class="anon-block">M. K. (1)</span> wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 13 marca 2013 r., III K 2/13 został skazany za przywłaszczenie 5 kombajnów zbożowych <span class="anon-block">J.</span> popełnione w ten sposób, że pomimo wypowiedzenia umów leasingowych jeden kombajn ukrył i odmówił jego wydania, a pozostałe maszyny zbył nieustalonym osobom, tj. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284§2 KK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 KK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 KK</a> (k. 574), a wyrokiem Sądu Rejonowego w Oleśnicy z 4 listopada 2020 r., II K 103/19 uznany został za winnego przywłaszczenia agregatu <span class="anon-block">A.</span> <span class="anon-block">(...)</span> o wartości 184.500 zł na szkodę <span class="anon-block"> (...) SA</span>, tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284§2 KK</a> (k. 572 i k. 573).</p> <p> <span class="anon-block">M. K. (1)</span> był także karany za przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 234)">art. 234 KK</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233§1 KK</a> (k. 583) oraz za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 KK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 KK</a> (k. 612 i k. 613).</p> <p>Należy mieć też w polu widzenia, że w postępowaniu prowadzonym w 2019 r. przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Oleśnicy <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">M. K. (1)</span> i <span class="anon-block">M. K. (2)</span> złożyli oświadczenie, że ciągnik rolniczy <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">(...)</span> uległ spaleniu i został skasowany i wyrejestrowany. Biegły sądowy w opinii z 13.09.2019 r. stwierdził zaś, że na elementach tego ciągnika brak jest jakichkolwiek śladów po pożarze (k. 225).</p> <p>Mając na względzie powyższe uwagi, orzeczono jak na wstępie.</p> <table> <colgroup> <col width="234"/> <col width="233"/> <col width="233"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->SSA Piotr Kaczmarek</em> </strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->SSA Jerzy Skorupka</em> </strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->SSA Bogusław Tocicki</em> </strong> </p> </td> </tr> </table> </div>