II SA/Ke 433/07

SENTENCJA Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 7 września 2007 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 7 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. G. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi S. G. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: I. zwolnić skarżącą od kosztów sądowych w całości. II. ustanowić dla S. G. radcę prawnego, którego wyznaczy Okręgowa Izba Radców Prawnych III. oddalić wniosek o ustanowienie adwokata UZASADNIENIE S. G. złożyła formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie jej skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i osiąga miesięczny dochód brutto w wysokości 670 zł, którego źródłem jest renta z dodatkiem pielęgnacyjnym. Skarżąca nie posiada żadnego majątku. Wnioskodawczyni choruje i część dochodu przeznacza na zakup leków i leczenie. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające może zwrócić się o pomoc państwa. Uwzględniając przedstawioną wyżej trudną sytuację życiową S. G., przede wszystkim niski dochód z prac dorywczych, wydatki na leki i leczenie oraz brak majątku, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.