III K 375/17

<div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 28 grudnia 2017 roku</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy Poznań – Grunwald i Jeżyce w Poznaniu Wydział III Karny w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSR Robert Kubicki</strong> </p> <p>Protokolant: st. sekr. Sylwia Dudziak</p> <p>po rozpoznaniu w dniach: 06 grudnia 2017 roku, 20 grudnia 2017 roku</p> <p>na rozprawie sprawy z oskarżenia prywatnego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">A.</span>! <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> reprezentowanego przez Prezesa Zarządu <span class="anon-block">D. Z.</span> </strong> </p> <p>przeciwko</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. K.</span> </strong>synowi <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">W. z domu K.</span>, <span class="anon-block">urodzonemu (...)</span> w <span class="anon-block">Ś.</span> </p> <p>oskarżonemu o to, że:</p> <p>W okresie od listopada 2014 roku do dnia 22 kwietnia 2017 roku prowadząc działalność gospodarczą o nazwie <span class="anon-block"> K- (...) S.C.</span> Auta z pisemną gwarancją <span class="anon-block"> (...)</span> Gwarant z siedzibą w <span class="anon-block">Ś.</span> doprowadził do zniesławienia <span class="anon-block"> firmy (...)</span>!<span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> reprezentowanej przez <span class="anon-block">D. Z.</span> poprzez pomawianie co do jakości wykonywania usług i sprzedawanego asortymentu, przez co naraził w/w firmę na utratę zaufania i wiarygodności potrzebnej do prowadzenia działalności</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 212;art. 212 § 1)">art. 212 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p>1.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 6)">art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.</a> umarza postępowanie o zarzucony oskarżonemu <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. K.</span> </strong> i opisany powyżej czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 212;art. 212 § 1)">art. 212 § 1 k.k.</a> </p> <p>2.  Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 1)">art. 632 pkt 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632 § 11;art. 632 § 11 ust. 2)">§ 11 ust. 2</a> pkt, § 16 i § 17 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych kosztami procesu obciąża oskarżyciela prywatnego <strong> <!-- --> <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> </strong>reprezentowanego przez Prezesa Zarządu <span class="anon-block">D. Z.</span>, w zakresie dotychczas przez niego poniesionym oraz zasądzając z tego tytułu od oskarżyciela prywatnego na rzecz oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. K.</span> </strong>kwotę 1464 zł (jeden tysiąc czterysta sześćdziesiąt cztery złote).</p> <p>SSR Robert Kubicki</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">K. K.</span> został oskarżony prywatnym aktem oskarżenia o to, że w okresie od listopada 2014 roku do 22 kwietnia 2017 roku prowadząc działalność gospodarczą o nazwie <span class="anon-block"> K- (...) S.C.</span> Auta z pisemną gwarancją <span class="anon-block"> (...)</span> Gwarant z siedzibą w <span class="anon-block">Ś.</span> doprowadził do zniesławienia <span class="anon-block"> firmy (...)</span>!<span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, reprezentowanej przez <span class="anon-block">D. Z.</span> poprzez pomawianie co do jakości wykonania usług i sprzedawanego asortymentu, przez co naraził ww. firmę na utratę zaufania i wiarygodności potrzebnej do prowadzenia działalności, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 212;art. 212 § 1)">art. 212 § 1 k.k.</a> </p> <p>Zgodnie z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 212;art. 212 § 4)">art. 212 § 4 k.k.</a> ściganie przestępstwa stypizowanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 212;art. 212 § 1)">art. 212 § 1 k.k.</a> odbywa się z oskarżenia prywatnego. Karalność tej kategorii przestępstw ustaje z upływem roku od czasu, gdy pokrzywdzony dowiedział się o osobie sprawcy przestępstwa, nie później jednak niż z upływem 3 lat od czasu jego popełnienia, o czym przesądza <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 101;art. 101 § 2)">art. 101 § 2 k.k.</a> Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 102)">art. 102 k.k.</a> jeżeli w okresie wskazanym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 101;art. 101 § 2)">art. 101 § 2 k.k.</a> oskarżyciel skierowałby akt oskarżenia karalność przestępstwa ustaje z upływem 5 lat od zakończenia tego okresu</p> <p>Na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 485)">art. 485 k.p.k.</a> w sprawach z oskarżenia prywatnego stosuje się przepisy o postępowaniu zwyczajnym, z zachowaniem przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (rozdział 52)">rozdziału 52</a>. Stosownie zaś do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 6)">art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.</a>, w razie stwierdzenia przedawnienia karalności postępowania nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza.</p> <p>Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w sposób jednoznaczny wynika, że oskarżyciel prywatny <span class="anon-block">D. Z.</span> powziął wiadomość na temat osoby oskarżonego oraz faktu zamieszczania przez niego w sieci Internet dyskredytujących <span class="anon-block">A.</span>!<span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> treści na początku lutego 2015 roku, nie później niż w dniu 21 lutego 2015 roku. Powyższe zostało ustalone przez Sąd w oparciu o analizę protokołu przyjęcia ustnej skargi o przestępstwie z dnia 22 kwietnia 2017 roku oraz stanowiących jej integralną część załączników (k. 2-18). Oskarżyciel prywatny zaznaczył w skardze, iż aukcja o numerze <span class="anon-block"> (...)</span> pojawiła się na portalu <span class="anon-block">(...)</span> „na początku 2015 roku”. Na rok 2015 datować należy również wpisy <span class="anon-block">K. K.</span> na portalu społecznościowym <span class="anon-block">F.</span>. Oskarżyciel prywatny z pewnością zapoznał się z ich treścią w dniu ich publikacji, na co wskazują godziny widoczne na utrwalonych przez niego zrzutach ekranu. Co istotne jedyny ogłoszenie, które podlega odnawianiu zostało umieszczone na portalu aukcyjnym Allegro, a zebrany materiał dowodowy nie pozwala jednoznacznie stwierdzić aby autorem tego ogłoszenia był oskarżony <span class="anon-block">K. K.</span>. Ogłoszenie (k.10 akt) zostało nadane z konta sprzedającego o nicku „<span class="anon-block">(...)</span>”. Oskarżony zaprzeczył aby umieścił to ogłoszenie, wskazując, iż uczynił to jego syn – <span class="anon-block">P. K.</span>, a ten ostatni skorzystał z przysługującego mu prawa do odmowy składania zeznań. W takiej sytuacji Sąd nie miał podstaw do zakwestionowania wersji przedstawionej przez oskarżonego.</p> <p>Jak wynika z poczynionych wyżej rozważań, sprawca przestępstwa był znany oskarżycielowi publicznemu od dnia jego popełnienia, które to nastąpiło z chwilą zamieszczenia na portalach spornych komentarzy oraz ogłoszenia. Tutejszy Sąd w pełni bowiem podziela pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w postanowieniu z dnia 29 czerwca 2010 roku, sygn. I KZP 7/10, iż przestępstwo zniesławienia nie ma charakteru trwałego i „popełnione jest wówczas, gdy sprawca swoim zachowaniem wyczerpie wszystkie znamiona określone w przepisie karnym. Chwilą popełnienia przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 212;art. 212 § 2)">art. 212 § 2 k.k.</a>, polegającego na umieszczeniu w sieci Internet treści o charakterze zniesławiającym, jest chwila dokonania danego wpisu a nie jego usunięcia”.</p> <p>Zaznaczenia wymaga, iż <span class="anon-block">D. Z.</span> z łatwością mógł zidentyfikować osobę sprawcy, ponieważ wpisy na portalu <span class="anon-block">F.</span> dokonywane były z konta <span class="anon-block"> (...)</span>, zaś umieszczenie ogłoszenia na portalu <span class="anon-block">(...)</span> poprzedziła zapowiedź w wiadomości e-mail z dnia 19 lutego 2015 r. (k. 79) wysłana przez użytkownika „<span class="anon-block"> (...)</span>” z adresu „<span class="anon-block">(...)</span>”. Oskarżyciel prywatny wiedział przy tym, iż <span class="anon-block">K. K.</span> prowadzi działalność pod zbliżoną nazwą. Również sam oskarżony w dniu 21 lutego 2015 r. w wiadomości tekstowej zasugerował swoją sprawczą rolę w zdarzeniu.</p> <p>„Momentem, od którego rozpoczyna się liczenie upływu okresu przedawnienia w sprawach o przestępstwa z oskarżenia prywatnego, jest dzień, w którym pokrzywdzony dowiedział się o osobie sprawcy" (wyrok SN z 19 lutego 2014 roku, II KK 23/14, OSNKW 2014, Nr 9, poz. 69). W realiach sprawy dzień ten przypada na najpóźniej 21 lutego 2015 roku, na co wskazuje załączona do skargi treść wiadomości tekstowych (k. 16) oraz w pewnym zakresie również korespondencja e-mail (k. 79). Oznacza to, iż z dniem 21 lutego 2016 roku nastąpiło przedawnienie karalności czynu objętego prywatnym aktem oskarżenia.</p> <p>Stwierdziwszy przedawnienie karalności, Sąd na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 6)">art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.</a> zobligowany był do umorzenia postępowania.</p> <p>O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632;art. 632 pkt. 1)">art. 632 pkt 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632 § 11;art. 632 § 11 ust. 2)">§ 11 ust. 2</a> pkt, § 16 i § 17 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych, kosztami procesu obciążając oskarżyciela prywatnego <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> reprezentowanego przez Prezesa Zarządu <span class="anon-block">D. Z.</span>, w zakresie dotychczas przez niego poniesionym oraz zasądzając z tego tytułu od oskarżyciela prywatnego na rzecz oskarżonego <span class="anon-block">K. K.</span> kwotę 1464 zł. Na kwotę 1464 zł składają się poniesione i wykazane przez oskarżyciela koszty dojazdu na terminy rozpraw w kwocie 600 zł oraz kwota 864 zł tytułem kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru. Te ostatnie koszty zostały ustalone na podstawie stawek przewidzianych w Rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (kwota 720 zł zwiększona o 20% ze względu na fakt, iż rozprawa toczyła się na dwóch terminach).</p> <p>SSR Robert Kubicki</p> </div>