I OZ 1079/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 września 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 452/19 odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Państwowej Straży Pożarnej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 września 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 452/19, na podstawie art. 178 w zw. z art. 177 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018, poz. 1302 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a.", odrzucił skargę kasacyjną M. P. na wyrok z dnia 5 czerwca 2019 r. oddalający jego skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Państwowej Straży Pożarnej. W uzasadnieniu wskazano, że skarga kasacyjna została wniesiona po upływie ustawowego terminu. Zażalenie na to postanowienie złożył M. P., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika r.pr. S. J. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu stwierdzono, że pismo Poczty Polskiej z dnia 14 sierpnia 2019 r. poświadcza nieprawdę, błędnie wskazując 1 lipca 2019 r. jako datę odbioru przez pełnomocnika skarżącego kasacyjnie przesyłki sądowej, która zawierała odpis zapadłego w sprawie wyroku wraz z uzasadnieniem. Wyjaśniono, że w tym dniu pełnomocnik skarżącego kasacyjnie nie mógł odebrać tej korespondencji, przebywał bowiem poza granicami kraju. Korespondencję z kancelarii Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej odebrał dopiero po powrocie do Polski, tj. 9 lipca 2019 r. Ponadto podniesiono, że w systemie śledzenia przesyłek Poczty Polskiej jako godzinę doręczenia przedmiotowej przesyłki oznaczono 16:50, podczas gdy kancelaria Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej nie pracuje o tej godzinie. Podkreślono też, że korespondencja kierowana do pełnomocnika skarżącego kasacyjnie z przyczyn organizacyjnych trafia do kancelarii ogólnej Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej, jednak pracownicy Komendy nie są uprawnieni do potwierdzania jej odbioru. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Z kolei zgodnie z art. 178 tej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W niniejszej sprawie wyrokiem z dnia 5 czerwca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. P. Odpis tego orzeczenia wraz z uzasadnieniem został wysłany profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego na wskazany przez niego adres do korespondencji, tj. [...], z dopiskiem [...] (por. k. 43 akt sądowych). Sąd wojewódzki, stwierdzając datę doręczenia pełnomocnikowi skarżącego tej przesyłki, oparł się na duplikacie zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 77), przyjmując, że prawidłowe doręczenie nastąpiło 1 lipca 2019 r. W tej sytuacji Sąd uznał, że skarga kasacyjna nadana dopiero w dniu 8 sierpnia 2019 r. jest spóźniona i jako taka podlega odrzuceniu. Trzydziestodniowy termin na jej wniesienie upłynął bowiem w dniu 31 lipca 2019 r. Powyższe ustalenie Sądu dotyczące daty i prawidłowości doręczenia przedmiotowej przesyłki jest kwestionowane w zażaleniu. Podkreślić w tym miejscu wypada, że zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym – korzystającym z domniemania prawdziwości oraz z domniemania zgodności z prawdą (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OZ 344/16). Domniemanie to może być jednak podważone, przy czym ustawa nie wprowadza ograniczeń, co do środków dowodowych, zmierzających do obalenia domniemania zgodności takich dokumentów z prawdą. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego ustalenie daty doręczenia przesyłki jedynie na podstawie wyniku postępowania reklamacyjnego tej przesyłki przeprowadzonego przez Pocztę Polską na wniosek Sądu nie było w niniejszej sprawie wystarczające. Sąd nie odniósł się bowiem do znajdującego się w aktach sprawy oryginału zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki (k. 80). Nie wyjaśnił rozbieżności, które wynikają z porównania duplikatu z oryginałem. Na duplikacie zpo widnieje informacja, że przesyłkę odebrał upoważniony pracownik E. Ł. Natomiast z oryginału wynika, że przesyłkę odebrał r.pr. S. J. Ponadto wątpliwości budzi data widniejąca na oryginale zpo. Wyraźnie widać, że oznaczenie dnia zostało poprawione na "01". Wydaje się, że pierwotnie widniało tam "09". Biorąc pod uwagę opisane wyżej rozbieżności oraz stanowisko autora zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że w sprawie istnieją wątpliwości co do tego, kiedy odebrano przedmiotową przesyłkę, a także, kto ją odebrał i czy była to osoba upoważniona do odbioru przesyłek skierowanych do pełnomocnika skarżącego. Bez rozstrzygnięcia tych wątpliwości, nie sposób ustalić, czy strona rzeczywiście przekroczyła termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że nie może być skuteczna próba dowiedzenia braku możliwości odebrania przesyłki 1 lipca 2019 r. ze względu na pobyt za granicą Polski podjęta jedynie w oparciu o przedłożone potwierdzenie internetowej rezerwacji biletu lotniczego na lot z Warszawy przez Frankfurt nad Menem do Toronto 21 czerwca 2019 r. i na lot powrotny 7/8 lipca 2019 r. Z jej treści wynika, że nie została opłacona (por. k. 96-97 akt sądowych). Autor zażalenia nie załączył potwierdzenia przelewu wskazanej w rezerwacji kwoty celem jej wykupienia, nie przedstawił też biletów lotniczych, czy innego dowodu, z którego wynikałoby niezbicie, że rzeczywiście odbył we wskazanym okresie podróż do Toronto, a co za tym idzie, nie mógł złożyć podpisu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.