III OZ 883/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 1/21 o odrzuceniu skargi J.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] października 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie nakazu usunięcia odpadów postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, postanowieniem z dnia 18 marca 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 1/21, odrzucił skargę J.G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] października 2020 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie nakazu usunięcia odpadów. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji podał, że skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] października 2020 r. w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie nakazu usunięcia odpadów. Skargę przesłano do właściwego organu drogą elektroniczną przy piśmie przewodnim. Dołączone do pisma przewodniego pismo stanowiące skargę nie zostało jednak opatrzone podpisem. Z tych względów, zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie. W zarządzeniu tym wezwano również o wskazanie numeru PESEL skarżącego oraz złożenie dokumentu pełnomocnictwa procesowego uprawniającego do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi. Dla dokonania tych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 27 stycznia 2021 r. Do dnia wydania postanowienia o odrzuceniu skargi braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Następnie Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Oznacza to, że badanie legalności aktów administracyjnych lub bezczynności organu polegającej na ich nie wydaniu, poddanych kognicji sądu administracyjnego, możliwe jest wówczas, gdy skarga spełnia wymogi formalne, została złożona w terminie oraz, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego oraz gdy skarga została prawidłowo podpisana. Stwierdzenie bowiem braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia rozpoznanie sprawy co do istoty. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie - przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 46 § 2a P.p.s.a. w przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b P.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony. Pełnomocnik już przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej w imieniu strony, organu lub przedstawiciela ustawowego, ma obowiązek dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis. Gdyby intencją ustawodawcy było zwolnienie pełnomocnika skarżącego z przedkładania pełnomocnictwa, w sytuacji gdy znajduje się ono w aktach administracyjnych, to regulację taką niewątpliwie zawarłby w ustawie. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego pomimo wezwania nie nadesłał pełnomocnictwa uprawniającego do występowania w jego imieniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym bądź sądami administracyjnymi. Z kolei zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a., każde pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony je wnoszącej. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę drogą elektroniczną, jednakże skarga ta nie była podpisana. Co więcej, w skardze nie został wskazany również numer PESEL skarżącego i nie zostało przedłożone pełnomocnictwo do reprezentowania go przed sądami administracyjnymi. W związku z tym, Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych tej skargi przez jej podpisanie, wskazanie numeru PESEL skarżącego oraz złożenie dokumentu pełnomocnictwa, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone dnia 27 stycznia 2021 r. Zatem termin na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął dnia 3 lutego 2021 r. W zakreślonym terminie wskazane braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Skoro skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania, nie uzupełnił opisanych braków formalnych skargi, sąd zobligowany był do jej odrzucenia. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie: 1. art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., polegające na odrzuceniu skargi, mimo że strona nie otrzymała odrębnego wezwania do uzupełnienia braków skargi z uwagi na umieszczenie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi i zarządzenia do uiszczenia wpisu od skargi w jednej wiadomości elektronicznej w formie załącznika, a w wezwaniu do usunięcia braków fiskalnych skargi brak jest informacji o wydanym innym zarządzeniu; 2. art. 163 § 2 w zw. z art. 167 P.p.s.a. poprzez brak sporządzenia uzasadnienia zarządzenia do uzupełnienia braków formalnych skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie pełnomocnika skarżącego niedopuszczalne jest łączenie w jednej przesyłce sądowej (tu w jednej wiadomości elektronicznej) kilku pism sądowych. Zarzut ten należy uznać za chybiony. W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, że przesyłka sądowa może zawierać w sobie kilka pism sądowych, z tym tylko zastrzeżeniem, że fakt ten powinien zostać odnotowany na formularzu potwierdzenia odbioru w rubryce "rodzaj przesyłki" (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 lipca 2000 r., I CZ 87/00, lex nr 548760, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 marca 2000 r., sygn. II CKN 483/2000 nie publ., postanowienie SN z dnia 20 kwietnia 2000 r., sygn. akt I CZ 38/00, Biul. SN 2000, nr 5, poz. 15). Zatem dla prawidłowości dokonania w ten sposób doręczenia wymaga się, aby okoliczność przesłania w jednej przesyłce kilku pism wynikała z dołączonego do przesyłki potwierdzenia odbioru. Z uwagi na fakt, że w niniejszej sprawie doręczenie przesyłki sądowej nastąpiło środkami komunikacji elektronicznej, brak jest "klasycznego" formularza potwierdzenia odbioru przesyłki, tzw. ZPO, w którym w sposób skrótowy opisanoby zawartość przesyłki sądowej. Za formularz taki należy uznać pismo Sądu, w którym Sąd informuje stronę, jakie dokumenty zostały jej przesłane przy piśmie Sądu. Z akt sądowych bezspornie wynika, że WSA w Krakowie przy piśmie z dnia 27 stycznia 2021 r. doręczył pełnomocnikowi skarżącego odpis zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Doręczył również wezwanie do usunięcia braków skargi. Do pisma tego zostały dołączone dwa załączniki w formacie PDF opisane jako "zarządzenie o wpis" i "wezwanie do uzupełnienia braków skargi". Z powyższego wynika, że przesyłka sądowa (wiadomość elektroniczna) została w sposób dokładny przez Sąd opisana, a zatem pełnomocnik skarżącego nie mógł mieć żadnych wątpliwości jakie otrzymał wezwania od Sądu. Podnieść należy, że adresat przesyłki, który twierdzi, że nie doręczono mu wszystkich pism wymienionych w formularzu (tu: w piśmie Sądu informującym o rodzaju doręczanych pism) i których przyjęcie pokwitował, powinien ten fakt udowodnić. W niniejszej sprawie, wnoszący zażalenie nie zdołał podważyć okoliczności doręczenia mu wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, a wręcz potwierdził ten fakt w złożonym zażaleniu. Skoro adresat wezwania Sądu nie uzupełnił w zakreślonym terminie braków formalnych skargi, to zasadnie Sąd pierwszej instancji skargę odrzucił, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 163 § 2 w zw. z art. 167 P.p.s.a. poprzez brak sporządzenia uzasadnienia zarządzenia do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wskazane wezwanie zawierało uzasadnienie. Podniesiono w nim, że skarga przekazana w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem platformy ePUAP nie została podpisana w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a i § 2b P.p.s.a. Podpisane jest jedynie pismo przewodnie. Wskazane wezwanie zawierało zatem stosowne uzasadnienie, czyniąc zadość tym samym przepisom art. 163 § 2 w zw. z art. 167 P.p.s.a. i na jego podstawie pełnomocnik skarżącego mógł poznać motywy, które były podstawą wezwania do usunięcia braków. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wezwanie pełnomocnika skarżącego, który jest profesjonalnym pełnomocnikiem, o wskazanie numeru PESEL skarżącego oraz złożenie dokumentu pełnomocnictwa procesowego uprawniającego do reprezentowania skarżącego przed sądami administracyjnymi nie wymaga uzasadnienia, gdyż obowiązki te wynikają bezpośrednio z przepisów P.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie.