VIII K 110/24

Sądy powszechne2025-01-03

Sygnatura

VIII K 110/24

Data orzeczenia

2025-01-03

Rodzaj

REASONS

Sędziowie

Anna Kardas (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

art. 178a kk

Treść orzeczenia

Sygn. akt: VIII K 110/24  WYROK Dnia 3 stycznia 2025 roku Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie: Przewodniczący Sędzia Anna Kardas Protokolant Sekretarz sądowy Ewa Barańczyk w obecności oskarżyciela prokuratora Tomasza Grzyba po rozpoznaniu dnia 3 stycznia 2025 roku  sprawy:  D. W. (1) s. J. i K. z domu K.  ur. (...) w P.  oskarżonego o to, że: w dniu 21.12.2023r. ok. 12:50 w m. R., gm. L., pow. (...), woj. (...), kierował pojazdem mechanicznym marki V. o nr rej. (...) po drodze publicznej, będąc w stanie nietrzeźwości: badanie I o godz. 12:44 wynik 0,49 mg/l, badanie II o godz. 13:00 – 0,52 mg/l, badanie III o godz. 13:50 -0,47 mg/l ,  tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> ORZEKA:  po zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> 1. przyjmując, iż wina i społeczna szkodliwość czynu zarzucanego oskarżonemu D. W. (1) , który wyczerpuje znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> nie są znaczne, a okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1;art. 66 § 2)">art. 66 § 1 i 2 kk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 kk</a> warunkowo umarza postępowanie karne wobec oskarżonego na okres 2 (dwóch) lat próby; 2. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 3)">art. 39 pkt 3 kk</a> orzeka wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym na okres 2 (dwóch) lat; 3. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 4)">art. 63 § 4 kk</a> zalicza oskarżonemu na poczet zakazu orzeczonego w punkcie drugim wyroku okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 21 grudnia 2023 r.; 4. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 39;art. 39 pkt. 7)">art. 39 pkt 7 kk</a> orzeka wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w wysokości 10.000 (dziesięciu tysięcy) złotych na rzecz (...); 5. zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 60 zł (sześćdziesięciu złotych) tytułem opłaty sądowej oraz obciąża wydatkami postępowania w kwocie 70 zł (siedemdziesięciu złotych). Sygn. akt VIII K 905/24 Z powodu kłopotów technicznych z użyciem programu (...) odstąpiono od sporządzenia uzasadnienia na formularzu określonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 99 a;art. 99 a § 1)">art. 99 a § 1 kpk</a>. <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> D. W. (1) ma (...) lat. Zamieszkuje w P., gm. (...) W dniu 21 grudnia 2023 roku D. W. (1) w ramach wykonywania obowiązków zawodowych miał dokonać transportu maszyny pomiędzy miejscowościami. Kierował pojazdem marki V. o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 tony dla którego prowadzenia wymagana jest kategoria C. Maszyna miała być przetransportowana do R. w gm. L.. Pokonał całą zaplanowaną trasę do R.. Tam około godziny 12.00 spożył 100 ml whisky. Następnie wracał z R. do domu kiedy został zatrzymany przez funkcjonariuszy kontroli drogowej podczas, której został poddany badaniu na zawartość alkoholu. D. W. (1) pracował jako zawodowy kierowca przez 25 lat. Posiadał uprawnienia do prowadzenia pojazdów wszystkich kategorii z wyjątkiem tramwajów. / dowody : częściowo wyjaśnienia oskarżonego - k. 21-22, 62, pismo - k. 43, protokół badania trzeźwości analizatorem wydechu - k.2-3; 4-5/ Badanie na zwartość alkoholu w wydychanym przez oskarżonego powietrzu wykazało następujące wyniki: 0,49 mg/l o godzinie 12:44, 0,52 mg/l o godzinie 13:00; 0,47 mg/l o godzinie 13:50 oraz 0,47 mg/l o godzinie 13:59. / dowody : protokół badania trzeźwości analizatorem wydechu - k.2-3; 4-5/ D. W. (1) jest żonaty ma (...) dzieci w wieku (...)i (...)lat. Ma wykształcenie (...) i wyuczony zawód - (...). Aktualnie zatrudniony jest w (...) jako pracownik fizyczny. / dowody : wyjaśnienia oskarżonego i dane z protokołu przesłuchania - k. 21-22, 62/ D. W. (1) nie był dotychczas karany sądownie / dowody : informacja z Krajowego Rejestru Karnego k.59/ D. W. (1) na etapie postępowania przygotowawczego przyznał się do popełnienia zarzuconego mu i złożył wyjaśnienia, wskazując że prowadził ponieważ czuł się dobrze. Wskazał, że pokonał już całą zaplanowaną trasę i został zatrzymany dopiero w drodze powrotnej do domu. Twierdził że dnia poprzedniego wypił dwie szklanki whisky. Przed sądem również złożył wyjaśnienia. Wskazał, że dnia poprzedniego odbywała się impreza urodzinowa żony a on wieczorem podczas tego wydarzenia wypił dwa drinki w postaci whisky z colą nie pamięta dokładnie o której. Przyznał że przewoził wtedy maszynę na pace pojazdu ciężarowego V.. Został zatrzymany po opuszczeniu zakładu w R.. Sąd co do zasady dał wiarę wyjaśnieniom oskarżonego z wyjątkiem jego wyjaśnień odnośnie czasu i ilości spożytego alkoholu. Twierdzenia oskarżonego pozostają sprzeczności z wynikami badań oraz treścią protokołu a także powszechną wiedzą i doświadczeniem życiowym odnośnie czasu trawienia alkoholu przez organizm dorosłego człowieka. Nie jest możliwe by D. W. (2) spożył wyłącznie dwa drinki whisky (100 ml alkoholu) z colą i pozostawał w stanie nietrzeźwości na poziomie 0,5mg/l w wydychanym powietrzu o godzinie 12.30 dnia następnego. Jest natomiast całkowicie prawdopodobne by spożył 100 ml whisky o godzinie 12:00 w dniu 21 grudnia 2023, tak jak oświadczył po zatrzymaniu go do kontroli drogowej. W ocenie sadu to oświadczenie jako spontaniczne i zgodne z wynikiem badania należy uznać za prawdziwe mimo odmiennych wyjaśnień na późniejszych etapach postępowania. Sąd dał wiarę wszelkim innym przeprowadzonym w sprawie dowodom z dokumentów w szczególności w postaci protokołów oraz danych o karalności. Dokumenty te zostały pozyskane, sporządzone i przeprowadzone zgodnie z wymogami procedury karnej, a żadna ze stron nie zakwestionowała ich rzetelności ani prawdziwości. Korespondowały one ze zgromadzonym materiałem dowodowym i potwierdzały okoliczności zdarzenia. W świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zwłaszcza wyjaśnień oskarżonego przyznającego się do winy oraz protokołów z przeprowadzonych badań na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu nie ulegało wątpliwości, że oskarżony w dniu 21 grudnia 2023 roku około godziny 12:50 w m. R., po drodze publicznej, pojazdem mechanicznym marki V. o numerze rejestracyjnym (...) będąc w stanie nietrzeźwości z wynikiem badania na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu: 0,49 mg/l o godzinie 12:44, 0,52 mg/l o godzinie 13:00; 0,47 mg/l o godzinie 13:50, czym wyczerpał znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a>. Stan nietrzeźwości został zdefiniowany w 115 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 16)">§ 16 kk</a> i zachodzi on wówczas, gdy zawartość alkoholu w 1 dm 3 wydychanego powietrza przekracza 0,25 mg albo prowadzi do stężenia przekraczającego tę wartość. Prowadzenie przez oskarżonego pojazdu przy zawartości alkoholu powyżej 0,40 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu wypełniło znamiona występku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a>. Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> należy do przestępstw umyślnych i może być popełnione w zamiarze zarówno bezpośrednim, jak i ewentualnym. W niniejszej sprawie oskarżony dopuścił się przestępstwa umyślnie. Wiedział, że spożywał wcześniej alkohol i nie powinien prowadzić auta. Mimo tego chciał i zdecydował spożyć alkohol, a następnie prowadzić dalej pojazd. Obrońca złożył wniosek o warunkowe umorzenie postępowania w stosunku do oskarżonego. W każdym przypadku obowiązkiem sądu stojącego przed wyborem środka reakcji karnej na przestępstwo jest rozważenie, czy sięganie po karę jest konieczne, czy wystarczające będzie zastosowanie warunkowego umorzenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 k.k.</a>). Każdy taki przypadek należy oceniać indywidualnie. Uznając oskarżonego za winnego wskazanego wyżej czynu, mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy, Sąd przychylił się do powyższego wniosku i podjął decyzję o warunkowym umorzeniu niniejszego postępowania. Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1)">art. 66 § 1 kk</a> Sąd może warunkowo umorzyć postępowanie karne, jeżeli wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne, okoliczności jego popełnienia nie budzą wątpliwości, a postawa sprawcy nie karanego za przestępstwo umyślne, jego właściwości i warunki osobiste oraz dotychczasowy sposób życia uzasadniają przypuszczenie, że pomimo umorzenia postępowania będzie przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Warunkowego umorzenia nie stosuje się do sprawcy przestępstwa zagrożonego karą przekraczającą 5 lat pozbawienia wolności (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 2)">art. 66 § 2 kk</a>). Warunkowe umorzenie następuje na okres próby, który wynosi od roku do 3 lat i biegnie od uprawomocnienia się orzeczenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 kk</a>). Przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art.178a §1 k.k.</a> zagrożone jest karą pozbawienia wolności do lat 3. Jak już wyżej wskazano Sąd uznał, że okoliczności przedmiotowej sprawy nie budziły wątpliwości. Nie ulegało kwestii, że oskarżony dopuścił się czynu określonego w zarzucie. Sąd uznał również przy tym, że wina oskarżonego i stopień społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu nie są znaczne. Niewątpliwie oskarżony nie powinien spożywać alkoholu w trakcie prowadzenia auta. Miał do pokonania trasę powrotną do domu i nawet jeżeli zakończył wykonywanie obowiązków zawodowych było to całkowicie niedopuszczalne. Jednakże przejechał nieznaczną trasę 200 metrów a poziom stężania alkoholu oscylował w okolicach 0.5 mg/l w wydychanym powietrzu. Wobec powyższego sąd uznał, że podejrzany jest winny, ale stopień jego winy należy ocenić jako nie będący znacznym. Podobnie należało ocenić stopień społecznej szkodliwości czynu. Co prawda wsiadł do auta bezpośrednio po spożyciu alkoholu ale z uwagi na zatrzymanie do przez patrol na terenach wiejskich w tym konkretnym wypadku nie stwarzał on znacznego zagrożenia na drodze dla innych uczestników ruchu. Sąd warunkowo umarzając postępowanie miał także, a może przede wszystkim na uwadze właściwości i warunki osobiste oskarżonego oraz dotychczasowy sposób życia. Oskarżony jest mężczyzną w sile wieku, ma średnie wykształcenie, pracuje zawodowo. Na utrzymaniu ma (...) dzieci. Nigdy dotąd nie był karany sądownie, w swoim dotychczasowym życiu, przestrzegał porządku prawnego. Ma stabilną sytuację życiową i rodzinną. Na uwzględnienie zasługiwała również postawa podejrzanego, jego przyznanie się do winy, wyrażenie skruchy. Sąd dostrzega przy tym oczywiście, że oskarżony próbował umniejszać swoją winę powołując się na świętowanie wydarzenia rodzinnego oraz przekonywał sąd o tym, że prowadził „na drugi” dzień. Liczył przy tym na rozstrzygnięcie, które pozwoli mu zachować uprawnienie do kierowania pojazdami wybranych kategorii. W konsekwencji popełnionego czynu oskarżony utracił dotychczasowe zatrudnienie. Podjął pracę fizyczną w (...) by utrzymać siebie oraz członków rodziny. Deklaruje, że bardzo żałuje popełnionego czynu. Jest osobą w sile wieku a uprawnienia do kierowania pojazdami posiada od 25 lat, do tej pory pracował jako zawodowy kierowca więc spędził „za kierownicą” znaczą część swojego życia. Przez ten czas nie był karany sądownie również za przestępstwa godzące w bezpieczeństwo w ruchu drogowym. Dlatego mimo stosunkowo wysokiego stężenia alkoholu w wydychanym powietrzu oraz poruszania się bezpośrednio po spożyciu alkoholu Sąd zdecydował się na warunkowe umorzenie postępowania w niniejszej sprawie. Zdaniem Sądu właściwości i warunki osobiste oskarżonego pozwalają na uznanie, że cele postępowania zostaną spełnione. Postawa podejrzanego uzasadniała przekonanie Sądu, że będzie on przestrzegał porządku prawnego, w szczególności nie popełni przestępstwa. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67)">art. 67 k.k.</a> stanowi, że okres próby może wynosić od roku do lat 3. W ocenie Sądu, biorąc pod uwagę wiek podejrzanego i jego stabilną sytuację życiową, Sąd uznał, że właściwy dla oceny jego pozytywnej prognozy kryminologicznej wystarczający będzie dwuletni okres próby. Taki czas pozwoli zatem podejrzanemu wykazać, iż niniejsze postępowanie miało dla niego walor edukacyjny i nie naruszy on w żaden sposób porządku prawnego. W szczególności wykaże, że respektuje orzeczony zakaz prowadzenia pojazdów. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67)">art. 67 k.k.</a> daje możliwość orzeczenia wobec podejrzanego zakazu prowadzenia pojazdów. Sąd zdecydował się na orzeczenie tego środka karnego w wymiarze dwóch lat. Obrońca wnosiła o nieorzekanie zakazu co do wszystkich kategorii i ograniczenie tego zakazu wyłącznie do kategorii C. Taka formalna możliwość oczywiście istniała jednak w ocenie argumentacja przedstawiona przez obronę nie była przekonująca. Oskarżony wnosił o ograniczenie zakazu do pojazdów kategorii C wskazując, że pojazd tej kategorii był przez niego w chwili czynu prowadzony. Podnosił, że chce dalej wykonywać pracę kierowcy, tym razem jako kierowca maszyn rolniczych w gospodarstwie w którym jest zatrudniony. Zakaz obejmujący wszystkie kategorie uniemożliwia mu aktualnie pracę na stanowisku kierowcy, co zmusiło go do podjęcia pracy fizycznej. Sąd nie zdecydował się na ograniczenie zakazu zgodnie z wnioskiem obrony. Środek karny powinien pozostawać w funkcjonalnym związku z rodzajem pojazdu, który sprawca bez uprawnienia prowadził ale również uwzględniać okoliczności czynu. Skoro oskarżony dopuścił się spożycia alkoholu a następnie prowadzenia pojazdu ciężarowego w stanie nietrzeźwości podczas i w związku z wykonywaniem czynności zawodowych to słusznym wydaje się wykluczenie go na okres próby z kręgu kierowców zawodowych. Ograniczenie wskazanego zakazu do kategorii C w sytuacji gdy oskarżony mógłby być kierowcą zawodowym korzystając z pozostałych uprawnień powodowałoby ze zakaz ten byłby iluzoryczny i nie spełniał swej funkcji prewencyjnej i wychowawczej. Kara, podobnie jak środki karne aby były skuteczne tzn. aby doprowadziły do zmiany zachowania sprawcy i świadomości obywateli muszą spełniać pewne warunki. Po pierwsze muszą być natychmiastowe (jak np. zatrzymanie prawa jazdy), współmierne do winy oraz nieuchronne. W przekonaniu Sądu, szczególną rolę odgrywają środki karne w przypadku warunkowego umorzenia postępowania. Przy braku kary to one spełniają funkcję wychowawczą i prewencyjną. Przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu komunikacji popełniane w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środków odurzających wymagają zdecydowanej reakcji organów państwa ponieważ są nagminne. Jako społeczeństwo wciąż zmagamy się z lekceważeniem prostej w swej konstrukcji zasady „piłeś – nie jedź”. Kierowca, który decyduje się prowadzić pojazd bierze odpowiedzialność nie tylko za siebie i przewożonych pasażerów ale również za pozostałych uczestników ruchu drogowego. W przypadku uwzględnienia wniosku obrońcy o warunkowe umorzenie postępowania tj. orzeczenie zakazu wyłącznie co do kategorii C i świadczenia pieniężnego w wysokości 10.000 zł, to faktyczna dolegliwość dla oskarżonego sprowadzałaby się do uiszczenia świadczenia pieniężnego. W przekonaniu sądu w przypadku warunkowego umorzenia postępowania to właśnie zakaz prowadzenia pojazdów który będzie realny i dolegliwy pozwoli najlepiej zweryfikować przebieg okresu próby u oskarżonego i jego stosunek do popełnionego czynu. Oskarżony ma (...) dzieci w wieku, który pozwala na samodzielne przemieszczanie się komunikacją miejską. P. posiada bezpośrednie połącznie komunikacyjne z T., dociera tam autobus (...). Oskarżony poza argumentem dotyczącym zatrudnienia - który w ocenie sądu z uwagi na okoliczności sprawy był chybiony – nie podał powodów dla których orzeczony zakaz miałby być ograniczony. Sąd zdaje sobie sprawę, że zakaz prowadzenia pojazdów jest dla oskarżonego oraz dla członków jego rodziny dolegliwy. Taki właśnie ma być. Odpowiedzialność - nie tylko karna – polega na ponoszeniu konsekwencji swoich decyzji, nie ich unikaniu. A okoliczność, że te konsekwencje odbijają się na życiu zawodowym oskarżonego nie jest wystarczająca dla odstąpienia od orzeczonego środka karnego, ponieważ nie jest to w ocenie sądu sytuacja szczególnie wyjątkowa. Sąd skorzystał z również z dyspozycji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> i orzekł obowiązek spełnienia świadczenia pieniężnego w wysokości 10.000 zł. Taka kwotę deklarował osobiście uiścić oskarżony w przypadku uwzględnienia wniosku o warunkowe umorzenie postępowania, sad do tej deklaracji się przychylił. Orzeczenie to przyczyni się do wzmocnienia siły oddziaływania wyroku, a jednocześnie będzie dodatkowym bodźcem służącym powstrzymaniu oskarżonego od popełnienia w przyszłości kolejnego przestępstwa. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 4)">art. 63 § 4 kk</a> są zaliczył na poczet orzeczonego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych okres zatrzymania prawa jazdy od dnia 21 grudnia 2023 roku. Sąd zasądził od oskarżonego kwotę 60 złotych tytułem opłaty sądowej oraz obciążył go wydatkami w wysokości 70 zł. </div>