II OPP 35/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Włodzimierz Ryms, Sędziowie NSA: Zofia Flasińska (spr.), Marek Stojanowski, po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi J. W. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 115/11 w sprawie ze skargi J. W. i W. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2010 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania UZASADNIENIE Pismem z dnia 18 września 2011 r. J. W. wniosła skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie VII SA/Wa 115/11. W uzasadnieniu skarżąca wniosła o stwierdzenie, że w postępowaniu przed tym Sądem doszło do naruszenia jej praw konstytucyjnych wynikających z art. 31 § 2, art. 32, art. 45, art. 51 § 3 i § 4 Konstytucji RP oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kwoty 8 tyś. złotych tytułem zadośćuczynienia. Jak wynika z akt sprawy skarga J. W. i W. K. wraz odpowiedzią na skargę i katami sprawy wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 21 stycznia 2011 r. (data prezentaty k-31). Zarządzeniami z dnia 25 stycznia 2011 r. skarżące zostały wezwane do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi. W odpowiedzi na powyższe zarządzenie, w dniu 15 lutego 2011 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wypełniony przez J. W. wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 10 marca 2011 r., referendarz sądowy odmówił J. W. przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wobec wniesionego sprzeciwu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 maja 2011 r. przyznał J. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego, a pozostałym zakresie wniosek oddalił. Pismem z dnia 2 czerwca 2011 r. J. W. złożyła wniosek o zobowiązanie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do uporządkowania akt administracyjnych, ponumerowania poszczególnych kart i sporządzenia spisu dokumentów. Zarządzeniem z dnia 9 czerwca 2011 r. wyznaczono termin rozprawy na dzień 3 sierpnia 2011 r. Kolejnym zarządzeniem z dnia 6 lipca 2011 r. wniosek skarżącej z dnia 2 czerwca 2011 r. skierowano do rozpoznania na rozprawie. Złożonym na rozprawie pismem z dnia 3 sierpnia 2011 r., J. W. wniosła o wyłączenie od orzekania w przedmiotowej sprawie dwóch sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Z uwagi na tą okoliczność rozprawa została odroczona. Skarżąca J. W. kolejnym pismem z dnia 3 sierpnia 2011 r. złożyła wniosek o wymierzenie grzywny Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego za nieprzekazanie kompletnych akt sprawy. Postanowieniem z dnia 1 września 2011 r. oddalono wniosek o wymierzenie organowi grzywny. Pismem z dnia 28 września 2011 r. poinformowano J. W., iż wskazani przez nią sędziowie we wniosku z dnia 3 sierpnia 2011 r. podlegają wyłączeniu od rozpoznania sprawy z mocy ustawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedstawionym stanie faktycznym skarga J. W. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie nie zasługuje na uwzględnienie. Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki - Dz. U. Nr 179, poz. 1843 ze zm. - zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do art. 2 wskazanej ustawy, o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej, niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także postępowania stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznania wszystkich spraw wniesionych do sądu bez nieuzasadnionej zwłoki, przy zachowaniu zasady rozpoznawania spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnieniu przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 ustawy, który stanowi, że skarżący może wystąpić z nową skargą w tej samej sprawie po upływnie 12 miesięcy. Oznacza to, iż ustawodawca uznał za przewlekłe takie postępowanie, które trwa dłużej niż 12 miesięcy (por. postanowienia NSA: z dnia 24 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OPP 16/08 - Lex 479698, z dnia 4 czerwca 2008 r. sygn. akt I OPP 20/08 – Lex 479136, z dnia 24 lipca 2008 r. sygn. akt II OPP 20/08 – Lex 493700). W przedmiotowej sprawie nie można zarzucić Sądowi pierwszej instancji przewlekłości postępowania, ponieważ poszczególne czynności sądowe podejmowane były bez nieuzasadnionej zwłoki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podjął niezwłocznie niezbędne czynności mające na celu rozpoznanie sprawy, tj. wezwano J. W. i W. K. do uiszczenia należnego wpisu od skargi. W odpowiedzi na wezwanie J. W. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, który został niezwłocznie rozpoznany. Następnie Sąd wyznaczył termin rozprawy na dzień 3 sierpnia 2011 r. Rozprawa musiała zostać jednakże odroczona z uwagi na złożenie przez skarżącą wniosku o wyłączenie sędziów, a następnie wniosku o wymierzenie organowi grzywny, które musiały zostać przez Sąd rozpoznane w pierwszej kolejności. Mając na uwadze wszystkie okoliczności sprawy stwierdzić należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podejmował w toku postępowania czynności w rozsądnych terminach, czym nie naruszył prawa strony do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki w rozumieniu ustawy. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.