II SA/Kr 711/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenie A na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 marca 2021 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Stowarzyszenie A wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 4 marca 2021 r., znak: [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Prezydenta Miasta N. S. z dnia 6 października 2020 r. określającej środowiskowe uwarunkowania realizacji inwestycji pn. "Budowa stacji paliw wraz z zapleczem usługowo – gastronomicznym, myjnią dwustanowiskową i infrastruktura techniczną". W wykonaniu zarządzenia referendarza z dnia 30 czerwca 2021 r., wezwano Stowarzyszenie do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni przez: 1/ złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do działania w imieniu skarżącego Stowarzyszenia przez osobą podpisaną pod skargą i określającego sposób jego reprezentacji; 2/ podanie nr KRS, a w przypadku jego barku - numeru REGON albo NIP. W piśmie z dnia 9 sierpnia 2021 r., stanowiącym odpowiedź na ww. wezwanie, podpisana pod skargą E. R. podała, że osobą uprawnioną do reprezentowania Stowarzyszenia jest P. Ś., który udzielił pełnomocnictwa jako reprezentant i jako członek Stowarzyszenia. Wyjaśniono nadto, że skarżąca jest stowarzyszeniem zwykłym oraz, że oryginał regulaminu Stowarzyszenia zalega w aktach administracyjnych sprawy. Przedłożono również kopię Regulaminu Stowarzyszenie A oraz pełnomocnictwo do reprezentowania tego Stowarzyszenia w każdym postępowaniu dotyczącym przedsięwzięcia "Budowa stacji paliw wraz z zapleczem usługowo – gastronomiczny, myjnią dwustanowiskową i infrastrukturą techniczną", udzielone i podpisane przez J. Ś., P. Ś. i E. R.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz., dalej: p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. I tak stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto, zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego uwierzytelniony odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Należy również wskazać, że zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z kolei, jak stanowi art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Zdaniem Sądu przedłożone na wezwanie Sądu dokumenty nie pozwalają przyjąć, by podpisana pod skargą E. R. była upoważniona do reprezentowania skarżącej przed sądem administracyjnym. Po pierwsze, przedłożono jedynie kopię Regulaminu Stowarzyszenie A , która to kopia nie mogła stanowić podstawy dokonywania ustaleń co do sposobu reprezentacji skarżącej. Nie było wystarczające odesłanie do oryginału mającego zalegać w aktach administracyjnych. Jak wynika z przywołanych przepisów, nie jest rzeczą Sądu poszukiwać dokumentów wskazujących na reprezentację jednostki organizacyjnej (w tym stowarzyszenia zwykłego), a obowiązek wykazania reprezentacji przy pierwszej czynności dokonywanej przed sądem obciąża stronę skarżącą. Po drugie, przedłożony dokument pełnomocnictwa jest blankietowy; pominięto w nim wskazanie upoważnionej do reprezentowania Stowarzyszenia osoby. Na marginesie tylko Sąd wskazuje, że z przedłożonej kopii Regulaminu nie wynika, by podpisana pod skargą E. R. była upoważniona do samodzielnego reprezentowania Stowarzyszenia. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.