VIII SA/Wa 1084/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. T. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. z [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Pismem z [...] września 2014 r. J. T. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powołaną wyżej decyzję Dyrektora Izby Celnej w W.. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, "z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków". Oświadczył, że prowadzi gospodarstwo rolne, z którego uzyskuje niewielki dochód. Konsekwencje ewentualnej egzekucji zobowiązań wynikających z zaskarżonej decyzji ([...] zł wraz z odsetkami ok. [...] zł) spowodują trudne do odwrócenia skutki, zaś późniejszy zwrot tej kwoty może nie przywrócić stanu poprzedniego. Egzekucja pozbawi skarżącego skromnych środków do życia. Nadto spowoduje utratę jego płynności finansowej, co znacząco wpłynie na jego życie rodzinne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Na podstawie analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie, skarżący nie uprawdopodobnił wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych z punktu widzenia jego interesów następstw wykonania decyzji. Przedstawił jedynie swoje obawy. Nie uprawdopodobnił jednak, że mogą one się spełnić w przewidywalnej przyszłości. Za niecelowe Sąd uznał zatem kontynuowanie postępowania w zakresie badania podstawy faktycznej zawartego w skardze wniosku. Skarżący nie wskazał, w jaki sposób ewentualna egzekucja zobowiązań podatkowych z jego niewielkich dochodów z gospodarstwa rolnego może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na marginesie należy dodać, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.