I SAB/Wr 1066/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Radom Sędziowie sędzia WSA Piotr Kieres sędzia WSA Iwona Solatycka (sprawozdawca) po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 27 października 2021 r. sprawy ze skargi S. B. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego. UZASADNIENIE Pismem z dnia 15 marca 2021 r. Pan S. B. zastępowany przez radcę prawnego wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy. Wskazał, że wniosek złożył 21 maja 2020 r. Z akt sprawy wynika, że Wnioskodawcą w sprawie o zezwolenie na pobyt czasowy w sprawie jest H. S., natomiast S. B. podpisał ten wniosek działając w trybie art. 168 ustaw dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach ( Dz.U. z 2020 r., poz. 35 ze zm.) jako pełnomocnik. W związku z ujawnionymi wątpliwościami dotyczącymi strony podmiotowej postępowania, którego dotyczy skarga na bezczynność, wezwano pełnomocnika S. B. do wyjaśnienia kto jest Stroną skarżącą S. B., czy H. S. – w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że stroną skarżącą jest, jak wynika ze skargi, S. B. W odpowiedzi na pismo pełnomocnik wyjaśnił, że skarżącą Stroną jest S. B., jako, że to on podpisywał wniosek w urzędzie procedurę tzw. połączenia rodzin. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na brak legitymacji skargowej po stronie S. B. Merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedza kontrola Sądu pod kątem zbadania czy zaskarżone działanie, bezczynność lub przewlekłość organu podlega kontroli sądu administracyjnego, w tym między innymi ze względu na legitymację wnoszącego skargę. Stosownie do art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "P.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest zasadniczo każdy, kto ma w tym interes prawny. Mając na uwadze treść dokumentacji zebranej w aktach administracyjnych można ustalić, że wniosek o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy złożony w trybie ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz.U. z 2020, poz. 35 ze zm.) to wniosek H. S.. Powyższy wniosek złożył co prawda S. B., jednakże uczynił to jako pełnomocnik, działając na zasadzie art. 168 ust. 1 - 3 ustawy o cudzoziemcach. Zgodnie z tymi przepisami "wniosek o udzielenie cudzoziemcowi przebywającemu poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej zezwolenia na pobyt czasowy w celu połączenia się z rodziną składa cudzoziemiec zamieszkujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do którego członek jego rodziny przybywa" (ust. 1). "Złożenie przez cudzoziemca zamieszkującego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w celu połączenia się z rodziną w imieniu członka jego rodziny wymaga pisemnej zgody tego członka rodziny lub jego przedstawiciela ustawowego, chyba że wnioskodawca jest jego przedstawicielem ustawowym" (ust. 2). "Wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 2, jest równoznaczne z udzieleniem cudzoziemcowi zamieszkującemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pełnomocnictwa do działania w imieniu członka rodziny w danym postępowaniu". Mając na uwadze powyższe nie ulega wątpliwości, że o ile S. B. wystąpił w imieniu żony o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i działał w charakterze jej pełnomocnika na etapie postępowania administracyjnego, to z całą pewnością samo postępowanie administracyjne dotyczy personalnie H. S. i tylko ona jest w nim stroną. Jak wskazano, Sąd w toku postępowania dostrzegł wątpliwości dotyczące strony podmiotowej postępowania objętego skargą na bezczynność (sprawa dotycząca zezwolenia na pobyt czasowy H. S.), natomiast osobą skarżącą jest S. B.. Sąd wezwał pełnomocnika S. B. do wyjaśnienia kto jest Stroną skarżącą S. B., czy H. S. – w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że stroną skarżącą jest, jak wynika ze skargi, S. B. W odpowiedzi na pismo pełnomocnik wyjaśnił, że skarżącą Stroną jest S. B., jako, że to on podpisywał wniosek w urzędzie procedurę tzw. połączenia rodzin. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że skarga S. B. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego jest niedopuszczalna w świetle art. 50 § 1 p.p.s.a. Została ona złożona jednoznacznie przez pełnomocnika S. B. w jego imieniu, natomiast z całą pewnością dotyczy ona postępowania o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy prowadzonego z inicjatywy H. S. Pan S. B. jest mężęm H. S. niemniej nie może samodzielnie i we własnym imieniu składać skargi na bezczynność w postępowaniu prowadzonym personalnie wobec żony. Nie jest on bowiem stroną tego postępowania w rozumieniu art. 28 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.) ani też nie ma interesu prawnego we wniesieniu skargi (art. 50 § 1 P.p.s.a.). Mając to wszystko na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. odrzucił skargę S. B. jako niedopuszczalną. Sąd orzekł o zwrocie wpisu od skargi w wysokości 100 zł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od odrzuconego pisma. Zwrot nastąpi na rachunek, z którego dokonano wpłaty po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia. Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, w postępowaniu uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a.