II AKz 375/24

<div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 15 lipca 2024 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Poznaniu w II Wydziale Karnym w składzie:</p> <p>Przewodniczący: sędzia Krzysztof Lewandowski</p> <p>Protokolant: prot. sąd. Sylwester Leńczuk</p> <p>przy udziale Prokuratora ---</p> <p>po rozpoznaniu w sprawie <span class="anon-block">W. P.</span> (<span class="anon-block">P.</span>)</p> <p>z wniosku państwa członkowskiego <span class="anon-block">U.</span> o wykonanie kary pozbawienia wolności</p> <p>zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">P.</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. sygn. <span class="anon-block">(...)</span> o przejęciu orzeczenia do wykonania</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1;art. 437 § 2)">art. 437 § 1 i 2 k.p.k.</a> </p> <p>p o s t a n o w i ł</p> <p>1.  zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że w pkt 3 jego części rozstrzygającej, wskazać, że zaliczeniu na poczet kary 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności podlega okres tymczasowego aresztowania od dnia <span class="anon-block">(...)</span>r., tj. 42 dni;</p> <p>2.  w pozostałym zakresie zaskarżone postanowienie utrzymać w mocy.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">W. P.</span> skazany został wyrokiem Sądu Rejonowego <span class="anon-block">T.</span> w <span class="anon-block">B.</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. wydanym pod sygnaturą: (<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> (<span class="anon-block">(...)</span>) za przestępstwa:</p> <p>- z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 242;§ 243;§ 243 ust. 1;§ 243 ust. 1 pkt. 1;§ 243 ust. 1 pkt. 3)">§242 i 243 ustęp 1 punkt 1 i 3</a> niemieckiego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a> na karę jednostkową 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz</p> <p>- z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 267)">§267</a> niemieckiego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a> na karę jednostkową 4 miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Wyżej wskazane kary jednostkowe zostały połączone i wymierzono skazanemu karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Wskazany wyrok uprawomocnił się w dniu <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>Następnie, <span class="anon-block">R.</span> zwróciła się o wykonanie w <span class="anon-block">P.</span> orzeczonej wobec skazanego kary łącznej, a wniosek w tej sprawie, oparty na przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 611)">art. 611</a>tg <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">i nast. k.p.k.</a>, wpłynął do Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">P.</span>.</p> <p>Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">P.</span> <strong> <!-- --> zaskarżonym postanowieniem</strong> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. sygn. <span class="anon-block">(...)</span>, powołując się na przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 611)">art. 611</a>tg <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1)">§ 1 k.p.k.</a> i nast., orzekł o przejęciu do wykonania w <span class="anon-block">P.</span> kary jednostkowej 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej ww. wyrokiem Sądu Rejonowego <span class="anon-block">T.</span> w <span class="anon-block">B.</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. wydanym pod sygnaturą: (<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> (<span class="anon-block">(...)</span>), określając przy tym kwalifikację prawną czynu przypisanego skazanemu według prawa polskiego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.k.</a>) i zaliczając na poczet kary okres pozbawienia wolności skazanego w sprawie od dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. do dnia <span class="anon-block">(...)</span> r., tj. łącznie 2 dni; nadto na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 611)">art. 611</a>tk <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1;§ 1 pkt. 1)">§ 1 pkt 1 k.p.k.</a> nie uwzględniono wniosku Prokuratury w <span class="anon-block">B.</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. w pozostałym zakresie.</p> <p>Sąd Okręgowy wskazał przy tym, że drugi czyn, za który został skazany <span class="anon-block">W. P.</span>, na karę jednostkową 4 miesięcy pozbawienia wolności, odpowiada czynowi z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306 c;art. 306 c § 2)">art. 306c § 2 k.k.</a>, a zatem w chwili jego popełnienia (<span class="anon-block">(...)</span> r.) czyn ten wg. prawa polskiego nie stanowił przestępstwa, a jest penalizowany dopiero od dnia <span class="anon-block">(...)</span> Zatem w odniesieniu do tego czynu zachodził negatywna przesłanka wykonania orzeczenia w tym zakresie, polegająca na tym, że czyn ten nie stanowił przestępstwa w chwili jego popełnienia.</p> <p>Sąd Okręgowy stanął przy tym na stanowisku, iż zasadnym i celowym byłoby zaliczenie pierwszych 4 miesięcy tymczasowego aresztowania skazanego (160 dni), tj. okresu od <span class="anon-block">(...)</span> r. do dnia 28 listopada 2021r., na poczet kary jednostkowej 4 miesięcy pozbawienia – wówczas ową karę sąd niemiecki mógłby uznać za wykonaną w całości.</p> <p>Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany, podnosząc, że w <span class="anon-block">N.</span> orzeczono wobec niego prawomocnie karę łączną 1 roku i 6 miesięcy pozbawieni wolości i nie zgadza się na wykonywanie wyroku w <span class="anon-block">P.</span>, a kara łączna powinna być wobec niego wykonywana w <span class="anon-block">N.</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</em> </strong> </p> <p>Zażalenie okazało się bezzasadne i w niewielkim stopniu celowe.</p> <p>W pierwszej kolejności wskazać należało – o czym skarżący zdawał się nie pamiętać – że prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w <span class="anon-block">P.</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r., sygn. <span class="anon-block">(...)</span>, odmówiono wykonania ena wydanego przez stronę <span class="anon-block">n.</span> w celu wykonania wobec skazanego przedmiotowej kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności (orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego <span class="anon-block">T.</span> w <span class="anon-block">B.</span> z dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. wydanym pod sygnaturą: (<span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> (<span class="anon-block">(...)</span>) i odmówiono przekazania go z terytorium <span class="anon-block">R.</span> do <span class="anon-block">R.</span>.</p> <p>Tym samym bezprzedmiotowe było stanowisko zażalenia w zakresie wskazania, że skazany chciałby karę tę odbywać w <span class="anon-block">N.</span>. Dodać przy ty należało, że w przedmiotowej sprawia nawet zgłoszony przez skazanego sprzeciw wobec przejęcia do wykonania wyroku sądu niemieckiego nie spowodowałby konieczności odmowy takiego przejęcia. Jak bowiem wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 611)">art. 611</a>tk <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1;§ 1 pkt. 3;§ 1 pkt. 3 lit. a)">§ 1 pkt 3 lit. a k.p.k.</a>, odmawia się wykonania orzeczenia sądu państwa członkowskiego <span class="anon-block">U.</span> jeżeli skazany nie wyraża zgody na przekazanie, <span class="underline"> <!-- --> chyba że</span> jest obywatelem <span class="anon-block">p.</span> i posiada stałe lub czasowe miejsce pobytu na terytorium <span class="anon-block">R.</span>.</p> <p>Przytoczona okoliczność – wyłączająca potrzebę odmowy wykonania orzeczenia – wystąpiła w przypadku skazanego. Jest on bowiem obywatelem <span class="anon-block">P.</span> i w kraju tym znajduje się centrum jego spraw życiowych. Brak zatem było podstaw do odmówienia wykonania orzeczenia sądu niemieckiego ze względu na sprzeciw skazanego.</p> <p>W pełni prawidłowe było także stanowisko Sądu I instancji w zakresie stwierdzenia, że w przedmiotowej sprawie niezasadne było uwzględnienie wniosku strony niemieckiej w całości. Przejęciu do wykonania kary łącznej 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności sprzeciwiał się bowiem to, że niedopuszczalne jest przejęcie do wykonania jednej z kar jednostkowych objętych ww. karą łączną.</p> <p>W odniesieniu do kary jednostkowej 4 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 611 § 267)">§ 267</a> niemieckiego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a>, niewątpliwie zachodziła negatywna przesłanka wykonania orzeczenia, wskazana w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 611)">art. 611</a>tk <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1;§ 1 pkt. 1)">§ 1 pkt 1 k.p.k.</a>, zgodnie z którym odmawia się wykonania orzeczenia, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 611)">art. 611</a>tg <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1)">§ 1</a> jeżeli czyn, w związku z którym wydano to orzeczenie, nie stanowi przestępstwa według prawa polskiego. Zaś ww. czyn stanowi odpowiednik przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 306 c;art. 306 c § 2)">art. 306c § 2 k.k.</a>, wprowadzonego do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksu karnego</a> nowelą obowiązującą od dnia 1 października 2023 r. Zatem w chwili popełnienia tego czynu (<span class="anon-block">(...)</span> r.) nie stanowił on przestępstwa według prawa polskiego.</p> <p>Wskazana przeszkoda, wynikająca z art. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 611)">art. 611</a>tk <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1;§ 1 pkt. 1)">§ 1 pkt 1 k.p.k.</a> – co równie trafnie przyjął Sąd I instancji – nie zachodziła natomiast w odniesieniu do kary jednostkowej 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, orzeczonej za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 279 § 242;art. 279 § 243;art. 279 § 243 ust. 1;art. 279 § 243 ust. 1 pkt. 1;art. 279 § 243 ust. 1 pkt. 3)">§242 i 243 ustęp 1 punkt 1 i 3</a> niemieckiego <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a>. Ten bowiem czyn odpowiada przestępstwu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 279;art. 279 § 1)">art. 279 § 1 k.p.k.</a>, a zatem był penalizowany w <span class="anon-block">p.</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksie karnym</a> w chwili jego popełnienia.</p> <p>Nieprawidłowe okazało się jedynie zawarte w zaskarżonym postanowieniu rozstrzygniecie w przedmiocie zaliczenia okresu faktycznego pozbawienia wolności na poczet kary przejętej do wykonania w <span class="anon-block">P.</span>. Jakkolwiek rozstrzygnięcie to nie było kwestionowane wyodrębnionym zarzutem, ani argumentacją skarżącego, Sąd Apelacyjny uwzględnił to, że dotknięte ono było wadą zbliżoną w swej istocie do oczywistej omyki rachunkowej.</p> <p>I tak, co do zasady słuszne było zaliczenie skazanemu na poczet kary 1 roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, przejętej do wykonania w <span class="anon-block">P.</span>, jedynie części okresu jego faktycznego pozbawienia wolności w sprawie, tj. „nadwyżki” ponad okres 4 miesięcy. Ten bowiem okres winien podlegać zaliczeniu na poczet kary jednostkowej 4 miesięcy pozbawienia wolości, której nie przejęto do wykonania w <span class="anon-block">P.</span>, jako że po dokonaniu takiego zaliczenia przez sąd niemiecki, kara ta może zostać uznana za wykonaną w całości.</p> <p>Sąd I instancji pomylił się jednak ustalając rozmiar okresu odpowiadającego 4 miesiącom pozbawienia wolności, błędnie przyjmując, że jest to 160 dni, gdy tymczasem – przy uwzględnieniu, że 1 miesiąc równa się 30 dniom (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 127 b)">art. 127b k.p.k.</a>) – 4 miesiące to 120 dni. Zatem do ewentualnego zaliczenia na poczet kary 4 miesięcy pozbawienia wolności, pozostawić należało 120 dni z okresu tymczasowego aresztowania skazanego, które trwało od dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. do dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. Tym samym, po odjęciu okresu pierwszych 4 miesięcy aresztu, do zaliczenia na poczet kary przejętej do wykonania pozostawał okres od dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. do dnia <span class="anon-block">(...)</span> r., nie zaś okres od dnia <span class="anon-block">(...)</span> r. do dnia <span class="anon-block">(...)</span> r., a zatem okres 42 dni, nie zaś 2 dni – jak mylnie ustalił Sąd I instancji.</p> <p>W tej sytuacji, mając na względzie, że wywody zażalenia nie wskazywały na wadliwość zaskarżonego orzeczenia, natomiast korekty wymagało rozstrzygnięcie w przedmiocie zaliczenia, orzeczono jak w sentencji.</p> <p> <em> <!-- --> <span class="anon-block">K. L.</span> </em> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Pouczenie</span> </p> <p>Niniejsze postanowienie jest prawomocne i nie podlega zaskarżeniu.</p> </div>