II SA/Go 530/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 26 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.O. i Z.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Dnia 25 czerwca 2007 roku (data prezentaty) D. i Z.O. złożyli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2007 roku, nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W dniu 2 sierpnia 2007 roku skarżącym zostało doręczone wezwanie do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego wezwania braków formalnych skargi przez nadesłanie pięciu egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Skarżący zostali także pouczeni, iż nieusunięcie braków formalnych w w/w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Wyznaczony przez Sąd siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, iż postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane może być i toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 20 września 2002 roku Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a. skarga ta powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Brak odpisu skargi stosownie do art. 47 p.p.s.a. stanowi brak formalny skargi, obligujący Sąd do podjęcia działania mającego na celu jego usunięcia. Z uwagi na powyższe Sąd wezwał D. i Z.O. do nadesłania pięciu egzemplarzy odpisów skargi celem ich doręczenia uczestnikom postępowania. Jak wynika z adnotacji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wskazane wyżej wezwanie skarżący odebrali w dniu 2 sierpnia 2007 roku a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie z dniem 9 sierpnia 2007 roku. Z tych względów należało orzec jak w sentencji, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.