V SA/Wa 4023/15

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Dorota Mydłowska po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi W. S. na postanowienie Ministra Finansów z dnia ... lipca 2015 r. Nr ... w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia 8 września 2015 r. W. S. (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisane w komparycji postanowienie Ministra Finansów. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne i normy dotyczące postepowania sądowego przed sądami administracyjnymi zostały określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 i 2 pkt 1 p.p.s.a. sady administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, zaś kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powyższego wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść od postanowienia wydanego po rozpatrzeniu środka odwoławczego złożonego na postanowienie wydane w pierwszej instancji. Zaskarżone postanowienie Ministra Finansów jest rozstrzygnięciem wydanym w pierwszej instancji. Jak wynika z tego postanowienia, skarżący został prawidłowo pouczony o możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (k. 8 akt adm). Sąd zauważa, iż z przekazanych Sądowi akt administracyjnych wynika, iż skarżący skorzystał z przysługującego mu uprawnienia do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od postanowienia Ministra Finansów z ... lipca 2015 r. Postanowieniem z dnia ... sierpnia 2015 r. nr ... Minister Finansów utrzymał w mocy postanowienie własne z dnia ... lipca 2015 r. Wobec powyższego złożenie do Sądu skargi na postanowienie Ministra Finansów z dnia ... lipca 2015 r. nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności rozstrzygnięcia organu administracji pierwszej instancji. Stwierdzić należy, że wniesienie skargi na postanowienie wydane w pierwszej instancji jest niedopuszczalne, co skutkuje odrzuceniem tejże skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.