II OZ 997/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 września 2019 r., sygn. akt II SA/Gd 866/18 o odrzucenia zażalenia w sprawie ze sprzeciwu M.P. i H.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 16 lipca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę kasacyjną H.P. (dalej: "Skarżący") od wyroku z 29 marca 2019 r. uchylającego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. W postanowieniu tym wskazano, że zgodnie z art. 151a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd uwzględniając sprzeciw od decyzji, uchyla decyzję w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 151a § 3 tej ustawy od wyroku, o którym mowa w § 1, nie przysługuje środek odwoławczy, z tym że na zawarte w wyroku postanowienie w przedmiocie grzywny przysługuje zażalenie. Postanowienie z 16 lipca 2019 r. zawierało pouczenie, że postanowienie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. W dniu 22 lipca 2019 r. wpłynęło do Sądu zażalenie na ww. postanowienie sporządzone osobiście przez Skarżącego. Postanowieniem z 3 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie, wskazując, że zostało ono sporządzone przez nieuprawnioną osobę. Na powyższe postanowienie Skarżący złożył zażalenie, wnosząc o jego uchylenie bądź zmianę. W uzasadnieniu zaznaczył, że jego wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został merytorycznie rozpoznany, a postępowanie w sprawie prawa pomocy zostało umorzone, w związku z czym Skarżący został pozbawiony możliwości obrony swoich praw. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Jednocześnie w myśl art. 194 § 4 p.p.s.a. z Zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy, należy wskazać, ze wyrokiem z 29 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżoną decyzję. Na powyższy wyrok Skarżący wniósł skargę kasacyjną, która została odrzucona postanowieniem z 16 lipca 2019 r. z uwagi na jej niedopuszczalność. Następnie Skarżący, prawidłowo pouczony o trybie wniesienia zażalenia, wniósł sporządzone osobiście zażalenie na powyższe postanowienie. Oznacza to, że Skarżący nie dochował trybu wniesienia zażalenia określonego w art. 194 § 4 p.p.s.a. Tym samym w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w rozpoznawanej sprawie zostały spełnione przesłanki odrzucenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W tym miejscu należy podkreślić, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządzone niezgodnie z dyspozycją art. 194 § 4 p.p.s.a. należało uznać za niedopuszczalne. Tym samym brak jest podstaw do uchylenia lub zmiany prawidłowo wydanego postanowienia Sądu I instancji. Jednocześnie odnosząc się do argumentacji zawartej w złożonym zażaleniu, należy wskazać, że wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od obowiązku poniesienia kosztów postępowania oraz ustanowienie adwokata został, wbrew twierdzeniu Skarżącego, rozpoznany merytorycznie. Referendarz sądowy postanowieniem z 15 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Gd 867/18, odmówił przyznania Skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z uwagi na posiadanie przez Skarżącego dostatecznych środków na prowadzenie sprawy. Na skutek sprzeciwu Skarżącego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z 7 marca 2019 r. zmienił postanowienie z 15 stycznia 2019 r. w ten sposób, że odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu sąd podzielił argumentację podniesioną w zaskarżonym postanowieniu z 15 stycznia 2019 r. Oznacza to, że Skarżący dysponował środkami umożliwiającymi mu ustanowienie pełnomocnika procesowego z wyboru, co umożliwiłoby mu prawidłowe złożenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.