I SA/Ol 430/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Błesiński Sędziowie Sędzia NSA Włodzimierz Kędzierski (spr.) Sędzia WSA Renata Kantecka Protokolant Anna Gradowska po rozpoznaniu w Olsztynie na rozprawie w dniu 27 listopada 2008 r. sprawy ze skargi Spółki A na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę. UZASADNIENIE Spółka A w W. jest podatnikiem podatku od nieruchomości i z tego tytułu posiadała zobowiązania podatkowe. Burmistrz Miasta skierował do Naczelnika A I Urzędu Skarbowego tytuły wykonawcze w celu wyegzekwowania należnego podatku od nieruchomości wraz z należnymi za zwłokę odsetkami. Tytuły wykonawcze do tego organu wpłynęły "[...]". Dnia "[...]" Naczelnik I Urzędu Skarbowego przekazał tytuły wykonawcze Naczelnikowi III Urzędu Skarbowego, powiadamiając o tym wierzyciela w dniu "[...]". odpisy tytułów wykonawczych doręczone zostały zobowiązanej Spółce A. Burmistrz Miasta pismem z "[...]". powołując się na przepis § 9 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z 22.11.2001r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. Nr 137, poz. 1541 ze zm.) powiadomił Naczelnika III Urzędu Skarbowego, że zaległości objęte tytułem wykonawczym Nr 1/2007 uległy zmianie i na dzień 07.01.2008r. wynoszą 10.549,00 zł, bowiem w dniu 07.01.2008r. dłużnik dokonał wpłaty 10.078,40 zł. Dnia "[...]" do III Urzędu Skarbowego wpłynęły zarzuty Spółki A w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, w których wskazano na niewłaściwość miejscową organu egzekucyjnego oraz niezgodność tytułu wykonawczego 1/07 z rzeczywistą należnością podlegającą wyegzekwowania. Burmistrz Miasta postawieniem z "[...]" ., "[...]", uznał zarzuty za nieuzasadnione. Dłużnik Spółka A na powyższe postanowienie złożyła zażalenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. postanowieniem z "[...]",nr SKO-55-32/08"[...]", uchyliło w całości zaskarżone postanowienie Burmistrza i orzekło o uznaniu zarzutu dotyczącego niewłaściwości organu egzekucyjnego oraz uznało zarzut naruszenia przepisu art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji za nieuzasadniony. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu postanowienia wywiodło, że zarzut niewłaściwości miejscowej organu egzekucyjnego należy rozpatrywać w ramach dyspozycji przepisów art. 22 § 2 i § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji a także art. 5 ust. 9a pkt 1, ust. 9b pkt 7 i art. 5a ustawy z 21.06.1996r. o urzędach i izbach skarbowych (t.j. Dz.U. z 2004r. Nr 121, poz.1267 ze zm.) oraz art. 31 ust. 1 ustawy z 27 czerwca 2003r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zadania i kompetencje organów oraz organizację jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych (Dz.U. Nr 137, poz. 1302 ze zm.). Spółka A jest tzw. dużym podatnikiem w rozumieniu art. 5 ust. 9b pkt 7 ustawy o urzędach i izbach skarbowych. Załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Finansów z 19.11.2003r. w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib urzędów skargowych i dyrektorów izb skarbowych (Dz.U. Nr 209, poz. 2027 ze zm.) zawiera wykaz urzędów skarbowych wyłącznie właściwych w zakresie tzw. dużych podatników. Dla Spółki A jako dużego podatnika właściwym urzędem skarbowym jest I Urząd Skarbowy. Tym samym Naczelnik III Urzędu Skarbowego nie jest właściwym organem egzekucyjnym do prowadzenia egzekucji przeciwko Spółce A. Odnośnie zarzutu prowadzenia egzekucji z naruszeniem przepisu art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że fakt uregulowania części zaległości w dniu 07.01.2008r. – czyli po sporządzeniu tytułu wykonawczego – nie daje podstaw do uznania tytułu za wadliwy. Zgodnie bowiem z przepisem § 5 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Finansów z 22.11.2001r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. Nr 137, poz. 1541 ze zm.) po bezskutecznym upływie terminu określonego w upomnieniu, wierzyciel wystawia tytuł wykonawczy. Tak też postąpiono w sprawie. W myśl § 6 pkt 9 rozporządzenia przed zastosowaniem środków egzekucyjnych we własnym zakresie bądź wysłaniem tytułu wykonawczego do naczelnika urzędu skarbowego lub organu egzekucyjnego, o którym mowa w ust. 1b rozporządzenia, wierzyciel sprawdza czy należność nie została uiszczona. Późniejsze dokonanie spłaty części zobowiązania nakłada na wierzyciela jedynie obowiązek informowania organu egzekucyjnego o zmianie wysokości należności objętej tytułem wykonawczym. Nie zachodzi więc potrzeba wystawiania nowego tytułu wykonawczego. Spółka A na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. wniosła skargę w zakresie nieuwzględnienia zarzutu opartego na przepisie art. 33 pkt 1 ustawy z 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.). Wskazując na naruszenie powyższego przepisu, Spółka wniosła o uchylenie postępowania w zaskarżonej części oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi Spółka wywiodła, iż nie może zgodzić się ze stanowiskiem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, gdyż wszczęcie postępowania egzekucyjnego zostało zakwestionowane z uwagi na częściową zapłatę zobowiązań Spółki A objętych tytułem wykonawczym 1/2007, przed wszczęciem egzekucji. Częściowa zapłata zobowiązania objętego tytułem wykonawczym nastąpiła w dniu 07.01.2008r. W tej sytuacji w dacie wszczęcia egzekucji wykazane w tytule zobowiązanie było częściowo niewymagalne, a zatem spełniona została przesłanka z art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zarzut zgłoszony na podstawie art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jest środkiem ochrony prawnej przysługującej zobowiązanemu w związku ze wszczęciem egzekucji przez organ egzekucyjny w celu wyegzekwowania kwot nienależnych. Treść przepisu art. 34 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wskazuje, że jeśli stanowisko wierzyciela odnośnie zarzutu z art. 33 pkt 1 ustawy będzie negatywne dla zobowiązanego, to organ egzekucyjny, który błędnie wszczął egzekucję, będzie związany stanowiskiem wierzyciela i nie będzie mógł uwzględnić zarzutów. Wreszcie skarżąca podniosła, że w postępowaniu egzekucyjnym poza zgłoszeniem zarzutu z art. 33 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zobowiązanemu nie przysługują inne środki ochrony prawnej przed wadliwie prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O.wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył , co następuje : Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy egzekucję wszczął Naczelnik III Urzędu Skarbowego. Postanowieniem z "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O.stwierdziło, iż właściwym organem do prowadzenia postępowania egzekucyjnego w sprawie jest Naczelnik I Urzędu Skarbowego. Tym samym postępowanie egzekucyjne nie może być kontynuowane przez Naczelnika III Urzędu Skarbowego. Postępowanie takie będzie prowadził Naczelnik I Urzędu Skarbowego. Organ ten na dzień wszczęcia egzekucji będzie dysponował tytułem wykonawczym i informacją wierzyciela – Burmistrza– o częściowej zapłacie należności objętej tytułem wykonawczym 1/2007. W prowadzony przez ten organ postępowaniu egzekucyjnym zobowiązanemu będzie przysługiwało prawo zgłoszenia zarzutów. Niezależnie od wyżej poczynionych uwag koniecznym jest dokonanie oceny zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. Poza sporem pozostaje fakt, że na dzień wystawienia tytułu wykonawczego wykazana w tytule należność istniała. W tym stanie rzeczy zgodnie z art. 6 § 1 ustawy z 17.06.1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.) wierzyciel zobowiązany był do podjęcia czynności zmierzających do zastosowania środków egzekucyjnych. Ustawodawca w art. 6 § 2 powołanej ustawy upoważnił ministra właściwego do spraw finansów publicznych do określenia w drodze rozporządzenia, trybu postępowania wierzycieli należności pieniężnych ... zapewniających terminowość i prawidłowość do kierowania do organu egzekucyjnego wniosków egzekucyjnych i tytułów wykonawczych. W oparciu o delegację ustawową Minister Finansów z 22.11.2001r. wydał rozporządzenie w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. Nr 137, poz. 1541 ze zm.). Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia po bezskutecznym upływie terminu określonego w upomnieniu, wierzyciel wystawia tytuł wykonawczy i w myśl § 7 ust. 4 przesyła go niezwłocznie organowi egzekucyjnemu. Jeżeli po przesłaniu tytułu wykonawczego do organu egzekucyjnego wysokość należności objętej tytułem wykonawczym ulegnie zmianie, to wierzyciel niezwłocznie zawiadamia o tym organ egzekucyjny, podając przyczynę zmiany (§ 9 ust. 1 pkt1 powołanego rozp.). W takiej sytuacji nie jest wymagana aktualizacja tytułu wykonawczego. Tytuł wykonawczy podlega aktualizacji wówczas, kiedy w trakcie postępowania egzekucyjnego zostanie wydane orzeczenie określające lub ustalające inną wysokość należności pieniężnej niż objęta tytułem wykonawczym (§ 9 ust. 1b powołanego wyżej rozporządzenia). Powołane wyżej rozporządzenie Ministra Finansów nie przekracza – zdaniem Sądu delegacji z art. 6 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W tej sytuacji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. uznać należało za zgodne z prawem. Jeżeli natomiast organ egzekucyjny prowadzi egzekucję bez uwzględnienia ograniczenia należności przez wierzyciela, to zobowiązanemu przysługuje prawo zgłoszenia żądania umorzenia postępowania egzekucyjnego w części w jakiej należność objęta tytułem została zapłacona (art. 59 § 1 pkt 1 i § 3 i 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego wydaje organ egzekucyjny. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił skargę.