V SA/Wa 1490/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 5 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności dla udzielenia zgody na pobyt tolerowany postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE W skardze na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] kwietnia 2012 r. strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji o deportacji, "przynajmniej do dnia trwania procedury sądowo administracyjnej". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na wstępie wskazać należy, iż ogólnie sformułowany wniosek o wstrzymanie wykonania "decyzji o deportacji" potraktowano jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem utrzymano nią w mocy m. in. orzeczenie o wydaleniu z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu zaistniały w sprawie przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania oznaczonej decyzji z uwagi na orzeczenie w przedmiocie wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jak to już podniesiono w orzecznictwie, wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez sąd, pozbawia go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, ale także sprawia, że w razie ewentualnego uwzględnienia jego skargi, udzielona cudzoziemcowi ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna (por. postanowienie NSA z 12.01.2006 r., II OZ 1390/05). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.