II SA/Lu 408/07

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 16 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L.T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E.M.K. na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zwrotu części wywłaszczonych nieruchomości oraz zobowiązania do zwrotu zwaloryzowanego odszkodowania p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. UZASADNIENIE L.T. - pełnomocnik skarżącego E.M.R., w dniu 9 października 2007r. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy symbol PPF w zakresie całkowitym domagając się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Z powyższego unormowania wynika, że prawo pomocy może być przyznane osobie, która jest stroną postępowania toczącego się przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Z mocy art. 12 p.p.s.a., ilekroć w niniejszej ustawie jest mowa o stronie, rozumie się przez to również uczestnika postępowania. Powyższe przepisy nie dają natomiast podstaw do przyznania prawa pomocy pełnomocnikowi strony. Jak wynika ze złożonego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy, w rubryce nr 2 dotyczącej wskazania wnioskodawcy i jego adresu, L.T. podał swoje nazwisko i swój adres. Ponadto L.T. w rubryce nr 15, dotyczącej podpisu osoby wnoszącej, złożył swój podpis. Powyższe wskazuje, że L.T. wskazał na siebie jako na osobę ubiegającą się o przyznanie prawa pomocy. W związku z powyższym, stwierdzić należy, że wniosek L.T. o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie. L.T. jest, bowiem pełnomocnikiem strony skarżącej – E.M.R. i jako pełnomocnikowi strony skarżącej prawo pomocy nie może być mu przyznane. Z tych względów oraz na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.