I OW 111/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janina Antosiewicz (spr.) Sędziowie: sędzia NSA Małgorzata Pocztarek sędzia NSA del. Leszek Kiermaszek Protokolant st. inspektor sądowy Barbara Dąbrowska-Skóra po rozpoznaniu w dniu 19 października 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Łodzi a Łódzkim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania odwołania A. i M.K. od decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] dotyczącej umorzenia postępowania rozgraniczającego nieruchomości położonej w L. przy ul. M. postanawia: wskazać Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi jako organ właściwy do rozpoznania odwołania. UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi wnioskiem z dnia 20 czerwca 2011 r. (wpływ do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 8 lipca 2011 r.) wystąpiło o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy tym Kolegium a Łódzkim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, który z organów jest właściwy do rozpatrzenia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta Łodzi nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. w sprawie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości położonej w L. przy ul. M., ozn. nr działek [...] i [...], stanowiącej współwłasność B.Z., M.M., B.Z. i P.Z. z przyległymi działkami nr [...] i [...], położonymi przy ul. M., nr [...] – przy ul. T., nr [...] – przy ul. T., nr [...] – przy ul. M. i nr [...] przy ul. M. (droga). W uzasadnieniu wniosku SKO podało, iż postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r. Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na podstawie art. 65 § 1 k.p.a. uznał się niewłaściwym do rozpoznania odwołania A. i M.K. od decyzji Prezydenta Miasta Łodzi nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. w sprawie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości wyżej opisanych. W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Łodzi stwierdził, że zgodnie z art. 129 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. Decyzja, od której strona złożyła odwołanie dotyczy postępowania o rozgraniczenie nieruchomości. Organem pierwszej instancji właściwym do przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego jest Prezydent Miasta Łodzi wykonujący to zadanie jako własne. W związku z tym i na podstawie art. 17 k.p.a. organami wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze. Z tego wywodzi właściwość rzeczową Kolegium do rozpoznania wniesionego odwołania, które strony zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji Prezydenta Miasta Łodzi skierowały do Łódzkiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Nie podzielając tego stanowiska Kolegium powołuje się na przepis art. 6a ust. 1 pkt 2 lit. b/ ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, który wymienia starostę wykonującego zadania przy pomocy geodety powiatowego jako organ wchodzący w skład Służby Geodezyjnej i Kartograficznej. Starosta na wniosek gminy powierza wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta), w drodze porozumienia, prowadzenie spraw należących do zakresu jego zadań i kompetencji, w tym wydawanie decyzji administracyjnych, po spełnieniu warunków, o których mowa w ust. 6 (ust. 4). Wójt (burmistrz, prezydent miasta) prowadzi sprawy powierzone na podstawie ust. 4 przy pomocy geodety gminnego wchodzącego w skład urzędu gminy (ust. 5). Stosownie zaś do art. 7b ust. 1 ustawy, wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego działający w imieniu wojewody wykonuje zadania niezastrzeżone na rzecz organów administracji geodezyjnej i kartograficznej, a w szczególności: 1) kontroluje przestrzeganie i stosowanie przepisów ustawy, a w szczególności: a) zgodność wykonywania prac geodezyjnych i kartograficznych z przepisami ustawy, b) posiadanie uprawnień zawodowych przez osoby wykonujące samodzielne funkcje w dziedzinie geodezji i kartografii; 2) kontroluje działania administracji geodezyjnej i kartograficznej; 3) współdziała z Głównym Geodetą Kraju oraz organami kontroli państwowej w zakresie właściwości nadzoru geodezyjnego i kartograficznego; 4) ewidencjonuje lokalne systemy informacji o terenie oraz przechowuje kopie zabezpieczające bazy danych, w tym w szczególności bazy danych ewidencji gruntów i budynków; 5) (uchylony); 6) na wniosek starosty wyraża opinię o przygotowaniu gminy do przejęcia zadań w trybie art. 6a ust. 4. W rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jest organem: 1) pierwszej instancji w sprawach określonych w ustawie; 2) wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej (ust. 2). Zatem to nie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi, lecz Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Łodzi jest organem właściwym do orzekania w przedmiotowej sprawie, co potwierdza także art. 1 ust. 1 ustawy o samorządowych kolegiach odwoławczych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdza nadto, iż zaskarżona decyzja Prezydenta Miasta Łodzi nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. w sprawie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego została wydana na podstawie art. 105 § 1 i 2 k.p.a., a więc w sytuacji, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe. W opisanym stanie faktycznym nie będzie mieć zatem zastosowania uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w składzie pięciu sędziów NSA z dnia 19 maja 2003 r. sygn. akt OPK 32/02, zgodnie z którą "od decyzji umarzającej postępowanie administracyjne i przekazującej sprawą o rozgraniczenie z urzędu sądowi, wydanej na podstawie art. 34 ust. 2 ustawy z dnia 11 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 z późn. zm.), przysługuje stronie prawo wniesienia odwołania do samorządowego kolegium odwoławczego" (ONSA 2003, nr 4, poz. 123, "Wokanda" 2003, nr 12, s. 33). W odpowiedzi na wniosek Łódzki Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o wskazanie jako właściwego SKO w Łodzi do rozpoznania tej sprawy wywodząc, iż przepis art. 6a ust. 1 pkt 2 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne a następnie ust. 4 tego przepisu nie znajduje zastosowania w tej sprawie. Organami właściwymi do spraw o rozgraniczenie, na mocy art. 29 ust. 3 powołanej ustawy są wójt, burmistrz i prezydent miasta, który te zadania wykonuje bez porozumienia ze starostą, bowiem są to zadania własne gminy. W związku z tym na podstawie art. 17 k.p.a. organem wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Spór pomiędzy Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Łodzi a Łódzkim Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego jest negatywnym sporem kompetencyjnym, o to który z pozostających w sporze organów jest właściwy do rozpatrzenia odwołania stron od decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 14 kwietnia 2011 r., umarzającej postępowanie o rozgraniczenie i podlega on rozpoznaniu przez Sąd. Rozpoznając ten wniosek Naczelny Sąd Administracyjny zważył, iż postępowanie o rozgraniczenie nieruchomości zostało odrębnie uregulowane w rozdziale 6 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 z późn. zm.). W myśl art. 29 ust. 3 tej ustawy rozgraniczenia nieruchomości dokonują wójtowie, burmistrzowie i prezydenci miast oraz w wypadkach określonych w ustawie, sądy. Organy samorządowe zgodnie z art. 30 ust. 1 powołanej ustawy przeprowadzają rozgraniczenie nieruchomości z urzędu lub na wniosek strony. Z kolei art. 33 ust. 1 stanowi podstawę do wydania decyzji przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta) o rozgraniczeniu nieruchomości, jeżeli zainteresowani właściciele nieruchomości nie zawarli ugody. Zgodnie z art. 33 ust. 3 ustawy strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać, w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji w tej sprawie, przekazania sprawy sądowi. Umorzenie postępowania administracyjnego następuje w przypadku, gdy nie dochodzi do zawarcia ugody lub nie ma podstaw do wydania decyzji, a podstawę do umorzenia stanowi przepis art. 34 ust. 2 ustawy. W odniesieniu do decyzji wydanej w trybie art. 34 ust. 2 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 19 maja 2003 r. sygn. akt OPK 32/02 przyjmując, iż służy od niej stronie prawo wniesienia odwołania do samorządowego kolegium odwoławczego (ONSA 2003, nr 4, poz. 123). Podzielając ten pogląd Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż ta właściwość kolegium odwoławczego jest uzasadniona także wówczas, gdy umorzenie postępowania administracyjnego następuje na podstawie art. 105 k.p.a. Przypadek ten wprost obejmuje przepis art. 34 ust. 1, który zawiera w sobie także sytuację kiedy z innych przyczyn nie dochodzi do wydania decyzji w trybie art. 33 ust. 1, czyli decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości. Jak wynika z powyższych uregulowań sprawy o rozgraniczenie zostały w ustawie przekazane organom gmin jako ich zadania własne. Nie ma zatem żadnych podstaw, aby przyjąć, iż ma w tym przypadku zastosowanie przepis art. 6a ust. 4 powołanej ustawy, gdyż może on tylko dotyczyć tych spraw, które ustawa przekazała do właściwości starostów i które na wniosek organów samorządu terytorialnego zostały w drodze porozumienia przekazane do prowadzenia organom gminy. Do załatwienia spraw wyszczególnionych w rozdziale 6 ustawy nie jest potrzebne takie porozumienie, gdyż właściwość organów gminy wynika wprost z przepisów ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne. Uwzględniając powyższą właściwość organów gminy należy przyjąć, iż zgodnie z art. 17 ust. 1 k.p.a. organem wyższego stopnia w tych sprawach są samorządowe kolegia odwoławcze. Do rozpatrzenia odwołania wniesionego w tej sprawie właściwe jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi. Z tych względów na podstawie art. 4 i art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.