II FSK 1058/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Antoni Hanusz, Sędziowie: NSA Jerzy Rypina (sprawozdawca), WSA del. Sławomir Presnarowicz, , Protokolant Marek Kleszczyński, po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2008 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 lutego 2007 r. sygn. akt I SA/Łd 2042/06 w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 29 września 2006 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004r. 1) oddala skargę kasacyjną, 2) zasądza od A. M. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 26 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 22 września 2006 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd pierwszej instancji stwierdził, że stan faktyczny sprawy nie budzi zastrzeżeń. Wynika z niego, że podatnik wraz z żoną zbył, przed upływem pięciu lat od daty zakupu, zabudowaną nieruchomość położoną w A.. Następnie małżonkowie M. złożyli w urzędzie skarbowym oświadczenie o chęci przeznaczenia uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości przychodu na zakup mieszkania. Po czym część tego przychodu przeznaczyli na zakup lokalu mieszkalnego oraz związane z tą transakcją koszty, oraz część na spłatę kredytu mieszkalnego, udzielonego w dniu 23 grudnia 2002 r. przez bank na zakup zbytej w kwietniu 2004 r. nieruchomości. W ocenie organów podatkowych i Sądu pierwszej instancji wykładnia gramatyczna art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie pozwala na zwolnienie od podatku dochodowego kwoty wydatkowanej na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup sprzedanej nieruchomości. Wobec tego zasadne jest określenie podatnikowi zobowiązania w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych. Dodatkowo Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że ustawodawca w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit e cytowanej ustawy ustanowił, że przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, wolne są od podatku w części wydatkowanej nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży na spłatę kredytu lub pożyczki, a także odsetek od kredytu lub pożyczki zaciągniętych na cele, o których mowa w lit. a. Z tego przepisu wynika, że ustawodawca zwolnił od opodatkowania część przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, wydatkowanego na spłatę kredytu lub pożyczki, a także odsetek od kredytu lub pożyczki, zaciągniętych na nabycie kolejnej nieruchomości. W skardze kasacyjnej A. M. zarzucił wyrokowi Sądu pierwszej instancji naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a i lit. e ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. Nr 44, poz. 176 z 2000 r. ze zm.) poprzez przyjęcie, że przeznaczenie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości na spłatę kredytu zaciągniętego w celu zakupu tejże nieruchomości nie powoduje nabycia prawa do zwolnienia tych przychodów od zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych. Powołując się na przedstawioną podstawę skargi kasacyjnej wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej wywodzi, że ustawodawca w powołanym przepisie nie sprecyzował, czy wolne od zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych są środki przeznaczone miedzy innymi na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup nowej nieruchomości, czy też sumy przeznaczone na spłatę wcześniej zaciągniętego kredytu na zakup zbytej przez podatnika nieruchomości. Oznacza to, że wykładnia literalna tego przepisu nie uzasadnia wniosków wyprowadzonych przez organy podatkowe i Sąd. Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjne nie ma usprawiedliwionych podstaw. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego sposób sformułowania przepisu art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Z powyższego przepisu wynika jasno, że wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych są przychodu uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a - c, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, które to zastrzeżenie nie ma zastosowania w rozpoznawanej sprawie, w części wydatkowanej, nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży: na nabycie, budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację, remont budynku mieszkalnego, jego części, własnego lokalu mieszkalnego. W powołanym przepisie normodawca w sposób enumeratywny wymienia cele, na które musi być wydatkowany przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych aby podatnik mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego. Jakiekolwiek odstępstwo od ściśle wytyczonych przez ustawodawcę celów jest niedopuszczalne. W tych samych kategoriach winien być odczytany przepis art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e cytowanego przepisu, w którym normodawca zwalnia od podatku dochodowego przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, w części wydatkowanej, nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży, na spłatę kredytu lub pożyczki, a także odsetek od kredytu lub pożyczki, zaciągniętych na cele, o których mowa w lit. a. W świetle treści przepisu art. 21 ust. 1 pkt 32 lit a i c cytowanej ustawy, wywody autora skargi kasacyjnej, iż ustawodawca nie sprecyzował, czy wolne od zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych są środki przeznaczone miedzy innymi na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup nowej nieruchomości, czy też spłatę nieruchomości zbytej należy uznać za nieporozumienie. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono zgodnie z art. 204 pkt 1 cytowanej ustawy.