V SA/Wa 171/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o sprostowanie postanowienia z dnia 23 lutego 2009 r., sygn. akt V SA/Wa 171/09 w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na terenach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: - odmówić sprostowania postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2009 r., w sprawie o sygn. akt V SA/Wa 171/09 UZASADNIENIE Pismem z dnia 23 grudnia 2008 r. (data nadania pocztowego) skarżący wniósł skargę na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...]. Postanowieniem z dnia 23 lutego 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargę odrzucił. Pismem z dnia 30 lipca 2009 r. pełnomocnik organu zwrócił się o sprostowanie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 lutego 2009 r. W piśmie wyjaśniono, iż w ww. postanowieniu Sąd nieprawidłowo określił przedmiot zaskarżonej decyzji, wskazując iż dotyczy ona stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na terenach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, podczas gdy decyzja ta dotyczyła stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej: p.p.s.a. Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić także na wniosek strony lub innego uczestnika postępowania na prawach strony o czym stanowi art. 159 p.p.s.a. Zgodnie natomiast z art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach. Przedmiotem sprostowania mogą być niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron czy też dokładne wymienienie innych podmiotów występujących w postępowaniu sądowoadministracyjnym, np. przez podanie ich pełnej nazwy lub siedziby. Za niedokładność może być uznane nieprawidłowe podanie imienia strony, choćby było zgodne z oznaczeniem podanym w skardze lub innym piśmie procesowym. Opisane nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty czyli niebudzący wątpliwości, bezsporny i pewny. Pełnomocnik organu podnosi we wniosku, że w postanowieniu z dnia 23 lutego 2009 r. Sąd nieprawidłowo określił przedmiot zaskarżonej decyzji, wskazując iż dotyczy ona stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na terenach o niekorzystnych warunkach gospodarowania, podczas gdy decyzja ta dotyczyła stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu płatności bezpośrednich do gruntów rolnych na rok 2004. W ocenie Sądu w ww. postanowieniu prawidłowo wskazano przedmiot postępowania. Zaskarżoną do Sądu decyzją z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...] r. Prezes ARiMR utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w E. z dnia [...] października 2008 r., nr [...], która dotyczyła stwierdzenia nieważności decyzji o przyznaniu płatności z tytułu wspierania działalności rolniczej na terenach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Sąd nie stwierdził zatem niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, które mogłyby podlegać sprostowaniu. Ponadto zdaniem Sądu zawarte we wniosku żądanie sprostowania wskazanego w postanowieniu z 23 lutego 2008 r. przedmiotu zaskarżonej decyzji – nawet gdyby było uzasadnione – nie mieści się w żadnej z kategorii usterek wymienionych w powołanym powyżej art. 156 § 1 p.p.s.a. i nie może być prostowane w trybie art. 156 w zw. z art. 166 p.p.s.a., bowiem spowodowałoby zmianę rozstrzygnięcia pod względem przedmiotowym. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 156 § 1 w związku z art. 166 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.