IV SA/Gl 154/07

SENTENCJA Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 24 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata postanawia: 1. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych jako bezprzedmiotowe, 2. ustanowić adwokata dla skarżącego. UZASADNIENIE W piśmie procesowym datowanym na [...] H. H. wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu powołując się na okoliczność pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Z uwagi na fakt, iż powyższe żądanie nie zostało wyrażone w wymaganej przepisami formie, zarządzeniem z dnia [...] skarżącego wezwano do nadesłania wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, według ustalonego wzoru. H. H. złożył rzeczony formularz w dniu [...], precyzując, iż zakres jego żądania obejmuje nie tylko ustanowienie pełnomocnika procesowego w osobie adwokata lecz także zwolnienie od kosztów sądowych. Równocześnie podniósł, że przebywa aktualnie w [...] i osiąga miesięczny dochód w wysokości [...] (w tym [...] w kwocie [...] i [...] w rozmiarze [...]), jednak po pomniejszeniu o potrącenia, dokonywane między innymi z tytułu [...] pozostaje do jego dyspozycji zaledwie około [...]. Nadto wnioskujący oświadczył, że nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości. W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje. Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym. Na wstępie należy odnotować, że skarga w niniejszej sprawie złożona została na decyzję wydaną w przedmiocie zasiłku celowego, który jest jednym ze świadczeń przewidzianych w ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.). Zgodnie zaś z art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Wnioskujący korzysta zatem w niniejszej sprawie ze zwolnienia od kosztów sądowych z mocy samego prawa a w rezultacie postępowanie w kwestii zwolnienia go od rzeczonych kosztów było bezprzedmiotowe i z tego powodu należało je umorzyć działając na podstawie art. 161 §1 pkt 3 i §2 p.p.s.a. w związku z art. 258 §1 i §3 tej ustawy. Odnosząc się natomiast do wniosku H. H. o ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika procesowego godzi się przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. Stosownie do jej brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 §3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Dokonana w tym kontekście analiza stanu majątkowego skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń wyżej wymienionego wynika bowiem, że przebywa on aktualnie w [...] i nie posiada żadnych zasobów finansowych ani innego majątku. Z kolei dokumenty znajdujące się w aktach administracyjnych niniejszej sprawy potwierdzają, że wysokość miesięcznego dochodu netto uzyskiwanego przezeń z tytułu [...] wynosi zaledwie [...] (patrz: decyzja [...] z dnia [...], stanowiąca kartę nr 15 akt administracyjnych). Zważywszy przywołane wyżej okoliczności uznano, że opłacenie wydatków, jakie mogą wiązać się z udziałem w sprawie profesjonalnego pełnomocnika procesowego przekracza możliwości płatnicze wnioskującego i dlatego ustanowiono dla niego adwokata, działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a., w związku z art. 258 §3 oraz z art. 246 §1pkt 2 tej ustawy.