I SA/Rz 791/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Popek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2014 rok z urzędu w przedmiocie odrzucenia skargi -postanawia- I. odrzucić skargę, II. zwrócić [...] kwotę 200 (dwustu) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi. UZASADNIENIE [...] (zwana dalej: Wspólnotą, Skarżącą) wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w R. z dnia [...] października 2017 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w L. z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] o odmowie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2014 rok. Z uwagi na braki formalne i fiskalne skargi, zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 i 6 grudnia 2017 r. Sąd wezwał Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł oraz o nadesłanie dokumentu wykazującego, że osoby które podpisały skargę są upoważnione do reprezentowania strony skarżącej w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie Skarżąca uiściła żądany wpis oraz nadesłała dokumenty mające świadczyć o upoważnieniu do reprezentowania strony skarżącej, w tym m. in. kserokopie uchwał podjętych w dniu [...] czerwca 2017 r. poświadczonych za zgodność z oryginałem przez B. K. i M. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy sąd administracyjny obowiązany jest ocenić dopuszczalność skargi, ponieważ zgodnie z przepisami art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm. – zwana dalej: P.p.s.a.), skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Jej rozpoznanie rodziłoby bowiem nieważność postępowania (art. 183 § 2 pkt 1, art. 172 i art. 285k § 3 P.p.s.a.). Postępowanie sądowoadministracyjne ma charakter skargowy. Oznacza to, że do jego wszczęcia konieczna jest inicjatywa uprawnionego podmiotu, który określają przepisy art. 50 § 1 i 2 P.p.s.a. Podmiot taki, aby miał zdolność występowania w charakterze strony w postępowaniu sądowym, musi posiadać zdolność sądową. Ta zaś przysługuje podmiotom określonym w przepisach art. 25 P.p.s.a. i jest to osoba fizyczna, organ administracji publicznej albo określona w przepisach jednostka organizacyjna. Natomiast w myśl art. 29 P.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jeżeli braki w zakresie zdolności sądowej dają się uzupełnić, sąd wyznaczy odpowiedni termin, stosownie do art. 31 § 1 P.p.s.a. Jeżeli braków takich uzupełnić nie można sąd zniesie postępowanie, w zakresie w jakim jest ono dotknięte brakami, i w miarę potrzeby wyda odpowiednie postanowienie. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej, przy czym – jak postanowiono w § 2 tego artykułu, z powodu braku zdolności sądowej jednej ze stron sąd odrzuci skargę dopiero wówczas, gdy brak ten nie zostanie uzupełniony. Zgodnie z treścią art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W myśl art. 47 § 2 P.p.s.a. odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej. Zgodnie zaś z art. 48 § 3 P.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji osoby prawnej jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 06 kwietnia 2005r., sygn. IIGZ 19/2005 – LexPolonica nr 380771). Niewykonanie nałożonego przez Sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a (wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005r., sygn. GSK 1337/2004, publ. ONSAiWSA 2005, nr 5, poz.91). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd uznał, że Skarżąca nie wykonała nałożonego do nią obowiązku wykazania, że osoby które podpisały skargę są upoważnione do reprezentowania strony skarżącej. Zgodnie bowiem z § 15 ust. 2 pkt 1 Statutu Spółki do zagospodarowania [...] – do składania oświadczeń woli w imieniu Zarządu Spółki wymagany jest podpis trzech osób, które należą do Zarządu Spółki tj.: przewodniczącego, sekretarza i skarbnika. Sposób reprezentacji Wspólnoty jest zatem bezpośrednio związany z osobami pełniącymi w/w funkcje. Na podstawie przedłożonego nieaktualnego zawiadomienia Starosty L. o zmianie z dnia [...] kwietnia 2017r. (sprzed daty przyjęcia uchwał z [...] czerwca 2017 r.) wynika, że w skład zarządu Wspólnoty po dokonanych zmianach wchodzą następujące osoby: L. H., W. K., B. K. oraz M. S. Dokument ten nie wskazuje jednakże, którzy z tych członków pełnią odpowiednie funkcje w zarządzie Wspólnoty. Przedłożone zaś kserokopie uchwał nr [...],[...],[...] i [...] nie stanowią odpisów, o których mowa w art. 47 § 1 P.p.s.a., jak i również są uwierzytelnionymi fotokopiami bądź uwierzytelnionymi wydrukami poczty elektronicznej, o których mowa w art. 47 § 2 P.p.s.a. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jednolicie przyjmuje się, że technika sporządzenia odpisu ma drugorzędne znaczenie, istotne jest, by odpis był treściowo zgodny z oryginałem i poświadczony za zgodność przez upoważnioną do tego osobę (por. postanowienie NSA z 18 stycznia 2011 r. II OZ 1348/10, LEX nr 743824). Skoro strona skarżąca pomimo prawidłowo skierowanego wezwania oraz pouczenia o procesowych konsekwencjach niewykonania nałożonego obowiązku, nie przedłożyła dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi osób pod nią podpisanych, Sąd pozbawiony został możliwości zweryfikowania, czy podpisani pod skargą W. K., M. S. oraz L. H. w czasie wniesienia skargi pełnili odpowiednio funkcje przewodniczącego, sekretarza i skarbnika, a zatem uprawnieni byli do podpisania i wniesienia skargi. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia. Jednocześnie, orzekając o zwrocie stronie skarżącej kwoty 200 złotych uiszczonej tytułem wpisu sądowego, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.