III SAB/Łd 6/07

SENTENCJA Dnia 17 października 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak po rozpoznaniu w dniu 17 października 2007 roku wniosku P. W. przesłanego w dniu 20 września 2007 roku o uzupełnienie zarządzenia z dnia 6 września 2007 roku wydanego w sprawie ze skargi P. W. na bezczynność Ministerstwa Spraw Zagranicznych w przedmiocie braku reakcji na przesłane pocztą elektroniczną pismo P. W. z dnia 17 listopada 2006 roku zarządza: pozostawić wniosek przesłany przez skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi za pośrednictwem poczty elektronicznej w dniu 20 września 2007 roku bez rozpoznania. tg. UZASADNIENIE W dniu 19 lutego 2007 roku (data przesłania pisma za pośrednictwem poczty elektronicznej) P. W. wniósł skargę na bezczynność Ministerstwa Spraw Zagranicznych w przedmiocie braku reakcji na pismo przesłane pocztą elektroniczną. Postanowieniem z dnia 14 marca 2007 roku Sąd stwierdził swą niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Skarżący wniósł zażalenia na powyższe postanowienie. Postanowieniem z dnia 8 maja 2007 roku Sąd odrzucił zażalenie. Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2007 roku Sąd sprostował błąd pisarski w postanowieniu z dnia 14 marca 2007 roku polegający na niewłaściwym oznaczeniu sygnatury akt sprawy. W dniu 19 lipca 2007 roku za pośrednictwem poczty elektronicznej wpłynął wniosek skarżącego o uzupełnienie postanowienia z dnia 22 czerwca 2007. Zarządzeniem z dnia 24 lipca 2007 roku wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia 19 lipca 2007 roku poprzez jego własnoręczne podpisanie – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Pismem z dnia 7 sierpnia 2007 roku skarżący poinformował, że podtrzymuje swoje stanowisko dotyczące skuteczności korespondencji drogą elektroniczną. Zarządzeniem z dnia 6 września 2007 roku Sąd pozostawił wniosek skarżącego bez rozpoznania. Wnioskiem z dnia 20 września 2007 roku P. W. wniósł o uzupełnienie zarządzenia z dnia 6 września 2007 roku poprzez wskazanie pełnego tekstu ustawy, której to zapisy uzasadniając żądanie od niego własnoręcznego podpisywania pism, a także wskazanie przyczyny braku podpisu sędziego na doręczanym zarządzeniu. W związku z przesłaniem wniosku drogą elektroniczną, zarządzeniem z dnia 25 września 2007 roku wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku z dnia 20 września 2007 roku poprzez jego własnoręczne podpisanie – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W dniu 28 września 2007 roku urząd pocztowy przesłał do Sądu nie doręczone skarżącemu wezwanie do uzupełnienia braków wniosku z dnia 20 września 2007 roku z adnotacją, że w dniu 28 września 2007 roku doręczyciel podjął próbę doręczenia skarżącemu przesyłki, jednakże P. W. odmówił jej przyjęcia. P. W. nie uzupełnił braku wniosku z dnia 20 września 2007 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), w sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Skarżący wszelką korespondencję z Sądem prowadzi za pośrednictwem poczty elektronicznej. Z uwagi na dużą ilość tejże korespondencji, Sądowi z urzędu znana jest okoliczność, że wiadomości przesyłane przez skarżącego są oznaczone certyfikatem wystawionym przez Powszechne Centrum Certyfikacji – CERTUM. Typ certyfikatu, posiadany przez skarżącego jest certyfikatem niekwalifikowanym, służącym jedynie do zabezpieczenia wiadomości (do bezpiecznego przesłania wiadomości) i w odróżnieniu od certyfikatu kwalifikowanego, nie umożliwia weryfikacji bezpiecznego podpisu elektronicznego, czyli podpisu, któremu ustawa z dnia 18 września 2001 roku o podpisie elektronicznym nadaje status równoważny z podpisem własnoręcznym. Jednocześnie wyjaśnić należy, że stosownie do treści art. 1 pkt 6 oraz art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 roku o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. Nr 64, poz. 565 ze zm.), określonych ustawą zasad wymiany informacji drogą elektroniczną, w tym dokumentów elektronicznych, pomiędzy podmiotami publicznymi a podmiotami niebędącymi podmiotami publicznymi, nie stosuje się do sądów administracyjnych. W konsekwencji Sąd nie jest zobowiązany do posługiwania się w korespondencji elektronicznej certyfikatami, o których mowa w treści ustawy o podpisie elektronicznym. Dla skuteczności zatem pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy. Jak już wyżej wskazano skarżący nie uzupełnił braku formalnych pisma. Wezwanie zostało skarżącemu doręczone w trybie art. 74 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym, jeżeli adresat odmawia przyjęcia pisma, zwraca się je sądowi z adnotacją o odmowie jego przyjęcia i datą odmowy. Pismo wraz z adnotacją dołącza się do akt sprawy (art. 74 § 1 ustawy). W takim przypadku uznaje się, że pismo doręczone zostało w dniu odmowy jego przyjęcia przez adresata (art. 74 § w ustawy). Termin do uzupełnienia braku rozpoczął zatem swój bieg w dniu 29 września 2007 roku i upłynął w dniu 5 października 2007 roku. Termin ten jest terminem ustawowym i nie może być skracany ani przedłużany. Uznać należy, że P. W. został pouczony o skutkach prawnych jakie wiążą się z niewykonaniem w terminie zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego wniosku. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), należało pozostawić pismo bez rozpoznania. tg.