II SA/Ol 586/20

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Osipuk Sędziowie Sędzia WSA Marzenna Glabas Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 października 2021 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem oddala skargę. UZASADNIENIE Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że 16 maja 2018 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej organ I instancji lub PINB) wszczął postępowanie administracyjne w sprawie prowadzonych robót budowlanych polegających na obcięciu części połaci dachowej wychodzącej nad dach sąsiedniego lokalu i nadmurowaniu istniejącej ściany szczytowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym na działce o nr. ewid. "[...]" w miejscowości A gm. A 5 czerwca 2018 r. przeprowadzono oględziny podczas których ustalono, iż inwestorem w/w robót budowlanych jest D. S. (dalej: inwestor lub uczestnik postępowania), która oświadczyła, że wykonane roboty są spełnieniem zaleceń rzeczoznawcy budowlanego zawartych w opinii dotyczącej zniesienia współwłasności jako niezbędne w celu umożliwienia podziału budynku i działki. Roboty zostały rozpoczęte 8 września 2017 r., a zakończone 10 września 2017 r. Przedmiotowe roboty polegały na obcięciu połaci dachowej wychodzącej nad dach sąsiedniego lokalu (budynek 3 lokalowy, a lokal inwestora jest lokalem skrajnym), nadmurowano istniejącą ścianę szczytową o około 40 cm, wykonano obróbki na nadbudowanej ścianie oraz z jej dwóch stron. Na w/w roboty inwestor nie uzyskiwał pozwolenia na budowę ani nie zgłaszał faktu wykonania robót tłumacząc, iż wykonywał zalecenia zawarte w opinii biegłego, które zgodnie z opinią należało wykonać do dnia 15 września 2017 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego 14 października 2019 r. ponownie przeprowadził oględziny robót budowlanych wykonanych na budynku mieszkalnym podczas których ustalono, iż stan faktyczny nie uległ zmianie od czasu ostatnich oględzin. Następnie decyzją z "[...]" organ I instancji umorzył postępowanie administracyjne w sprawie prowadzenia robót budowlanych polegających na obcięciu części połaci dachowej wychodzącej nad dach sąsiedniego lokalu i nadmurowaniu istniejącej ściany szczytowej w budynku mieszkalnym wielorodzinnym uznając je za bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu organ wskazał, iż wykonane roboty nie podlegają reglamentacji na gruncie Prawa budowlanego i tym samym na ich wykonanie nie wymagane jest pozwolenie na budowę lub dokonanie zgłoszenia (brak znamion samowoli budowlanej). Z powyższą decyzją nie zgodziła się B. K. (dalej: skarżąca) wskazując, iż w przedmiotowej sprawie doszło do nadbudowy i przebudowy dachu i na wykonane roboty należało uzyskać pozwolenie na budowę bądź dokonać zgłoszenia. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: organ II instancji, organ odwoławczy lub WINB) decyzją z "[...]" uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, iż "roboty budowlane związane z obcięciem części połaci dachowej wychodzącej nad dach sąsiedniej części budynku wielorodzinnego i nadmurowaniu istniejącej ściany szczytowej o około 40 cm, to przebudowa przegród zewnętrznych oraz elementów konstrukcyjnych (dach), która wymaga, na mocy art. 29 ust. 2 pkt 1aa Prawa budowlanego, uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Mając na uwadze powyższe, PINB winien przeprowadzić procedurę naprawczą (w oparciu o art. 51 Prawa budowlanego) i zakończyć postępowanie poprzez wydanie merytorycznej decyzji. Wobec powyższych wskazań organu II instancji, PINB decyzją z "[...]"r. wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2, w związku z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego, orzekł odstąpić od nałożenia na inwestora obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych polegających na przebudowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego na działce o nr "[...]" w miejscowości A obejmującej obcięcie części połaci dachowej wychodzącej nad dach sąsiedniego lokalu i nadmurowaniu istniejącej ściany szczytowej do stanu zgodnego z prawem. Od w/w decyzji odwołanie złożyła skarżąca wskazując, iż PINB dążąc do legalizacji przedmiotowych robót budowlanych powinien wymagać od inwestora dostarczenia takich dokumentów jakie byłyby potrzebne gdyby inwestycja była prowadzona legalnie, czyli np. projekt budowlany, wymagane opinie uzgodnienia itp. W jej ocenie nadmurowanie ściany szczytowej wymaga oceny parametrów technicznych fundamentów budynku. Po rozpatrzeniu odwołania WINB decyzją z "[...]" utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy podtrzymał stanowisko organu I instancji, wyjaśniając, że roboty budowlane związane z obcięciem części połaci dachowej wychodzącej nad dach sąsiedniej części budynku wielorodzinnego i nadmurowaniu istniejącej ściany szczytowej o około 40 cm, to przebudowa przegród zewnętrznych oraz elementów konstrukcyjnych (dach), która wymaga, na mocy art. 29 ust. 2 pkt 1aa Prawa budowlanego, uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ II instancji wyjaśnił, że ideą postępowania naprawczego na podstawie art. 51 Prawa budowlanego jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. W toku postępowania w tym przedmiocie organ nadzoru budowlanego winien ustalić, czy przeprowadzone roboty są zgodne z przepisami prawa oraz - ewentualnie - jakie czynności należy przedsięwziąć, aby zaistniały stan doprowadzić do zgodności z prawem. Celem wszystkich powyższych czynności jest zagwarantowanie bezpieczeństwa wszystkim użytkownikom danego obiektu oraz ochrona osób trzecich. Celem zaś samego postępowania legalizacyjnego jest przywrócenie stanu zgodnego z prawem, co wynika wprost z treści art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Odnosząc się do kwestii zawartych w odwołaniu WINB wskazał, że w sytuacji, gdy możliwe jest doprowadzenie robót do stanu zgodnego z prawem, wówczas postępowanie naprawcze przeprowadzane jest na podstawie przepisu art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, w oparciu o który organ nakłada określone obowiązki wykonania określonych czynności lub robót budowlanych celem doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Natomiast gdy co do wykonanych przez inwestora robót budowlanych brak jest zastrzeżeń w zakresie ich prawidłowości jak i użytych materiałów budowlanych zasadnym jest na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego odstąpienie od nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności lub robót w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z przepisami. W ocenie organu II instancji z taka sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. WINB podniósł, że wykonane przez inwestora roboty budowlane nie są skomplikowane. PINB posiadający wiedzę specjalistyczną z zakresu prawa budowlanego, w tym sztuki budowlanej i norm technicznych posiada kompetencje do samodzielnej oceny ich prawidłowości. Takiej oceny PINB dokonał wskazując w uzasadnieniu decyzji, iż: "obcięcie części dachu wystającej poza mur nie zmieniło układu statycznego dachu ani nie spowodowało zmiany bezpieczeństwa nośności, stateczności konstrukcji i bezpieczeństwa użytkowania. Nadmurowanie istniejącej ściany szczytowej zwiększyło bezpieczeństwo pożarowe pomiędzy częściami budynku. Rozwiązania takie są zgodne z przepisami techniczno - budowlanymi." Organ odwoławczy wyjaśnił, że w 2009 r. w przedmiotowym budynku mieszkalnym wielorodzinnym (objętym niniejszym postępowaniem) wykonano roboty budowlane polegające na przebudowie i nadbudowie poddasza obejmujące wymianę pokrycia dachowego na materiał lżejszy. Roboty te zostały ocenione przez osobę posiadającego wymagane uprawnienia budowlane. W treści opinii wskazano, że nadbudowa poddasza wykonana została zgodnie ze sztuką budowlaną. Pod względem konstrukcyjnym nie stwarza zagrożenia . Poprawiła stan techniczny i wygląd estetyczny budynku. Skargę na ww. decyzję wywiodła B wnosząc o uchylenie decyzji zapadłych w obydwu instancjach. Zaskarżonej decyzji zarzuciła: obrazę przepisów prawa materialnego, tj.: art. 52 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego poprzez jego błędną interpretację polegającą na przyjęciu, iż przepis ten daje organowi podstawę do odstąpienia od obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem, pomimo, iż z przepisu tego wynika, iż organ nakazuje zaniechania dalszych robót budowlanych lub rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego; art. 50 ust. 7 Prawa budowlanego poprzez jego zastosowanie pomimo, iż przepis do którego odwołuje się organ odwoławczy w ustawie Prawo budowlane nie istnieje. art. 52 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego poprzez jego błędną interpretację polegającą na przyjęciu, iż przepis ten daje organowi podstawę do odstąpienia od obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem, pomimo, iż z przepisu tego wynika, iż organ nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, co wskazuje na brak możliwości dowolnego postępowania organu w tym zakresie. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy a to: art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 § 1 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 11 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. oraz 80 k.p.a. poprzez: niezebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, w tym poprzez brak odniesienia się organu do kwestii wpływu wykonanych samowolnie robót budowlanych polegających na podniesieniu o 40 cm ścian oraz wybudowanie nowego dachu na obciążenie budynku, w tym jego fundamenty, wydanie decyzji pomimo braku ustalenia wszystkich okoliczności istotnych dla wyniku sprawy, w szczególności w sytuacji, gdy nie uzyskano wszystkich dokumentów i ekspertyz koniecznych do podjęcia rozstrzygnięcia, takich jak projekt budowlany czy ekspertyza mająca na celu ustalenie wpływu wykonywanych robót na bezpieczeństwo całego budynku w tym na obciążenie konstrukcji budynku i fundamentów. W uzasadnieniu skargi wskazano, że na treść art. 51 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego podnosząc, że są to zupełnie różne decyzje organu i organ powinien wyjaśnić czy utrzymując decyzję organu I instancji uznał, iż ten podjął określone rozstrzygnięcie w oparciu o pkt 1 czy pkt 2 ww. przepisu prawa. Wskazano ponadto, że w podstawie prawnej wydanej przez siebie decyzji organ odwołał się do przepisu art. 50 ust. 7 Prawa budowlanego. Przepis taki nie istnieje co uniemożliwia merytoryczną kontrolę wydanej przez organ decyzji. Mając na uwadze powyższe wątpliwości co do zastosowania przez organ określonych norm prawnych, z ostrożności odnosząc się do art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego jako podstawy merytorycznego rozstrzygnięcia organu odwoławczego podniesiono w skardze, iż organy winny były w toku postępowania administracyjnego zobowiązać osobę która dopuściła się samowoli budowlanej do wykonania inwentaryzacji przeprowadzonych robót budowlanych oraz zobowiązać do przeprowadzenia oceny technicznej tychże robót, w szczególności w zakresie wpływu konstrukcji dachu oraz nadbudowy na trwałość całego obiektu budowlanego w tym jego fundamentów. Przedmiotowy budynek jest bardzo stary i jedynie "na oko" ocenione zmiany konstrukcyjne w tymże budynku nie mogą stanowić podstawy rozstrzygnięcia organu I instancji, czy organu odwoławczego. Tym bardziej, iż "fachowość" PINB winna jednak budzić uzasadnioną wątpliwość w kontekście faktu, iż pierwotnie ów organ w ogóle nie dostrzegł samowoli budowlanej. Nie wiedział nawet, iż roboty które wykonano wymagały uzyskania pozwolenia na budowę. W skardze podniesiono również, że niezależnie od powyższych uchybień prawa materialnego organ dopuścił się również naruszenia przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy. Naruszenie powyższych przepisów polegało na braku zebrania w sposób wyczerpujący materiału dowodowego. W szczególności poprzez brak odniesienia się organu do kwestii wpływu wykonanych samowolnie robót budowlanych polegających na podniesieniu o 40 cm ścian oraz wybudowanie nowego dachu na obciążenie budynku, w tym na jego fundamenty i ściany. Przepisy te zostały naruszone także i przez to, że decyzja została wydana pomimo braku ustalenia wszystkich okoliczności istotnych dla wyniku sprawy, w szczególności w sytuacji, gdy nie uzyskano wszystkich dokumentów i ekspertyz koniecznych do podjęcia rozstrzygnięcia, takich jak inwentaryzacja samowolnie wykonanych robót czy ekspertyza mająca na celu ustalenie wpływu wykonywanych robót na bezpieczeństwo całego budynku w tym na obciążenie konstrukcji budynku i jego fundamentów. Organ w końcu bezzasadne przyjął, iż konstrukcja dachu wybudowanego samowolnie jest konstrukcją lżejszą aniżeli uprzednio istniejąca konstrukcja pomimo, iż okoliczności takiej nie da się wyprowadzić z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Ponadto organ poinformował, iż z posiadanych informacji wynika, że B. K. zmarła 11 lipca 2020 r. Postanowieniem z 3 września 2020 r. sygn. akt II SA/Ol 586/20, Sąd na podstawie art. 124 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zawiesił postępowania sądowe do dnia zgłoszenia się następców prawnych zmarłej. Następnie po przedłożeniu przez A. K. postanowienia Sądu Rejonowego I Wydział Cywilny z 12 stycznia 2021 r. sygn. "[...]", z którego wynika, że A. K. nabył w całości spadek po zmarłej, Sąd postanowieniem z 1 kwietnia 2021 r. podjął zawieszone postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, iż sądowa kontrola działalności administracji publicznej ogranicza się do oceny zgodności zaskarżonego aktu lub czynności z prawem. Wynika to z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz.137). Sąd administracyjny, kontrolując zgodność zaskarżonego rozstrzygnięcia z prawem, orzeka na podstawie materiału sprawy zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym. Obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego spoczywa na organie orzekającym, a sąd administracyjny nie może zastąpić organu administracji w wypełnieniu tego obowiązku, ponieważ do jego kompetencji należy wyłącznie kontrola legalności rozstrzygnięcia administracyjnego. Oznacza to, że sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie o zgłoszonych przez stronę żądaniach, a jedynie w przypadku stwierdzenia, iż zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – zwanej w dalszym ciągu uzasadnienia jako p.p.s.a.) uchyla go lub stwierdza jego nieważność. Nadto wskazania wymaga, iż sąd orzeka na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.) nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie została podjęta z naruszeniem przepisów prawa, w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest ocena robót budowlanych polegających na obcięciu części połaci dachowej wychodzącej nad dach sąsiedniego lokalu, nadmurowaniu istniejącej ściany szczytowej o około 40 cm i wykonaniu obróbki z jej dwóch stron. W ocenie Sądu organ zasadnie przyjął, że wykonane roboty należy zakwalifikować jako przebudowa. Przebudowa bowiem, stosownie do art. 3 pkt 7a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm.), to wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. Z kolei art. 29 ust. 2 pkt 1aa Prawa budowlanego stanowi, iż: pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na: przebudowie budynków, innych niż budynki, o których mowa w ust. 1, z wyłączeniem ich przegród zewnętrznych oraz elementów konstrukcyjnych, a także z wyłączeniem przebudowy, której projekt budowlany wymaga uzgodnienia pod względem ochrony przeciwpożarowej. Zgodnie natomiast z art. 51 ust. 1 pkt 1 – 3 Prawa budowlanego przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1 (postanowienia o wstrzymaniu wykonywania robót budowlanych), właściwy organ w drodze decyzji: nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego (pkt 1), albo nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania (pkt 2), albo - w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian (pkt 3). Dalej wskazać należy, że zakres przedmiotowy art. 51, czyli to, w jakich sprawach mają zastosowanie komentowane przepisy, w zasadzie wynika z brzmienia art. 50 ust. 1, na podstawie którego zostało wszczęte postępowanie administracyjne. Generalne wyłączenie w powyższym przepisie spraw, które podlegają orzekaniu na podstawie art. 48 ust. 1 i art. 49b ust. 1 powoduje, że na podstawie przepisów art. 51 orzeka się w sprawach dotyczących wykonywania robót budowlanych wymagających pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, jednak innych niż budowa. W odróżnieniu od art. 48–49b, w których zostały zamieszczone procedury umożliwiające legalizację samowoli budowlanych, w komentowanym artykule ustawodawca zawarł procedurę określaną zazwyczaj jako "naprawcza", bo nie mamy do czynienia w tym przypadku z samowolą budowlaną w znaczeniu powszechnie przyjętym (por. Gliniecki Andrzej (red.), Prawo budowlane. Komentarz, wyd. III. Opublikowano: WK 2016). Mając na uwadze powyższe organ zasadnie przyjął, że ideą postępowania naprawczego na podstawie art. 51 Prawa budowlanego jest doprowadzenie wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. W toku postępowania w tym przedmiocie organ nadzoru budowlanego winien ustalić, czy przeprowadzone roboty są zgodne z przepisami prawa oraz - ewentualnie - jakie czynności należy przedsięwziąć, aby zaistniały stan doprowadzić do zgodności z prawem. Celem wszystkich powyższych czynności jest zagwarantowanie bezpieczeństwa wszystkim użytkownikom danego obiektu oraz ochrona osób trzecich. Celem zaś samego postępowania legalizacyjnego jest przywrócenie stanu zgodnego z prawem, co wynika wprost z treści art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Oceniając wykonane roboty budowlane Sąd podziela stanowisko zaprezentowane przez organ II instancji, że wykonane roboty budowlane polegające na "obcięciu części dachu wystającej poza mur nie zmieniło układu statycznego dachu ani nie spowodowało zmiany bezpieczeństwa nośności, stateczności konstrukcji i bezpieczeństwa użytkowania. Nadmurowanie istniejącej ściany szczytowej zwiększyło bezpieczeństwo pożarowe pomiędzy częściami budynku. Rozwiązania takie są zgodne z przepisami techniczno - budowlanymi". Na taką ocenę organu pozwalał zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Ponadto organy nadzoru budowlanego są organami specjalistycznymi posiadającymi kompetencje z zakresu prawa budowlanego, w tym sztuki budowlanej i norm technicznych do samodzielnej oceny ich prawidłowości. W sprawie roboty budowlane wykonane we wrześniu 2017 r. nie były skomplikowane i mogły zostać ocenione bezpośrednio przez organy nadzoru budowlanego. Ocena ta została zaś zawarta w uzasadnieniu wydanych decyzji. Skoro zatem w sprawie brak było podstaw do nałożenia na inwestora obowiązku wykonania określonych robót budowlanych celem doprowadzenia ich do zgodności z prawem budowlanym, to jak najbardziej zasadne było wydanie decyzji orzekającej o odstąpieniu od nałożenia na inwestora wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem. Bez znaczenia dla oceny zaskarżonej decyzji pozostaje powołanie się przez WINB na nieistniejący art. 50 ust. 7 Prawa budowlanego. Jest to bowiem oczywista omyłka pisarska organu, w ustawie zaś znajduje się art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego (taką też m.in. podstawę prawną rozstrzygnięcia przywołał organ I instancji w wydanej decyzji), który stanowi, że przepisy ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 stosuje się odpowiednio, jeżeli roboty budowlane, w przypadkach innych niż określone w art. 48, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1. Dalej wskazać należy, że organ odwoławczy (jak i organ PINB) powołał się prawidłowo w decyzji na przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego i m.in. ten przepis stanowił podstawę wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Poza zakresem niniejszego postępowania są też roboty budowlane wykonane w 2009 r. polegając na wykonaniu nadbudowy poddasza. Postępowanie w tamtej sprawie zostało zakończone wydaniem przez PINB decyzji z "[...]" Na marginesie wskazać trzeba, że z akt administracyjnych wynika, że roboty budowlane zostały wykonane w 2009 r. zgodnie ze sztuką budowlaną, co wynika ze stosownej ekspertyzy osoby posiadającej uprawnienia budowlane. W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 p.p.s.a. skargę oddalono.