II GZ 145/07
Sądy administracyjne2007-09-27
Sygnatura
II GZ 145/07
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2007-09-27
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Joanna Kabat-Rembelska
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżone postanowienie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat - Rembelska po rozpoznaniu w dniu 27 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M.I. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 maja 2007 r., sygn. akt III SA/Po 917/06 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi M.I. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2006 r. [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych p o s t a n a w i a : uchylić zaskarżone postanowienie
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 22 maja 2007 r., sygn. akt III SA/Po 917/06 WSA w Poznaniu odrzucił skargę kasacyjną M.I. "na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] sierpnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych".
Sąd I instancji uznał, że skarga kasacyjna sporządzona przez radcę prawnego nie została opłacona w prawidłowej wysokości, określonej w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193).
W zażaleniu M.I., reprezentowana przez radcę prawnego wniosła o uchylenie powyższego postanowienia i podniosła, że sprawa dotyczy stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. W związku z tym, wpis od skargi kasacyjnej powinien zostać pobrany na podstawie § 2 ust. 5 oraz § 3 powołanego rozporządzenia. Wpis w prawidłowej wysokości (100 zł) został uiszczony przez pełnomocnika skarżącej na rachunek bankowy WSA w Poznaniu. Ponadto w zażaleniu podniesiono, że Sąd I instancji, nie wskazał w postanowieniu podstawy prawnej swego rozstrzygnięcia, nie podał również wysokości wpisu należnego od skargi kasacyjnej, co uniemożliwiło stronie polemikę ze stanowiskiem Sądu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest zasadne.
Przede wszystkim podnieść należy, że skarga kasacyjna przysługuje od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego a nie jak podał w zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji decyzji organu administracji publicznej. To uchybienie uszło uwadze mimo, że WSA postanowieniem z dnia 20 czerwca 2007 r., sprostował inne oczywiste omyłki pisarskie występujące w zaskarżonym postanowieniu.
Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.
Stosownie natomiast do § 2 ust. 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały w sprawach skarg dotyczących postanowienia lub decyzji wydanych w trybie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenia nieważności, uchylenia lub zmiany albo wygaśnięcia aktu, bez względu na przedmiot sprawy, pobiera się w wysokości 200 zł. Według § 3 cyt. rozporządzenia wpis od skargi kasacyjnej wynosi połowę wpisu od skargi, nie mniej jednak niż 100 zł.
Przedmiotem skargi do WSA była decyzja stwierdzająca wygaśnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych, zatem wpis od skargi kasacyjnej powinien być pobrany na podstawie § 3 w zw. z § 2 ust. 5 rozporządzenia. Opłata od skargi kasacyjnej została uiszczona przez radcę prawnego w dniu 28 kwietnia 2007 r. we właściwej kwocie (tj. 100 zł) na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Nie można zatem podzielić poglądu Sądu I instancji, że skarga kasacyjna została nienależycie opłacona.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny znalazł podstawy do uwzględnienia zażalenia i na podstawie art. 197 § 2 i art. 185 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.