II SAB/Łd 48/08

SENTENCJA Dnia 4 listopada 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy: Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J. J. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi J. J. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie garażu blaszanego p o s t a n a w i a: 1/ przyznać skarżącej – J. J. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 200 (dwieście) złotych oraz ustanowienie adwokata; 2/ odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. LS UZASADNIENIE J.J. złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego, w sprawie ze skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie garażu blaszanego. We wniosku tym skarżąca podała, że jest osobą schorowaną, 10 lat przebywała na rencie inwalidzkiej, a po śmierci męża przeszła na rentę rodzinną. Z tytułu renty uzyskuje dochód w wysokości 915,10 zł brutto. Jednocześnie skarżąca wskazała, że jej majątek stanowią udziały we współwłasności domu o pow. 758 m2 oraz 61 m2 i nie posiada żadnego innego majątku, z którego mogłaby czerpać dochody. Ponadto skarżąca oświadczyła, że nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym oraz rzecznikiem patentowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."). Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata lub radcy prawnego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy). Z kolei koszty sądowe obejmują opłaty sądowe, w tym wpis i opłatę kancelaryjną, oraz zwrot wydatków (art. 211 i art. 212 § 1 p.p.s.a.) Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie. Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Jest osobą schorowaną, 10 lat przebywała na rencie inwalidzkiej, a po śmierci męża przeszła na rentę rodzinną. Aktualnie z tytułu renty rodzinnej skarżąca osiąga dochód w wysokości 915,10 zł brutto. Jej majątek stanowią zaś udziały we współwłasności domu o pow. 758 m2 oraz 61 m2. Jednocześnie skarżąca nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym oraz rzecznikiem patentowym. Biorąc po uwagę powyższe okoliczności, Sąd uznał, iż wniosek skarżącej zasługuje na częściowe uwzględnienie. Skarżąca wykazała bowiem dostatecznie, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Jednakże fakt uiszczenia przez skarżącą kwoty 200 złotych na rachunek Sądu tytułem wpisu od skargi, abstrahując w tym miejscu od jego prawidłowej wysokości, uzasadnia przyznanie prawa pomocy jedynie poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 200 złotych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Zważywszy przy tym na tożsamy charakter pomocy prawnej świadczonej przez adwokatów i radców prawnych w ramach wykonywanego zawodu (w zakresie obejmującym występowanie przed sądami i urzędami), Sąd uznał za zasadne w niniejszej sprawie przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika w osobie adwokata. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. (MSi)