I OZ 1084/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 sierpnia 2018 r., sygn. akt III SAB/Kr 50/17 o odmowie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 maja 2018 r., sygn. akt III SAB/Kr 50/17 w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. w przedmiocie rozpatrzenia skargi postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2018 r. odmówił K. J. uzupełnienia wyroku tego Sądu z dnia 16 maja 2017 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji powołując art. 157 § 1 P.p.s.a. wskazał, że można żądać uzupełnienia wyroku co do rozstrzygnięcia w przedmiocie wniesionej skargi lub też dodatkowych orzeczeń, które powinny znaleźć swoje miejsce w treści wyroku, jednakże zostały pominięte przez sąd. Uzupełnienie orzeczenia o jakim mowa w powyższym przepisie dotyczy więc sytuacji, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy winien był zamieścić z urzędu. Zdaniem Sądu I instancji, wydając wyrok z dnia 16 maja 2018 r. orzekł on o całości skargi. Nadto Sąd wskazał, że wbrew twierdzeniom skarżącego, nie może zawrzeć w sentencji wyroku wskazań co do dalszego postępowania organu. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a. (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej:" P.p.s.a."), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Podkreślić należy, że art. 157 § 1 P.p.s.a. nie przewiduje uzupełnienia uzasadnienia orzeczenia. Gramatyczna wykładnia art. 157 § 1 P.p.s.a. pozwala bowiem na stwierdzenie, że uzupełnić można jedynie wyrok, a nie jego uzasadnienie (por. komentarz do art. 157, B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, 2009, str. 421; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 343). Złożony na podstawie art. 157 § 1 P.p.s.a. wniosek o uzupełnienie wyroku nie może zmierzać do zmiany czy też uzupełnienia treści merytorycznej jego uzasadnienia (por. M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 2015, str. 642). Również w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że uzupełnienie wyroku dotyczy wyłącznie jego sentencji, nie zaś uzasadnienia. Nie można w szczególności żądać uzupełnienia uzasadnienia orzeczenia poprzez zamieszczenie w nim określonych kwestii objętych żądaniem strony. Takie działanie w istocie zmierza nie do uzupełnienia ale do zmiany uzasadnienia przez zamieszczenie w nim wskazanych przez stronę okoliczności (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 13 czerwca 2011 r., sygn. akt II FSK 2344/10; 30 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 465/11 oraz 2 października 2014 r., sygn. akt I OZ 634/14). Przenosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego niniejszej sprawy zauważyć należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 16 maja 2018 r. w punkcie I wyroku stwierdził bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w K., w punkcie II zobowiązał organ do rozpoznania zażalenia K. J. z dnia 28 lutego 2017 r. w sprawie dotyczącej odmowy wydania zaświadczenia w terminie 14 dni od dnia zwrotu akt oraz w punkcie III stwierdził, że bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Sąd I instancji orzekł zatem o całości sprawy i dlatego też nie ma podstaw do uzupełnienia niniejszego orzeczenia. Powyższy wyrok jest kompletny i zawiera wymagane prawem elementy. Jak już wskazano wyżej, przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie obligowały Sądu I instancji do zamieszczenia w sentencji wyroku dodatkowych elementów. Sąd I instancji prawidłowo zatem ocenił żądanie skarżącego jako wykraczające poza zakres określony w art. 157 § 1 P.p.s.a. Z tych względów, uznając postanowienie Sądu I instancji za prawidłowe i zgodne z prawem, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.