II GZ 362/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 28 października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 lipca 2021 r. sygn. akt VI SPP/Wa 220/20 w zakresie pozostawienia wniosku o wyłączenie referendarza sądowego bez rozpoznania w sprawie ze skargi R. P. na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu adwokackiego z dnia [...] października 2020 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uchylenia uchwały w sprawie ustalenia wyniku egzaminu adwokackiego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE I Zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2021 r., sygn. akt VI SPP/Wa 220/20, Przewodniczący - sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, działając na podstawie art. 49 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325; dalej jako: "p.p.s.a.") pozostawił bez rozpoznania wniosek R. P. (dalej jako: "skarżący") o wyłączenie referendarza sądowego w sprawie ze skargi na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej lI stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu adwokackiego z dnia [...] października 2020 r. w przedmiocie odmowy uchylenia uchwały w sprawie ustalenia wyniku egzaminu adwokackiego. Przewodniczący wskazał, że skarżący - mimo skutecznie doręczonego wezwania - nie uzupełnił w terminie braku formalnego wniosku o wyłączenie referendarza sądowego, tzn. nie wskazał z imienia i nazwiska referendarza sądowego, o którego wyłączenie wnosi. Skarżący złożył zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego, wnosząc o uchylenie tegoż zarządzenia w całości jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym oraz budzącego niezadowolenie i oburzenie u skarżącego. II Naczelny Sąd Administracyjny zaważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 49 § 2 p.p.s.a., jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania, przy czym na zarządzenie przysługuje zażalenie. W niniejszej sprawie Przewodniczący trafnie ocenił, że wniosek o wyłączenie referendarza sądowego obarczony jest brakiem formalnym podlegającym uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. Art. 18 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 24 § 1 p.p.s.a. wskazuje na przyczyny wyłączenia sędziego/referendarza sądowego, stanowiące procesową gwarancję bezstronności sądu w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a. sąd wyłącza sędziego/referendarza na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie, o czym stanowi art. 19 p.p.s.a. Oznacza to, że o wniosku o wyłączenie sędziego/referendarza można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonego sędziego/referendarza i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego/referendarza są uzasadnione. Oprócz elementów formalnych wskazanych w art. 46 § 1 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie referendarza powinien zatem zawierać: oznaczenie sędziego/referendarza przez wskazanie jego imienia i nazwiska, a także podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie i powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie tej przyczyny. Bez dochowania wskazanych wymogów nie można bowiem stwierdzić, czy zachodzi w ogóle przesłanka wyłączenia określona w ustawie. Brak tych danych niewątpliwie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu i uzasadnia wezwanie strony do uzupełnienia jego braków, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wniosek skarżącego nie odpowiadał wskazanym powyżej wymaganiom. Skarżący nie wskazał z imienia i nazwiska referendarza, którego wniosek dotyczył. Wobec powyższego zasadnie wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego wniosku przez sprecyzowanie, wyłączenia, którego referendarza – z imienia i nazwiska – domaga się. Skarżący, mimo wezwania, nie uzupełnił wskazanego w wezwaniu braku formalnego. W takiej sytuacji Przewodniczący był zobowiązany pozostawić wniosek o wyłączenie referendarza bez rozpoznania, na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a., co też nastąpiło w zaskarżonym zarządzeniu, które uznać należy za zgodne z prawem. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.