I SA/Rz 335/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Małgorzata Niedobylska Sędziowie WSA Tomasz Smoleń /spr./ SO del. Jarosław Szaro Protokolant ref. st. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 9 października 2012 r. sprawy ze skargi T. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania kontrolnego - oddala skargę- UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w sprawie zawieszenia postępowania kontrolnego toczącego się wobec T. S. (określanej dalej skarżącą ) w zakresie kontroli źródeł pochodzenia majątku oraz przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2007 r. Z uzasadnienia postanowienia i akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011r., nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wszczął wobec T. S. postępowanie kontrolne w zakresie kontroli źródeł pochodzenia majątku oraz przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2007 r., a następnie decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] ustalił wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów. W wyniku wniesionego przez skarżącą odwołania Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z dnia [...] października 2011r., nr [...] uchylił decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzja kasacyjna z dnia [...] października 2011r. stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011r., nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej zawiesił postępowanie podatkowe do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny. Na powyższe postanowienie T. S. złożyła zażalenie zarzucając rażące naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 ze zm.) – dalej w skrócie "O.p." W uzasadnieniu podniosła, że rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji nie jest uzależnione od rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, albowiem w niniejszej sprawie ono nie istnieje. Powołała się tu na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2004r., sygn. akt GSK 1060/04 w którym wskazano, że zagadnienie wstępne występuje gdy w ramach przedmiotu sprawy administracyjnej występuje jako jej element kwestia, której uprzednie rozpoznanie warunkuje możliwość rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, a jednocześnie do rozpoznania tej kwestii nie jest właściwy organ administracji rozpatrujący sprawę administracyjną, lecz inny organ lub sąd, oraz na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2008r., zgodnie z którym: "rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania wówczas, jeżeli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowo administracyjnym". Nie podzielając zarzutów jak też stanowiska wyrażonego w powołanych orzeczeniach, Dyrektor Izby Skarbowej wspomnianym na wstępie postanowieniem utrzymał w mocy postanowienie o zawieszeniu. Organ odwoławczy oparł się w tym zakresie na wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2008 r., sygn. akt II FSK 633/08, w którym z kolei wskazano, że pomiędzy postępowaniem administracyjnym ze skargi na decyzję kasacyjną a postępowaniem podatkowym prowadzonym po wydaniu tej decyzji istnieje zależność polegająca na tym, że wynik postępowania sądowo administracyjnego będzie bezpośrednio rzutował na treść tej decyzji. Nie zgadzając się ze stanowiskiem organu T. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie podnosząc konsekwentnie, że w sprawie nie wystąpiło zagadnienie wstępne uzasadniające obowiązek zawieszenia postępowania, powołując na to szereg orzeczeń. Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Spór w niniejszej sprawie dotyczy prawa i sprowadza się do zastosowania art. 201 § 1 pkt 2 O.p. będącego podstawą do zawieszenia postępowania podatkowego z powodu wystąpienia w sprawie zagadnienia wstępnego, od którego rozstrzygnięcia uzależnione jest rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji. O ile organ stał na stanowisku, że wniesienie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na decyzję kasacyjną organu jest podstawą do zawieszenia postępowania podatkowego o tyle w ocenie skarżącej nie było to zagadnienie wstępne powodujące konieczność zawieszenia tego postępowania. Obie strony na poparcie swoich stanowisk przytoczyły orzeczenia sądów. Jakkolwiekby nie interpretować zagadnienia wstępnego, które jest podstawą do zawieszenia postępowania wskazać należy, że nie można tego dokonywać w oderwaniu od całokształtu okoliczności sprawy. Nie każde bowiem zdefiniowanie takiego zagadnienia da się prosto przełożyć na realia sprawy i wskazać, czy będzie czy też nie podstawą do zawieszenia postępowania. Nie ulega wątpliwości, że skutkiem zawieszenia postępowania podatkowego jest wydłużenie tego postępowania w czasie, tak nie pożądanego z punktu widzenia zasady szybkości postępowania o jakiej mowa w art. 139 O.p. nie mniej jednak możliwa jest również sytuacja, w której brak postanowienia o zawieszeniu postępowania podatkowego może spowodować niepotrzebne jego przedłużenie. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Jak wynika z akt postępowania decyzją z dnia [...] października 2011 r. Dyrektor Izby określającą T. S. wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzja ta została zaskarżona do tutejszego Sądu, powodem czego stało się wydanie kwestionowanego w niniejszej sprawie postanowienia o zawieszeniu postępowania podatkowego. W ocenie Sądu orzekającego, organ prawidłowo zawiesił postępowanie podatkowe. W przeciwnym bowiem razie mielibyśmy do czynienia z pewnego rodzaju dualizmem postępowania. Mianowicie organ I instancji na skutek uchylenia decyzji przez organ odwoławczy prowadziłby na nowo postępowanie stosując się do wskazanych w kasacyjnej decyzji wytycznych, których z kolei prawidłowość podlegałaby kontroli sądowo administracyjnej. W sytuacji stwierdzenia przez sąd ich nieprawidlwości, prowadzone, w ramach szybkości procedowania, postępowanie, musiałoby zostać umorzone, a postępowanie podatkowe wszczęte ponownie, celem dostosowania do wytycznych, zawartych z kolei w wyroku sądowym. Nie można również wykluczyć sytuacji, że postępowanie sądowe i ponowne postępowanie podatkowe prowadzone w sprawie tak się ułożą, że prawomocny wyrok sądu administracyjnego uchylający decyzję kasacyjną zapadnie w czasie gdy w ponownie przeprowadzonej sprawie toczy się postępowanie odwoławcze. Wtedy wyrok sądu administracyjnego prowadziłby do paradoksalnego zbiegu dwóch postępowań odwoławczych w tej samej sprawie. Zapobieżeniu takiej sytuacji służy w ocenie sądu właśnie instytucja zawieszenia postępowania podatkowego. Sąd zgadza się tu ze stanowiskiem wyrażonym w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2008 r., sygn. akt II FSK 633/08, że między postępowaniem sądowoadmnistracyjnym ze skargi na decyzję kasacyjną, a postępowaniem podatkowym prowadzonym po wydaniu decyzji istnieje zależność polegająca na tym, że wynik postępowania sądowo administracyjnego będzie bezpośrednio rzutował na treść tej decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 P.p.s.a.