II SAB/Kr 167/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacja [...] na bezczynność Burmistrza A. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Fundacja [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Burmistrza A. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skargę przesłano do właściwego organu drogą elektroniczną przy piśmie przewodnim. Dołączone do pisma przewodniego pismo stanowiące skargę nie zostało opatrzone podpisem, a jedynie kserokopią podpisu. Z wyżej wymienionej przyczyny, zarządzeniem z dnia 9 września 2021 r. wezwano skarżącą Fundację do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2 a i § 2 b P.p.s.a. (na złożonej skardze widnieje jedynie podpis ksero). Powyższym zarządzeniem wezwano również stronę skarżącą do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do działania w imieniu skarżącej Fundacji przez osobę podpisaną pod skargą i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. Jednocześnie pouczono, że powyższe braki formalne należy usunąć w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie doręczono skarżącej Fundacji w dniu 20 września 2021 r. (vide zwrotne potwierdzenie odbioru k-24 akt sądowych). Do chwili obecnej wskazane braki formalne skargi nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako: P.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z elementów składowych pisma w postępowaniu sądowym jest wynikający z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. wymóg podpisania pisma przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego. Przy czym stosownie do art. 46 § 2a P.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b P.p.s.a.). Z treści powyżej powołanego przepisu art. 46 § 2a i § 2b P.p.s.a. wynika zatem, że ustawodawca wyraźnie rozróżnił obowiązek opatrzenia podpisem zarówno pisma wnoszonego w formie dokumentu elektronicznego, jak również dołączanych do tego pisma załączników składanych w formie dokumentu elektronicznego. Nie dochowanie powyższych wymogów stanowi brak formalny podlegający uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Wskazać w tym miejscu należy, iż pogląd, zgodnie z którym opatrzenie pisma przewodniego zaufanym podpisem elektronicznym nie skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, w tym skargi stanowiącej załącznik do dokumentu; jak również stanowisko co do istnienia technicznych możliwości podpisania załączników do korespondencji wysyłanej za pośrednictwem platformy ePUAP (przy zastosowaniu ogólnie dostępnych zewnętrznych narzędzi, tzw. "Podpisywarki") zostały wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny między innymi w postanowieniach z dnia 29 października 2020 r., I OZ 814/20; z dnia 13 listopada 2020 r., I OZ 884/20; z dnia 26 listopada 2020 r., I OZ 987/20 (orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd rozpoznający niniejszą skargę w pełni podziela argumentację przedstawioną w powołanych orzeczeniach. Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W niniejszej sprawie, jak już wcześniej wskazano Fundacja [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, skargę na bezczynność Burmistrza A. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarga nie została podpisana kwalifikowanym podpisem elektronicznym ani podpisem zaufanym, a widnieje na niej jedynie kserokopia podpisu. Ponadto wezwano stronę skarżącą do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do działania w imieniu skarżącej Fundacji przez osobę podpisaną pod skargą i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. W myśl art. 29 P.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei z treści art. 28 § 1 P.p.s.a. wynika, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że dokument wykazujący umocowanie do działania za poszczególne podmioty, powinien być złożony już przy pierwszej dokonywanej w sprawie czynności, a zatem przy wniesieniu skargi. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 P.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi. Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. (Postanowienie NSA z 17.04.2019 r., II OZ 343/19, LEX nr 2651800). Pomimo prawidłowego wezwania Sądu odebranego w dniu 20 września 2021 r. wskazane braki formalne skargi nie zostały uzupełnione do chwili obecnej. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. odrzucił skargę.