VII SA/Wa 1293/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska – Śpiewak, Protokolant Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki zadaszonej osłony śmietnikowej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego J. S. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r., Nr [...] na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i ust. 7 ,art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) nakazał J. S. dokonanie całkowitej rozbiórki zadaszonej osłony śmietnikowej, murowanej o wymiarach 2,30 x1,30 m i wysokości 2,20 m, usytuowanej w narożniku działki o nr ewid. [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] w W. Organ ustalił, że na działce została wybudowana murowana zadaszona osłona śmietnikowa na pojemniki do gromadzenia odpadów stałych posadowiona w linii ogrodzenia przy ulicy [...] oraz w granicy z sąsiednią nieruchomością z drugiej strony. Zdaniem organu legalizacja osłony śmietnikowej jest niemożliwa z uwagi na fakt, że przy granicy działki sąsiedniej nie znajduje się tego typu obiekt. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] maja 2009 r., Nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego, po rozpoznaniu odwołania J. S., uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego nakazał J. S. rozbiórkę przedmiotowej osłony śmietnikowej, tj. wszystkich elementów osłony niestanowiących ogrodzenia działki. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że orzeczenie I instancji nakazujące całkowitą rozbiórkę osłony może rodzić wątpliwości, co do zakresu rozbiórki , tj. czy objęte są nim również elementy ogrodzenia. Z dokumentacji wynika, że ogrodzenie nie narusza przepisów, ponieważ zostało wykonane na podstawie decyzji Burmistrza Miasta W. z dnia [...] października 1995 r., nr [...]. Zdaniem organu II instancji obiekt wykonany przed 2000 r. narusza § 23 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zatem nie na możliwości doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem, ponieważ bezpośrednio w granicy działki po stronie sąsiedniej nie ma obiektu o podobnym charakterze. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł J. S.. W skardze podniesiono, że na wniosek trzech inwestorów została wydana decyzja nr [...] na budowę ogrodzenia działki nr [...] obr [...] w linii rozgraniczającej ulic [...] i [...] na odcinku [...] wg projektu stanowiącego integralną część decyzji, w której to zostały naniesione: bramy wjazdowe, furtki oraz altany śmietnikowe. Następnie działki podzielono, wykonano ogrodzenie, wybudowano altany śmietnikowe zgodnie z dokumentacją na każdej posesji. Skarżący podał, że nabył działkę w 2000 r. i dopiero w 2008 r. jeden z inwestorów obecnie właściciel zakwestionował miejsce altany śmietnikowej skarżącego. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest zasadna Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Sąd nie podzielił stanowiska organu II instancji zawartego w zaskarżonej decyzji, iż posadowienie przedmiotowego śmietnika stoi w sprzeczności z § 23 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 79, poz. 690 z późn.zm.). W szczególności Sąd nie zgodził się ze stanowiskiem organu, iż decyzja Burmistrza Miasta W. z dnia [...] października 1995r. nr [...] zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenie na budowę ogrodzenia nie obejmuje miejsca na śmietnik. Z projektu ogrodzenia znajdującego się w aktach sprawy wynika bowiem, iż pomiędzy budynkami stanowiącymi obecnie odrębne nieruchomości [...] i [...] przy ogrodzeniu w linii ulicy [...] przewidziano budowę czterech słupków na potrzeby ogrodzenia miejsca na śmietnik. W dniu wydania decyzji działka nr [...] obejmująca m.in. posesje przy ulicy [...] nie została jeszcze prawdopodobnie podzielona, a zatem w dacie zatwierdzania projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę ogrodzenia, miejsce pod śmietnik położone był jedynie przy granicy, która dzieliła działkę nr [...] od ulicy [...], a nie w granicy działek stanowiących posesje o nr [...]. Nie można natomiast było uznać, iż w tej dacie jego położenie było niezgodne z § 23 ust. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 140 z późn.zm.). Późniejszy podział działki na trzy odrębne nieruchomości nie mógł mieć wpływu na ocenę prawidłowości posadowienia śmietnika. Skoro zatem lokalizacja śmietnika wynikała z ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, ocenie organów winny podlegać jedynie te elementy budowy, które nie zostały przewidziane w pozwoleniu na budowę. Sąd nie podzielił też stanowiska organu, iż w sprawie prowadzonej na podstawie art. 51 Prawa budowlanego, a zatem legalizacji samowolnie wykonanych robót budowlanych, dla oceny prawidłowości wykonanych prac winny mieć zastosowanie przepisy obowiązujące w dacie ich wykonania. Celem przepisów art. 50 i 51 jest doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z obecnie obowiązującym prawem, nie zaś prawem które już nie obowiązuje. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał iż kontrolowane decyzje administracyjne naruszyły przepisy art. 7 i 77 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie w pełni stanu faktycznego sprawy, co w ocenie Sądu doprowadziło do naruszenia art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego w związku z art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd mając na uwadze iż naruszenie art. 51 Prawa budowlanego oraz art. 7 i 77 K.p.a. dotyczyło również decyzji organu I instancji, na podstawie art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) uchylił decyzję obu instancji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. Stosownie do art. 152 p.p.s.a. Sąd orzekł iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.