I SA/Go 260/20

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim – Katarzyna Kołodziej-Kobierowska po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego K.K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w sprawie ze skargi S.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 rok p o s t a n a w i a : przyznać radcy prawnemu K.K. od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, wynagrodzenie w wysokości 300 (trzysta) złotych, powiększone o należny podatek od towarów i usług, za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, tytułem zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2020 r. sygn. akt I SPP/Go 58/20 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim zwolnił skarżącego – S.M. od kosztów sądowych i ustanowił dla niego radcę prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika w osobie radcy prawnego K.K. (karta 38 akt sądowych). Wyrokiem z dnia 7 października 2020 r. sygn. akt I SA/Go 260/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, po rozpoznaniu sprawy w trybie uproszczonym, oddalił w całości skargę S.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2020 r. w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 rok. Postanowieniem z dnia 9 października 2020 r. referendarz sądowy tut. Sądu przyznał pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną skarżącemu z urzędu w postępowaniu przed sądem I instancji. W dniu 12 grudnia 2020 r. pełnomocnik złożył do tut. Sądu opinię o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku. Jednocześnie wystąpił o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. Zarządzeniem z dnia 21 grudnia 2020 r. sędzia sprawozdawca uznał, że powyższa opinia została sporządzona z zachowaniem zasad należytej staranności. Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - dalej w skrócie "P.p.s.a.) stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Do czynności tych należy m.in. sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej (postanowienie NSA z 15 czerwca 2004 r., OSK 93/04, ONSAiWSA z 2004 r. z. 2, poz. 23). Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2019 r., poz. 68), w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji opłata za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50 % opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam radca prawny - 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie zaś z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) ww. rozporządzenia, opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, oblicza się na podstawie § 8. W myśl § 8 pkt 3 ww. rozporządzenia, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 1.500 zł do 5.000 zł opłaty wynoszą 600 zł. W rozpoznawanej sprawie, w której skarżący był reprezentowany przez wymienionego wyżej pełnomocnika także w pierwszej instancji jako stawkę wynagrodzenia za sporządzoną opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej ustalić należało opłatę w wysokości 50% stawki określonej w § 8 pkt 3 w zw. § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r., co stanowi kwotę 300 zł. Ponadto opłatę, w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Z uwagi na powyższe oraz na podstawie art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.