I SAB/Wa 49/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Wesołowska (spr.), sędzia WSA Jolanta Dargas, sędzia WSA Bożena Marciniak, , po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi "[...]" [...]Spółdzielni [...] w [...] na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosków o przyznanie prawa własności czasowej oddala skargę. UZASADNIENIE Skarżąca "[...]"[...] Rzeczypospolitej Polskiej w [...] (Skarżąca) pismem z 18 stycznia 2021 r. wniosła do tutejszego sądu skargę na bezczynność Prezydenta [...] (Prezydent) w rozpoznaniu wniosku z [...] czerwca 1948 r. o przyznanie prawa własności czasowej do nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], w skład której wchodzą aktualnie działki : a. nr [...] z obrębu [...], pochodzącą z dawnej nieruchomości hipotecznej: [...],rej. hip. [...], oraz b. nr [...] z obrębu [...], pochodząca z dawnej nieruchomości hipotecznej: [...] rej. hip. [...][...],[...] nr rej Hip [...]. Skarżąca wskazała, że [...] marca 2018 r. Prezydent wydał dokument materialnotechniczny określony jako decyzja nr [...], w którym wskazał, że umarza całkowicie postępowanie administracyjne w przedmiocie rozpatrzenia obu wniosków. Skarżąca złożyła od powyższego dokumentu materialnotechnicznego odwołanie. Po jego rozpoznaniu Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (Kolegium) postanowieniem z [...] czerwca 2019 r. stwierdziło jego niedopuszczalność z uwagi na niedoręczenie decyzji ani Skarżącej ani jej pełnomocnikowi. W ocenie Skarżącej oznacza to, że dokument określony jako "decyzja z [...] marca 2018 r." decyzji takiej nie stanowi. Skarżąca wskazała, że złożyła zażalenie na bezczynność Prezydenta w rozpoznaniu powyższych wniosków. Zażalenie to uznane zostało za uzasadnione postanowieniem Kolegium z [...] listopada 2019 r. Z uwagi na powyższe Skarżąca wniosła o : 1. wyznaczenie Prezydentowi miesięcznego terminu do wydania decyzji rozstrzygającej wniosek o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego, 2. rozpoznanie skargi w postępowaniu uproszczonym, 3. przyznanie od organu na rzecz Skarżącej sumy pieniężnej w wysokości 2000 złotych, 4. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało zakończone decyzją z [...] marca 2018 r. zaś Skarżąca nie jest stroną w spraie gdyż nie jest następcą prawnym właściciela nieruchomości hipotecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Skarga jest niezasadna, organ nie pozostaje w bezczynności co do rozpoznania wniosku. W aktach administracyjnych przedstawionych sądowi znajduje się decyzja z [...] marca 2018 r. nr [...] na mocy której Prezydent po rozpoznaniu wniosku z [...] czerwca 1948 r. złożonego przez J. J. działającego w imieniu "[...]"[...] R.P. w [...] o przyznanie prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...]stanowiącej obecnie działkę ewidencyjną nr [...] z obrębu [...], pochodzącą z dawnej nieruchomości hipotecznej: [...] rej. hip. [...], oraz działkę ewidencyjną [...] z obrębu [...], pochodzącą z dawnej nieruchomości hipotecznej: [...] nr rej. hip[...][...] nr rej Hip [...], umorzył postępowanie w sprawie rozpoznania tegoż wniosku. W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że w sprawie brak jest następcy prawnego po "[...]"[...] R.P. w [...] pod tytułem ogólnym (przekształcenie, zmiany ustawowe) lub szczególnym (np., umowa sprzedaży praw i roszczeń). Oznacza to, że wniosek z [...] czerwca 1948 r. został rozpoznany w zakresie obu działek wchodzących obecnie w skład nieruchomości. Okoliczność, że w skardze złożonej na bezczynność Prezydenta Skarżąca określa decyzję z [...] marca 2018 r. mianem "dokumentu materialnotechnicznego", nie zmienia faktu, że postępowanie wywołane wniesieniem wniosku z [...] czerwca 1948 r. dotyczącego obecnych działek [...] i [...] zostało zakończone poprzez jego umorzenie. W tym miejscu wskazać należy na niekonsekwencję skarżącej, która od decyzji z [...] marca 2018 r. (określanej jako "czynność materialnotechniczna") wniosła odwołanie. W odwołaniu tym Skarżąca nie określała decyzji z [...] marca 2018 r. mianem "dokumentu materialnotechnicznego". Wnosiła natomiast o zmianę decyzji Prezydenta i ustanowienie na jej rzecz prawa użytkowania wieczystego. Sądowi z urzędu jest znany jest fakt, że wydane na skutek powyższego odwołania postanowienie Kolegium z [...] czerwca 2019 r. stwierdzające niedopuszczalność odwołania zostało przez Skarżącą zaskarżone do tutejszego sądu. Tutejszy sąd wyrokiem że 28 lutego 2020 r. I SA/WA 1615/19 uchylił postanowienie Kolegium W uzasadnieniu wyjaśnił, że z akt sprawy i rozdzielnika egzemplarzy tej decyzji wynika, że Skarżąca nie była stroną postępowania dekretowego, a także nie była adresatem decyzji dekretowej. Mimo to decyzja została skierowana do innych podmiotów: 1. Burmistrza Dzielnicy [...], 2. Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...]. Następnie sąd wskazał, że z treści uzasadnienia postanowienia Kolegium nie wynika, aby na tle tej konkretnej sprawy organ rozważył i ocenił, czy Skarżąca wnosząca odwołanie ma status strony postępowania dekretowego, w rozumieniu art. 28 kpa w zw. z art. 7 ust. 1 dekretu i czy jest uprawniona w sensie materialnym do wniesienia odwołania. Organ nie rozważał i nie oceniał również tego, czy kwestionowana decyzja dekretowa weszła do obrotu prawnego i można ją uznać za akt istniejący w sensie prawnym. Sąd podkreślił, że decyzja dekretowa jest opatrzona klauzulą ostateczności wskazującą datę [...] kwietnia 2018 r., co sugeruje, że organ pierwszej instancji uznał, że weszła ona do obrotu prawnego i wiąże Prezydenta. Powyższy wyrok nie jest prawomocny, wniesiona została od niego przez Skarżącą skarga kasacyjne do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przedstawione powyżej okoliczności oznaczają, że skarga na bezczynność Prezydenta na obecnym etapie postępowania jest niezasadna. Prezydent wydał [...] marca 2018 r. decyzję umarzającą postępowanie w sprawie rozpoznania wniosku. Kwestia czy decyzja ta weszła do obrotu prawnego czy też nie miała być badana, zgodnie z zaleceniami tutejszego sądu zawartymi w wyroku z 28 lutego 2020 r. przez Kolegium przy ponownym rozpoznaniu odwołania wniesionego przez Skarżącą. Wyrok z 20 lutego 2020 r. nie jest prawomocny, jednak na obecnym etapie postępowania brak jest podstaw do przesądzania w postępowaniu ze skargi na bezczynność czy decyzja z [...] marca 2018 r. weszła do obrotu prawnego czy też nie. Kwestia jest bowiem przedmiotem sporu w innym postępowaniu sądowym. Sąd podkreśla w tym miejscu, że prowadzenie przez Prezydenta jakichkolwiek czynności przed prawomocnym rozpoznaniem kwestii zgodności z prawem postanowienia Kolegium z [...] czerwca 2019 r. byłoby działaniem przedwczesnym. Stwierdzenie zawarte w postanowieniu Kolegium z [...] listopada 2019 r. (to jest w postanowieniu uwzględniającym zażalenie na bezczynność Prezydenta), że decyzja z [...] marca 2019 nie weszła do obrotu prawnego również nie ma charakteru przesądzającego ani wiążącego sąd rozpoznający skargę na bezczynność. Jak już wskazano, kwestia ta jest przedmiotem sporu, który rozpoznawany jest w innym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Końcowo sąd wskazuje, że sama skarga sformułowana jest w sposób nieprecyzyjny. Skarżąca wnosiła w jej petitum wnosiła o zobowiązanie Prezydenta do wydania decyzji rozstrzygającej wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji dekretowej. Tymczasem, jak wynika z uzasadnienia skargi, Skarżąca zarzuca bezczynność w rozpoznaniu wniosku o przyznanie prawa własności czasowej. Następnie w punkcie 2.4. uzasadnienia skargi, wskazywała, że to Kolegium wielokrotnie przekroczyło terminy maksymalne terminy do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.