II OZ 1318/14

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak – Kubiak po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 596/14 oddalające wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi R. B. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie dokonania oceny stanu technicznego obiektu postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Gl 596/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek R. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego przez nią postanowienia Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...], którym uchylono postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] zawieszające postępowanie administracyjne w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego przy ul. [...] w S. do czasu rozpatrzenia przez sąd sprawy podziału majątku oraz zobowiązujące strony postępowania do zabezpieczenia budynku przed dostępem osób postronnych oraz przed zagrożeniem jaki może stwarzać on swoim stanem technicznym. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach R. B. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wskazując, że prawdopodobnym skutkiem prowadzonego postępowania będzie wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę nieruchomości. Tymczasem przedmiotowy budynek stanowi główny składnik majątku wspólnego skarżącej oraz M. K., tym samym jego ewentualna rozbiórka będzie stanowiła znaczną i nieodwracalną stratę dla skarżącej, posadowienie nowego budynku mieszkalnego przekracza bowiem jej możliwości majątkowe. Rozpoznając powyższy wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, powołując się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - dalej: P.p.s.a., stwierdził, że przedmiotem ochrony tymczasowej w postaci zastosowania instytucji wstrzymania wykonania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie postępowania egzekucyjnego do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią rozstrzygnięcia zawartego w tym akcie. Takim rozstrzygnięciem nie jest postanowienie uchylające rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji wydane w oparciu o art. 138 § 2 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego. Postanowienie to ze względu na swój formalny charakter i zakres nie powoduje bowiem bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zaskarżone postanowienie dotyczy wyłącznie kwestii procesowej, a więc nie rodzi żadnych praw, jak również nie nakłada na stronę obowiązków. Nie podlega zatem ochronie tymczasowej w postaci wstrzymania jego wykonania. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 61 § 3 P.p.s.a. poprzez uznanie, iż w stanie faktycznym niniejszej sprawy postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2014 r. nie spowoduje bezpośrednich skutków, o których mowa we wskazanym przepisie, w sytuacji kiedy brak wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, skutkować będzie podjęciem przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. postępowania w przedmiocie nieodpowiedniego stanu nieruchomości położonej przy ul. [...] w S., a którego rezultatem jest nakazanie rozbiórki wskazanej nieruchomości, co z pewnością wywoła trudne do odwrócenia skutki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może – na wniosek skarżącego – wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy, o czym stanowi art. 61 § 3 P.p.s.a., przy czym katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty. Podkreślenia wymaga także, iż na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego, Sąd nie bada zasadności samej skargi. Zatem celem instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] lutego 2014 r. uchylające zaskarżone postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] listopada 2013 r. o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego przy ul. [...] w S. do czasu rozpatrzenia przez sąd sprawy podziału majątku Państwa K. oraz zobowiązujące do zabezpieczenia budynku przed dostępem osób postronnych oraz przed zagrożeniem jakie może stwarzać on swoim stanem technicznym. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie nie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Zwrócić bowiem należy uwagę, że bezpośrednim skutkiem zapadłego rozstrzygnięcia nie jest nakaz rozbiórki budynku, jak wskazano we wniosku, ale dalszy tok postępowania przed właściwym organem. Zatem nie może być mowy o wystąpieniu niebezpieczeństw o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zaś przewidywanie przez skarżącą, że postępowanie w toku którego zapadło postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania może zakończyć się niekorzystną dla niej decyzją stanowi odrębną kwestię i nie może być traktowane jako niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto decyzja taka może być przedmiotem ewentualnie skutecznego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, w sytuacji gdy na akt ten zostanie wniesiona stosowna skarga. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.