IV SAB/Gl 60/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie: sędzia NSA Szczepan Prax sędzia NSA Stanisław Nitecki po rozpoznaniu w dniu 06 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.B. na bezczynność Okręgowej Rady Adwokackiej w K. postanawia : wyłączyć sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Teresę Kurcyusz – Furmanik od rozpoznania sprawy o sygn. akt IV SAB/Gl 60/09 ze skargi L. B. na bezczynność Okręgowej Rady Adwokackiej w K. UZASADNIENIE W przedmiotowej sprawie sędzia WSA w Gliwicach Teresa Kurcyusz – Furmanik złożyła w trybie art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wniosek o wyłączenie od rozpoznania przedmiotowej sprawy z uwagi na fakt byłej długoletniej przynależności do korporacji adwokackiej , której konsekwencją jest znajomość osobista z osobami reprezentującymi samorząd adwokacki. Zdaniem wnioskodawczyni sytuacja ta może wywołać poważne wątpliwości co do jej bezstronności jako sędziego orzekającego w sprawie w której stroną jest organ samorządu adwokackiego. Przepis art. 19 wspomnianej ustawy stanowi, że niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Charakter instytucji wyłączenia sędziego jest oczywisty – sprowadza się do eliminowania wszelkich przyczyn, które mogłyby skutkować pojawieniem się jakichkolwiek wątpliwości, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego przy rozpoznawaniu konkretnej sprawy. W tym zakresie istota wyłączenia sędziego w oparciu o przesłanki bezwzględne wymienione enumeratywnie w art. 18 omawianej ustawy, jak też w oparciu o przesłanki względne z art. 19 cyt. ustawy jest taka sama. Ma ona zapewnić jak najpełniejszą realizację zagwarantowanego, między innymi na gruncie Konstytucji RP, prawa do sądu, poprzez stworzenie warunków umożliwiających każdemu rozpatrzenia jego sprawy przez niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Skoro zatem w przedmiotowej sprawie istnieją okoliczności mogące budzić jakiekolwiek wątpliwości, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego przy rozpoznawaniu konkretnej sprawy, to na podstawie art. 19 w zw. z art. 22 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 , poz. 1270) należało orzec jak w sentencji postanowienia.